Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Zichtsveld

Ja. Het is een feit… Ik word oud. Afgelopen week ben ik langs een opticien geweest om mijn ogen te laten meten. Vooral omdat ik tijdens het autorijden het idee had niet alles scherp te zien, voornamelijk met mijn rechteroog. Ook bij veel werken achter de computer merkte ik dat de letters op het scherm af en toe gingen dansen. Dus toch maar even langs de opticien.

En inderdaad… Het bleek dat ik links -0,5 en rechts -1 heb. Dus wordt het toch wel tijd voor een bril.

Morgen is het dan zover en ga ik samen met Daphne een uitzoeken…

image

Advertenties
7 reacties »

#62: Niet in de enveloppe kijken waar mijn kerstcadeau in zit.

Al ergens in oktober kwam mijn kerstcadeau. Per post. Ik wist dat er een enveloppe kon komen die aan Daphne gericht was waar ik niet in mocht kijken. Nou maak ik nooit de post open waar haar naam op staat, dus in dit geval ook niet. Ik heb haar wel even gevraagd of ze mijn kerstcadeau al binnen had. Nee dus, maar die dag wel.

Ik moest gelijk even de kamer uit omdat ze een foto ervan maakte om door te sturen naar een aantal mensen die nieuwsgierig waren. Daarna ging het cadeau weer terug in de enveloppe en mocht ik weer de kamer in. Daphne besloot de enveloppe in de vitrinekast te zetten, aan de zijkant, zodat hij niet in het zicht stond, maar we hem wel makkelijk weer konden pakken wanneer we vlak voor de kerst de cadeautjes in gingen pakken.

En al die tijd mocht ik natuurlijk (logisch) niet in de enveloppe kijken. Af en toe kriebelde het wel even, maar ik vind het gewoon niet leuk als ik van te voren al weet wat ik krijg, dus kon ik mezelf toch goed beheersen. En dus heb ik niet in de enveloppe gekeken en was er toch wel een verassing toen ik bij mijn ouders het kerstcadeau uit kon pakken. En dit was hem (de paarse):

kerstcadeau

Een reactie plaatsen »

#16: Een nieuwe trap gerealiseerd krijgen

10 januari was het eindelijk zover… We kregen onze nieuwe trap. Maar daarvoor moest er natuurlijk eerst nog wel wat gebeuren. Want de vloerbedekking die op de trap lag moest er af. Dat had Daphne al in oktober (!) gedaan onder het mom van je kunt niet vroeg genoeg beginnen, want straks heb ik er geen tijd meer voor. Dus, vanaf oktober zag onze trap er zo uit:

trap1

Een saai houten geval dus, waarbij je, als het donker was, het licht vanuit de kelder tussen de spleten door zag komen. Bovendien zat in de eerste bocht van de trap (hier dus op de foto) een behoorlijke kraak die je echt altijd hoorde. Stiekem hoopte ik dat die zou verdwijnen bij het renoveren van de trap, maar ik wist niet of dat zou kunnen.

Daphne had 10 en 11 januari vrij, zodat men ook echt kon komen voor de trap. Zelf ben ik gewoon gaan werken. Bij thuiskomst na dag 1 zag de trap er al als volgt uit:

trap 2

Vrij ver af dus. De zijkanten van de trap moesten nog wat bijgewerkt en de overloop moest nog doorgetrokken worden in hetzelfde laminaat als wat op de trap lag. Maar goed, men had twee hele dagen uitgetrokken voor de trap en het leek erop dat men geen hele tweede dag meer nodig had. En dat bleek ook het geval te zijn.

De tweede dag was men vrij vroeg weg en hadden wij eindelijk onze vernieuwde trap. Een gevoel van trots, want dit was waar wij de afgelopen tijd onder meer voor gewerkt hebben. We wisten natuurlijk wel ongeveer hoe het eruit zou zien, maar om dan het werkelijke einddresultaat te zien was toch wel even heel mooi:

trap 3

En… De kraak is er toch echt zo goed als helemaal uit!!! Je hoort heel zachtjes nog wel wat, maar het valt eigenlijk niet meer op. 😀

3 reacties »

#17: De hal geschilderd krijgen

Omdat we in januari een nieuwe trap zouden krijgen, moesten de gang naar boven en de hal beneden natuurlijk ook geschilderd worden. We hadden besloten deze wit te schilderen. Gelukkig hadden we bij het bespreken van de trap een staaltje van het hout van de trap mee gekregen en konden we aan de hand daarvan de bijpassende witte verf uitzoeken. Dus wij naar de Karwei gewapend met het staaltje. Komen we daar, vraagt die man of we geen kleurnummer mee hadden. Nou nee, die hadden we niet, want als we het staaltje meenamen, dan konden we daar de kleur bij zoeken aldus de man van Upstairs.

De juiste kleur bleek snel gevonden en dus gingen we met een grote emmer verf (lang leve de stickers voor extra korting) en een schilderkit (zo’n bak voor de verf, rollers en kwasten) weer naar huis zodat Daphne vervolgens de gang kon schilderen. Eerst boven en enige tijd later ook beneden.

Dus toen waren we helemaal klaar voor de nieuwe trap 😀

3 reacties »

#56: Tijdens het lopen een afstand van 3km afleggen (in combinatie van wandelen en lopen)

Lange tijd hikte ik bij het lopen tegen de 3km grens aan. Eigenlijk had ik zelf de hoop al opgegeven om in 2012 die grens nog te passeren. Maar niets bleek minder waar! Op 29 december 2012 liep ik de eerste keer meer dan 3 km op een trainingsloopje. grappig is wel dat ik dit liep met de top 2000 en dus niet zoals anders met Evy.

In 2013 hoop ik nog vaak die grens te mogen passeren want het smaakte stiekem wel naar meer.

3 reacties »

#38: een complete televisieserie volgen

Ik heb het gedaan 😀 Voor het eerst heb ik eens een serie echt van begin tot eind gevolgd. En heb ik dus het hele verhaal meegekregen. Ik heb gekeken naar “moeder, ik wil bij de revue”, een Nederlandse dramaserie, met liedjes van Wim Sonneveld, die zich afspeelt in de jaren 50, uitgezonden door omroep MAX in 2012.

Het verhaal:
Bob Somers (Egbert Jan Weeber) is als zoon van een dorpse kolenboer voorbestemd de zaak van zijn vader over te nemen. Wanneer Bob een revue bezoekt is het voor hem duidelijk: hij wil bij de Revue! Hij vertrekt naar de stad en wordt daar verliefd op Jeanne van Woerkom (Noortje Herlaar). Bob weet een baantje als toneelknecht te bemachtigen en is zo al veel betrokken bij de voorstelling. Alleen de droom om echt mee te doen met de revue blijft in zijn hoofd. Dan krijgt hij de kans om zijn talent aan Riet Hogendoorn (Gerrie van der Klei), de zangcoach van de revue, te laten zien. Als Jeanne echter zwanger blijkt te zijn moet hij kiezen: of de revue, of Jeanne.

miwbdr

5 reacties »

Vooruit schrijven

Daar ben ik weer. Ik moet echt van te voren gaan bedenken over wat voor onderwerpen ik ga schrijven. Ik merk dat ik af en toe wel wil schrijven, maar gewoon echt niet weet waar ik over moet schrijven (schaam, schaam)

Heel eerlijk, in de sneeuw durf ik gewoon echt niet te gaan hardlopen, aangezien ik gewoon wandelend al uitglijd. Thuis op de plaats wat lopen is ook niet alles en bovendien, daar valt weinig over te schrijven natuurlijk…

Dus ben ik op zoek naar wat andere onderwerpen om over te schrijven. En inmiddels heb ik er een paar “bedacht” Die ga ik in de komende dagen uitwerken en voorgeprogrammeerd schrijven, zodat ik toch weer regelmatig een post schrijf. En jullie niet zolang hoeven te wachten. Dus de eerste “voorgeprogrammeerde” blog ga ik nu maar schrijven. 😀

5 reacties »

Mijn jaaroverzicht 2012

Jaaroverzicht 2012

Nu 2012 toch echt ten einde is (nou ja, bij het schrijven van deze blog nog niet, maar ik schrijf hem vooruit) is het tijd om terug te kijken op het jaar dat achter ons ligt. Vooruitblikken heb ik al enigszins gedaan. Terugblikken nog niet. Dus bij deze een laatste blik terug naar het jaar 2012. Het jaar waarin de wereld zou vergaan en gelukkig toch niet ging (niet dat ik daar enig moment bang voor ben geweest overigens 🙂 )

1. Sportief 2012
Ja, sportief 2012. Ok, in januari deed ik niet meer aan beweging dan de nodige wandelingen naar de winkel of naar mijn schoonmoeder. Toen had ik echter ook nog nooit van Evy gehoord. Iets verder in het jaar (ik weet niet precies meer wanneer) las ik via facebook dat mijn zusje en mijn moeder aan het hardlopen waren. Via de telefoon werd later wel eens verteld dat ze met Evy liepen en kreeg ik ook steeds meer te horen wat dat Evy nou precies in hield. En de afspraak met mijn zusje dat ik tijdens het familieweekend onze laptop mee moest nemen, dan kon ze de bestanden van Evy op de computer en zo op mijn telefoon zetten en konden we dan starten. Maar goed, via een collega van mijn vrouw kregen we de bestanden van Evy al eerder en dus kon ik al eerder starten, om vervolgens tijdens het familieweekend les 1 van Evy voor de eerste keer uit te lopen. Daarna zouden nog een aantal lessen volgen en een aantal keren dat ik zonder Evy liep. In elk geval ben ik 2012 wel sportief geëindigd. Zelfs de 3km grens werd gepasseerd.

2. Werk
2012 was ook het jaar waarin mijn opleiding stopte. Slechts een half jaar voor het echte einde van mijn opleiding. Het stoppen van de opleiding betekende ook het stoppen van mijn baan in de gezondheidszorg. Gelukkig heb ik niet lang thuis hoeven zitten en was ik ruim een week nadat mijn opleiding alweer aan het werk… via het uitzendbureau bij de Belastingdienst. Iets heel anders, maar ik heb het daar zeer zeker naar mijn zin. Ik heb mij kunnen ontplooien op een heel ander gebied dan het verlenen van zorg en kan ook zeker wel zeggen dat ik daarin gegroeid ben.

3. Familie en vrienden
Onze familie werd in 2012 uitgebreid met een prachtig nichtje, Sayenna Marenthe. Zij is het zusje van, ons op tweede kerstdag 4 jaar geworden nichtje, Tanisha Lynn en doet het super! Waar ze tijdens het familieweekend in een eenkennige fase zat, was ze met kerst heel knuffelig en gezellig ondanks dat ze wat ziekjes was.
Toch blijft het vervelend dat we haar niet zomaar even kunnen bezoeken aangezien mijn familie aan de andere kant van het land woont, maar gelukkig is er Facebook, waar ik met regelmaat mooie foto’s te zien krijg van de beide meiden, maar ook van de rest van mijn familie aldaar.
Daarnaast werd onze vriendenkring afgelopen jaar uitgebreid met een aantal mensen. Vrienden van ons kregen relaties en nieuwe contacten werden opgedaan op de werkplek. Ook kregen wij in het afgelopen jaar contact met de buren die grenzen aan onze oprit (de oprit van de achterbuurman dan even buiten beschouwing gelaten) Nadat hun zoontje Lloyd geboren was en wij daar op kraamvisite zijn geweest zouden wij met regelmaat bij elkaar binnenlopen voor een kopje koffie, een spelletje of gewoon een gezellige avond. En samen met hen stappen wij 2013 binnen.

4. Muziek
In 2012 bleef ik zingen bij koor Voyage. We hebben daar een aantal nieuwe nummers in gestudeerd, optredens gehad en een geweldig koorweekeinde naar de Eiffel. In de pauzes van de repetities zing ik zo nu en dan wat liederen met de toetsenist van het koor. Heel gezellig altijd, zeker als andere koorleden spontaan mee beginnen te zingen.

5. Afscheid
Natuurlijk heeft 2012 niet alleen nieuwe en leuke dingen gebracht. Ook in 2012 moest ik, net als iedereen denk ik wel afscheid nemen van mensen. Niet zozeer in de hele dichtbije familiekring, maar vooral daarbuiten. Om iedereen te noemen gaat wat ver, maar aan ze denken doe ik nog regelmatig.

6. Gezondheid
2012 begon voor mij verkouden en grieperig. Januari 2012 heb ik dan ook een aantal dagen op de bank en in bed doorgebracht. Maar daarna ging ik qua gezondheid eigenlijk fluitend door het jaar heen. Eind van het jaar was er wel een verkoudheid die niet door wilde zetten, maar verder heb ik gelukkig nergens echt last van gehad.

Een hele lap tekst en ik zal ongetwijfeld nog wel dingen zijn vergeten, maar ik geloof dat ik toch alle highlights van 2012 wel genoemd heb en alle aspecten die aan mijn leven voorbij zijn gekomen het afgelopen jaar. Dus ik zou zeggen: hopelijk wordt 2013 en net zo mooi jaar als 2012!!! Ik ben er klaar voor!!!

7 reacties »

%d bloggers liken dit: