Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

#23 Een gedicht schrijven voor een belangrijk persoon

Vrij snel na het plaatsen van mijn lijst met Day Zero Projecten, kreeg ik een what’s app berichtje van mijn zusje. Vanuit het Apostolisch Genootschap in Assen was haar gevraagd of zij tijdens het declamatorium (24 december) wilde vertellen hoe zij de doop van haar dochtertje heeft beleefd. Eigenlijk wilde ze dat niet, tenzij… ik een gedicht voor haar wilde schrijven hierover.

Een behoorlijke uitdaging natuurlijk, want ik weet wel wat er door mij als trotse tante heen ging, maar is dat voor een moeder net zo? Of is het intenser? Daarnaast vind ik het stiekem ook wel een eer dat mijn zusje wel een gedicht van mij voor wil laten dragen op dat moment. Ja, laten, want ze weet van zichzelf dat ze dat niet wil en niet kan (qua drooghouden dan). En nee, ik doe het ook niet zelf, dat zie ik dus echt niet zitten. Dus dan moeten ze maar op zoek naar iemand die het voor gaat dragen. Maar dat komt vast goed…

Het gedicht wat ik geschreven heb, dat plaats ik nog wel een keer na het declamatorium. Dan hoort iedereen het op dat moment en kunnen er geen mensen zijn die het van te voren al gelezen hebben. Althans, niet veel mensen, want er zijn er natuurlijk altijd wel een paar…

Advertenties
5 reacties »

Onderwerpen…

Ik ben heel blij met mijn blog, vind het ook leuk om hem bij te houden, maar af en toe zou ik echt niet weten wat ik moet schrijven. Van de momenten dat ik loop probeer ik zoveel mogelijk wel een blog bij te houden, maar soms zijn onze weken zo volgepland dat het wat lopen betreft er niet echt van komt… Daar zijn de weekenden dan weer goed voor, dan heb ik wel zeeën van tijd (nou ja, meer tijd als door de week in elk geval haha) Dus een vroege ochtendloop op de zaterdag morgen ofzo is meestal toch wel haalbaar.

Maar wanneer ik niet loop… waar moet ik dan over schrijven… Soms weet ik het gewoon even niet hoor… En dan heb ik toch wel bewondering voor de mensen die “braaf” wel elke dag een blog schrijven. Hoe doen jullie dat toch?

4 reacties »

Van het witte doek: Dolphin tale

Gisterenavond hadden mijn vrouw en ik weer eens een filmavondje thuis. Wij kijken niet heel vaak samen een film, maar af en toe hebben we daar gewoon even zin in. Voorwaarde van mijn kant is meestal wel dat het geen animatie film moet zijn, want daar heb ik niet zoveel mee.

We kozen voor de film “Dolphin tale”. Een film over de vriendschap tussen een jongentje en een (de titel verraad het al) dolfijn. De dolfijn ligt op een dag op het strand. Zij is daar aangespoelt omdat ze verstrikt is geraakt in een krabbenfuik. Ze wordt opgehaald door een reddingscentrum en ook al mag het eigenlijk niet, de jongen zoekt haar dagelijks op. De schok is groot als blijkt dat ze zo gewond is aan haar staart dat die geamputeerd moet worden. Maar zonder staart kan ze niet zwemmen…

Ik zal niet alles verklappen over de film. Die is overigens gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. De dolfijn kan je zien op See Winter. Houd je van dolfijnen, dan is dit zeer zeker een aanrader!

image

4 reacties »

Hoe kan het toch…

Vandaag weer gelopen. Bijna hetzelfde rondje als het rondje van maandag, alleen nu gelijk de eerste straat vanaf ons huis naar links om snel in het veld te komen en niet rechtdoor, zoals ik anders vaak loop. Doordat ik nu gelijk het veld in dook, liep ik het rondje ook de andere kant op. Ik had het idee dat het lopen op deze manier misschien iets makkelijker zou gaan en ik les 9 eindelijk wel eens uit zou lopen. De verkoudheid die niet door zet, en mij belemmerd doordat ik niet altijd evenveel lucht krijg, was ik voor het gemak maar even vergeten.

Ik begon voortvarend. Maar ja, wat wil je… Linksaf de hoek om moest ik enkel de straat naar beneden lopen. En de straat oversteken om het veld te bereiken en voorbij was mijn minuut. Toen maar rustig gewandeld om te herstellen zoals Evy het noemt en toen 2 minuten omhoog. Ja, omhoog. Vals plat weliswaar, maar toch, ik moest toch echt 2 minuten lang klimmen. Ok, bijna 2 minuten, want de laatste 10 seconden gingen omlaag 😀

Maar bij de blokjes van 4 en later 5 minuten ging het weer mis. Of mis, ik redde het gewoon niet om ze uit te lopen omdat ik geen adem meer had. En dat terwijl ik voor die vervelende, niet doorzettende verkoudheid, die blokjes van 4 minuten toch nog wel uitliep, en van het blokje van 5 minuten er ook ongeveer 4 liep…

Eenmaal thuis ging ik me afvragen hoe het komt dat het nu weer niet lukt…

  • Komt het doordat ik een ander rondje loop dan normaal? (Maar waarom loop ik in Assen, Harderwijk en Stadtkyll dan wel mijn les uit)
  • Komt het doordat hier meer heuvels en dergelijke in zitten dan op mijn “normale rondje”? (Maar waarom lukte het in Stadtkyll dan wel, waar ik ook de nodige heuveltjes had onderweg)
  • Komt het doordat die verkoudheid niet door wil zetten?

Waar het nou echt aan ligt weet ik niet, maar ik geef in elk geval niet op. Ik zal die les 9 vanzelf een keer uitlopen. Maar ik was me wel aan het bedenken of ik gezien de looptijd van 16 minuten misschien komende week eens een keer les 8 moet gaan doen. Daarin loop je ook 16 minuten, maar dan in blokjes van 2 minuten… Dan blijf ik in elk geval die looptijd wel vasthouden…

Een reactie plaatsen »

Nieuwsgierig…

Ik merk dat ik, nu ik wat langer aan het lopen ben, ook voorzichtig om me heen aan het kijken ben naar loopjes die me leuk lijken. Daarbij helpt het lezen op verschillende blogs van medelopers zoals Julie en Tiny natuurlijk ook behoorlijk.

Een aantal loopjes die me leuk lijken heb ik hier geplaatst. Wanneer ik ze ga lopen dat weet ik nog niet, maar ooit wil ik ze toch eigenlijk wel een keer gelopen hebben. Het zijn nog geen loopjes met enorme afstanden, maar ja, je moet toch ergens beginnen.

Maar goed, eerst maar eens rustig de lessen van Evy doorlopen tot ik die 5 km kan lopen.

4 reacties »

#57: Een kerstcadeau voor Daphne kopen

Daphne en ik spreken eigenlijk ieder jaar weer af dat we niets kopen voor kerst voor elkaar. En ieder jaar weer hoor ik toch enige tijd voor de kerst dat Daphne een kleinigheidje voor me heeft gekocht. Heel leuk en lief natuurlijk, maar dat brengt mij altijd weer in een enorme tweestrijd. Want… wat moet ik kopen, en wanneer moet ik dat kopen? Ik bedoel, meestal als we naar een winkel gaan dan doen we dat samen. Ik ga zelden alleen naar een winkel.

Maar het is me toch gelukt. Ik heb een cadeau voor Daphne. Ik kan natuurlijk nog niet zeggen wat het is, al zegt Daphne wel een idee te hebben, maar dat komt na de kerst wel. In ieder geval moet ik nog even zorgen dat het ingepakt ligt en veilig weg ligt zodat ze het met de kerst kan openen.

4 reacties »

#49: 1000 bezoekers halen op mijn blog

Het is gelukt! Ik heb, in de ruim 2 maanden dat ik deze blog heb, al 1000 bezoekers gehad. Wat leuk zeg!!! Enkele van mijn bezoekers “ken” ik natuurlijk doordat zij regelmatig reageren, maar vele zal ik waarschijnlijk ook niet kennen.

En toch ben ik stiekem wel benieuwd naar wie mijn blog zoal lezen en waarom zij hier terecht zijn gekomen haha. Maar goed, dat is natuurlijk voor iedere lezer voor zich om daar antwoord op te geven. In elk geval staat het jullie uiteraard vrij om iets over jezelf te vertellen. Of niet natuurlijk. Ik blijf in elk geval schrijven 😀

5 reacties »

Zaterdagochtend loopje

Ja, deze blog schrijf ik op zondagochtend (althans, bij het beginnen met schrijven is het 11.51) maar gaat over het loop je van gisteren morgen. Na 5 dagen toch wel rust te hebben genomen (maar wat baalde ik dat mijn been het niet echt toestond om veel te doen) had ik zoiets van ik probeer het en ik merk wel of het gaat of niet. Gaat het niet, dan maak ik gewoon een lekkere wandeling door het veld.

Dus naar het veld, Runkeeper gestart en Evy les 9 weer aangezet. Aanvankelijk voelde het even niet geweldig toen ik begon met lopen, maar na een tijdje ging het steeds beter voelen en had ik geen last meer van mijn benen.

Echter, hoe verder ik in de les kwam, was er wel iets anders wat tegen ging zitten… Namelijk het gebrek aan het krijgen van lucht. Ik geloof dat ik toch echt verkouden begin te worden nu helaas. En dus weer de les niet uitgelopen, maar ik ben ervan overtuigd dat als ik gewoon genoeg lucht had gehad, dat ik de les wel uitgelopen had. Mijn benen voelden in elk geval wel goed, daar was ik allang blij om. Ik kan weer lopen 😀

Dit keer geen konijntjes gezien in het veld. Ik denk dat het daar om 9 uur toch al te druk voor was. Er waren namelijk wel ongelofelijk veel honden met hun baasjes. Op een gegeven moment moest ik langs een groepje mensen die toch zeker 6 honden om hun heen hadden snuffelen. Alleen volgens mij dachten die mensen dat ik stopte met lopen door die honden, terwijl ik in werkelijkheid net aan het eind van een loopblokje van 4 minuten zat haha. Op de terugweg was dat groepjes trouwens al aardig uit elkaar gevallen en waren er nog maar 2 honden over. Maar wel hele nieuwsgierige honden. Ze renden nog net niet mee omdat ze tegengehouden werden haha.

4 reacties »

Margriet winterfair 2012

Gisteren zijn Daphne en ik samen met mijn schoonmoeder en een vriendin van mijn schoonmoeder naar de Margriet WinterFair 2012 geweest. Meestal gaan we naar de Kerstcreaties in Den Bosch, maar dit jaar dus een keer niet. Wel gingen we net als andere jaren met de trein, aangezien we goedkope kaartjes hadden kunnen krijgen via het internet. Dus om half 9 waren we bij mijn schoonmoeder om vervolgens opgevouwen in de auto naar Heerlen te rijden (toch jammer dat Daphne niet meer naar voren kon omdat ze anders niet kon rijden haha)

Tegen half 12 waren we op station Utrecht CS en begonnen we aan de korte voettocht naar de Jaarbeurshallen. Maar wat is er een boel veranderd bij het stationsgebied van Utrecht zeg!!! Beloofd heel wat te worden als het straks helemaal klaar is.

Eenmaal in de Jaarbeurshallen hebben we eerst maar een hoognodige sanitaire stop gemaakt (handig als je een toilet in de trein hebt die defect is) en daarna onze magen maar even gevuld met een heerlijk, maar veel te duur, broodje.

Daarna werd het tijd om de verschillende stands te bezoeken. Na een minuut of 20 slenteren langs de standjes kwamen we bij een mosselstand. Ik houd niet van mosselen, van geen enkele vis overigens, behalve kibbeling of vissticks, dus liep al voorbij. Maar Daphne zag dat je daar samen op de foto kon. Er was dan een jongen van die stand die dan zorgde dat jou foto geplaatst werd naast een mosselman.

Dus Daphne en ik gingen op de foto en daarna mijn schoonmoeder en haar vriendin. Foto gemaakt en ik was nog even de tassen pakken aangezien een foto zonder tassen natuurlijk mooier is dan één met tassen 😀 Toen ik weg liep zag ik dat de jongen achter de computer Daphne een hand gaf en zei: “Hoi, alles goed?” Dus ik dacht ja hoor, lopen we in Utrecht komt Daphne weer een bekende tegen. Maar ze reageerde niet echt, leek verbaasd en de jongen mompelde “je herkent me dus niet.” Waarop ik dacht, dan moet ik hem zeker kennen? Dus de jongen gaf mij een hand vroeg hoe het met me ging en inderdaad, ik zag wel iets herkenbaars, maar kon er niet op komen wie het nou eigenlijk was. Waarop hij aangaf dat hij wel merkte dat er bij mij herkenning was, maar hij zei toen toch maar zijn naam. Het bleek mijn neefje te zijn die ik al zeker 6 jaar niet meer gezien heb. Nou ja, neefje… 6 jaar geleden was hij al niet klein meer, dus nu natuurlijk helemaal niet. Maar goed, hij is en blijft wel jonger dan mij, dus in dat opzicht is het mijn neefje. Maar ga ik kijken naar de lengte… dan denk ik dat hij wint. In elk geval was het wel leuk om hem even weer te zien.

Door deze foto kwam ik na 6 jaar mijn neef(je) weer tegen

De rest van de middag hebben we door de andere hallen gestruind, nog even gekeken naar Xander de Buisonje die een optreden gaf (maar ik ben er nog niet uit of hij nou zanger is of wannabe cabaretier. Ach, hij zong in elk geval wel zuiver.)

Tegen 8 over 5 hebben we de trein weer teruggepakt naar het zuiden des lands om vanuit Heerlen wel gelijk naar Landgraaf te rijden, maar niet gelijk naar huis. Er moest immers nog een hapje gegeten worden… Dus zijn we met zijn vieren nog even naar één van de twee plaatselijke Chinezen hier gereden om daar de dag met een gezellig etentje af te sluiten.

2 reacties »

#56: De trouwfoto op aluminium aan de muur hangen

Hij hangt!!! Vandaag heeft de vriend van mijn schoonmoeder Daphne geholpen bij het ophangen van de trouwfoto. Na bijna anderhalf jaar hebben we eindelijk de foto aan de muur hangen, gedrukt op aluminium. Deze foto hebben we in de eerste week van november geloof ik besteld en afgelopen dinsdag, 13 november hadden we hem binnen. Heel goed en snel geregeld dus. En het resultaat is ook mooi moet ik zeggen.

Op de foto bij deze blog lijkt het misschien dat de foto scheef hangt, maar Daphne heeft deze foto gemaakt terwijl ze met haar moeder aan het kletsen was. En ja, dan houd je niet altijd je telefoon even recht. Maar geloof me, hij hangt wel degelijk recht aan de muur 😀 Dus naast de paar foto’s die we in een lijst op de televisie kast hebben staan, hebben we nu ook eindelijk een mooie foto boven de bank hangen. Een foto die we aan directe familie ook gegeven hebben 😀

5 reacties »

%d bloggers liken dit: