Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Les 7. Lopen in de Eiffel.

op 04/11/2012

Zoals ik gisteren al schreef zijn we met het koor waar Daphne en ik bij zingen een weekend weg. Maar goed, een weekendje weg wil natuurlijk niet betekenen dat ik niet kan of hoef te lopen. Dus bij het inpakken ervoor gezorgd dat alle loop spullen ingepakt werden, van te voren een mogelijke route uitzoeken en vertrekken richting Stadtkyll een klein plaatsje in de Eiffel, Duitsland.

Toen we aankwamen bij het huis voor het weekend was het al donker, dus de oriëntatie op de omgeving was er nog niet erg. Onderweg hadden we al wel het idee dat de weg zo nu en dan omhoog ging, maar heel duidelijk was het nog niet. Dus zaterdag ochtend eenmaal wakker eerst maar eens naar buiten gekeken en toen bleek al snel dat de route die ik aanvankelijk gepland had toch wel heel extreem omhoog en omlaag was. Meer dan dat ik had gedacht. Zaterdag hebben we eerst een wandeling gemaakt en dus gelijk de omgeving verkend. Toen bleek al helemaal dat de twee straten waar ik eigenlijk door wilde gaan gewoon niet haalbaar was. Maar langs het water voor ons huis loopt een mooi pad wat vanuit het huis gezien mooi vlak leek. En dat leek me wel wat om daar dan langs te lopen.

Van te voren had Daphne gezegd dat ze met me mee zou gaan, want ze liet me niet alleen lopen in een vreemde omgeving. Maar aangezien zij door een ontsteking in haar rug ruim 3 weken niet heeft kunnen lopen en ik wel door heb gelopen, ben ik dus verder in de lessen dan haar. Dus ik heb wel gezegd dat ze rustig samen met mij kan vertrekken, maar dat ik dan wel mijn eigen les loop, en dat zij zeer zeker ook haar eigen les moet gaan lopen. Want anders gaat zij misschien te snel naar een les waar ze eigenlijk nog niet aan toe is en zit ze straks weer met een blessure.

Maar doordat we in de Eiffel zitten en de wegen hier voor mijn gevoel toch wel heel erg omhoog gingen, had ik van te voren zoiets van ik ga lopen en ik zie wel wanneer het niet meer gaat, maar ik loop vast niet de hele les uit. Ook tegen de koorleden waarmee ik het over het hardlopen had, sprak ik dat uit. Ik red het vast niet, want ik loop normaal ook niet tegen de heuvels op. Nou had ik in de aanloop naar het weekend wel af en toe een weggetje geprobeerd om omhoog te lopen en dat ging redelijk. Niet makkelijk, maar het ging, maar toch had ik er geen vertrouwen in dat ik het zou redden. Maar goed, dat is dan ook een beetje de aard van het beestje in mij. Soms mag ik best wat meer vertrouwen in mezelf hebben.

Vanmorgen was ik al om half 8 wakker. Even wat dingen op mijn telefoon gekeken en daarna maar opgestaan. Daphne was ondertussen ook wakker en besloot om toch maar mee te gaan met lopen. Dus om kwart over 8 stapten wij de deur uit. Een klein stukje de parkeerplaats af en hup mijn sportstracker aan (niet dat hij bij mij gps meet, maar dan heb ik wel de precieze tijdsindicatie) en Evy les 7 aan.

Het eerste stuk was behoorlijk bergaf. Daardoor vond ik het aardig lastig om te moeten doseren. Want bergaf wil je toch aardig wat sneller dan eigenlijk verstandig is. Maar goed, dat ging uiteindelijk toch redelijk. Daarna de rest van de les gelopen over het pad langs het water. Daarbij zat een gemeen klein heuveltje onderweg wat ik op zich ook wel merkte, maar het is niet zo dat mijn lichaam blokkeerde of dat mijn kuiten niet meer wilden. Op een gegeven moment was ik toe aan mijn laatste 3 minuten lopen in les 7. en kwam ik weer dat heuveltje tegen. Voor de 3e keer. En eenmaal over het heuveltje moest ik omkeren om weer terug naar het huis te gaan, dus hetzelfde heuveltje voor de 4e keer. En op één of andere manier ging het heuveltje iedere keer weer iets makkelijker.

Uiteindelijk was ik toe aan de laatste paar minuten uit wandelen van les 7 en had ik les 7 gehaald. En ik voelde me oprecht trots. Trots dat ik gelopen had in een heuvellandschap wat toch wat extremer is dan bij ons in Landgraaf. Trots dat ik de hele les had uitgelopen. En trots dat ik ben gaan lopen terwijl mijn koorleden toe konden kijken (de meesten lagen nog wel in bed of waren bezig met douchen en dergelijke, maar toch) Ik heb het wel even gedaan!!!

De volgende les die ik ga lopen is weer gewoon in Landgraaf. En dat wordt dan dus les 8. Nog even voor de volledigheid, les 7 is als volgt opgebouwd:

  • 1 minuut lopen
  • 1 minuut wandelen
  • 2 minuten lopen
  • 2 minuten wandelen
  • 3 minuten lopen
  • 3 minuten wandelen
  • 3 minuten lopen
  • 3 minuten wandelen
  • 3 minuten lopen
  • 3 minuten wandelen

Les 8 is als ik het goed heb een constante les qua tijd… namelijk 8 blokjes van 2 minuten… Dus in totaal 4 minuten meer dan dat ik nu loop… Ik ben benieuwd of ik die ook zomaar uit ga lopen en mezelf nog meer ga overtreffen 😀


4 responses to “Les 7. Lopen in de Eiffel.

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    Gun je nog even de tijd en je loopt zo een uurtje weg. Vakantie…waar dan ook loopschoenen moeten mee en ook gebruiken trouwens;-)

    • patrician46 schreef:

      Nou ja, ik moet eerlijk toegeven dat ik nu ook wel wat meer vertrouwen erin heb dat het steeds sneller en makkelijker gaat… Wederom is een gedachte van mij niet waar gebleken en heb ik mezelf onderschat. Dus ook al kijk ik nu al op tegen de wat langere loopjes van 5 minuten en meer… aan de andere kant heb ik ook wel wat vertrouwen dat ik het wel kan.

      Bovendien zijn jullie reacties heel motiverend!!!

  2. […] het doordat ik een ander rondje loop dan normaal? (Maar waarom loop ik in Assen, Harderwijk en Stadtkyll dan wel mijn les […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: