Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

In één adem

 

 

Nou nee… Dit boek heb ik niet in één adem gelezen. Maar het is wel zo’n boek wat je in één spreekwoordelijke adem uit kunt lezen. Een boek waar je stil van wordt, wat enorm veel vragen bij jezelf oproept en waar je zelf waarschijnlijk wel een dader uit gaat zoeken.

Het boek over deze onopgeloste moord heb ik in elk geval met heel veel verbijstering zitten lezen. Verbijstering over het onderzoek (wanneer je leest wat er allemaal gebeurd is en waarom natuurlijk. Op dat moment kon men het misschien allemaal niet weten) over de verklaringen die gegeven zijn. En over de onophoudelijke strijd van twee ouders die enkel willen weten wie hun kind van hun heeft weggenomen.

Een strijd die soms een gebed zonder einde lijkt. En immers… nog altijd loopt de dader mogelijk vrij rond… Of… hij is inmiddels overleden en heeft de waarheid meegenomen in zijn graf.
Wat ik vooral verbijsterend vond is hoe een complete dorpsgemeenschap zich kan keren tegen een gezin…

1001004010295954

3 reacties »

Personal trainer

Soms lijkt het me best wel eens fijn om een soort van persoonlijke trainer te hebben. Iemand die me aanspoort toch te gaan lopen op dagen dat ik eigenlijk geen zin heb. Of op dagen dat het regent. Of op dagen dat ik eigenlijk geen tijd heb om te lopen.

Iemand die met me meeloopt om op de momenten dat ik erdoorheen zit me aan te moedigen. Die me helpt mijn grenzen te verleggen… Die ik ook kan zien.

Want natuurlijk heb ik Evy, maar haar hoor ik alleen. Ik weet precies wanneer ze wat gaat zeggen. En ik hoor aan de muziek wanneer ze overgaat naar het volgende. Maar op een of andere manier werkt dat niet. Als ik haar hardop vervloek lijkt het alsof ik in mezelf praat, ziet het er stom uit op straat. En zij wordt er niet warm of koud van.

En ik weet het, misschien wil ik te snel, misschien verwacht ik teveel, misschien gaat het samen ook makkelijker dan alleen. Maar één ding weet ik wel, als ik niet alleen was begonnen, dan was ik nooit begonnen. Als ik niet die ene zaterdagmiddag vorig jaar had gebruikt om te gaan hardlopen (of nou ja, wandelen met een beetje rennen tussendoor haha) dan was ik er ook nooit mee begonnen.

Dus in die zin heb ik het hardlopen ook voor een deel aan mezelf te danken. Alleen zou ik het wel fijn vinden als er iemand zou zijn die me helpt bij het volhouden.

Uiteraard zijn alle vind-ik-leuks op Facebook en de aanmoedigingen hier op mijn blog en de Facebook groepen waar ik lid van ben zijn natuurlijk ook wel motiverend, maar die krijg ik “pas” achteraf (waarvoor dank trouwens) en geven me dus achteraf het gevoel dat ik goed bezig was.

MjAxMy1jODExNDE0MDA1NWQwMWMw

3 reacties »

7000

Wauw!!! Ik zag net bij het bekijken van mijn blog statistieken dat ik de grens van 7000(!) bezoekers ben gepasseerd. En dat dus in één jaar tijd.

Ik hoop natuurlijk nog veel bezoekers te mogen krijgen en zal blijven proberen naar het frequente schrijven van blogs. In onze vakantie heb ik alvast niet stilgezeten, ik moet alleen nog wat afronden en foto’s toevoegen.

Een reactie plaatsen »

1 jaar!!!

Ik kreeg net bij het openen van mijn blog een bericht dat ik inmiddels al een jaar deze blog heb 😀  Daarbij was onderstaande melding afgebeeld.

1 jaar

Op naar een nieuw jaar met blogs zal ik maar zeggen 😀 Het was de afgelopen week erg stil op mijn blog, dat weet ik, maar wij waren met vakantie. Daarover in een aparte blog uiteraard meer!!!

1 Reactie »

Hardlopen in de Ardennen

Ik had natuurlijk vanaf het moment dat ik wist dat we op vakantie zouden gaan naar de Ardennen al gekeken nar de omgeving op het park. En het leek redelijk te doen te zijn in daar te gaan hardlopen. Ja, niets was vlak, maar ok, daar is natuurlijk op te trainen. En dus ging ik thuis tijdens het lopen meer opzoek naar de heuveltjes.
En laten we eerlijk zijn, naar beneden gaat het allemaal wel, daar hoef ik me alleen wat af te remmen af en toe. Maar omhoog… Daar zaten toch de problemen. En dus ging ik trainen. De ene keer ging het makkelijk een andere keer met heel veel moeite maar ik bleef proberen om naar boven te komen. En met steeds meer succes…

Maar in de Ardennen viel het toch wel tegen. Het weggetje wat ik liep ging aanvankelijk niet zo heel steil omhoog maar was een heel stuk langer dan ik gewend was… Ik kwam hem dan de eerste loopdag ook niet helemaal omhoog. Maar goed, ik wilde aan het einde van de week toch minstens één keer dat stukje opgelopen hebben.

Na deze dag ging het helaas een aantal dagen regenen. En nee, ik ben nog steeds geen regenloper. Dus die avonden gingen aan mij voorbij. Overdag hadden we vaak de dag toch wel gevuld, dus ’s ochtends lopen was niet helemaal in te plannen in de dag helaas. Maar… er kwam een dag dat ik me echt voorgenomen had dan maar ’s morgens te gaan lopen.

En dus ging ik eerst zoals iedere morgen wandelen met Spikey. Toen Spikey tijdens de wandeling even ging zitten en ik een plastic zakje wilde afscheuren, stapte ik verkeerd waardoor ik kwam te vallen. Gevolg: een flinke oppervlakkige wond op mijn knie en een dikke, stijve knie. Dat stijve gevoel trok de volgende dag door naar mijn kuit, waardoor ik het idee had toch echt alleen maar te kunnen slenteren.

Ik heb wel gelijk gekoeld en dat heeft denk ik ook gezorgd dat ik geen blauwe plekken kreeg. Maar het lopen de rest van de vakantie zat er helaas niet meer in.

ardennen

2 reacties »

Heerlijk… Vakantie!!!

Op vrijdag 6 september vertrokken Daphne en ik voor een heerlijk weekje samen. De laatste met ons tweetjes. Of, zoals Daphne zegt wel met zijn drietjes maar fysiek nog met zijn tweetjes. Van dag tot dag zal ik hier een en ander plaatsen en pas uiteindelijk publiceren.

~6 september 2013~
Na nog een aantal kleine boodschapjes te hebben gehaald en Jolly en Buddy naar mijn schoonmoeder te hebben gebracht vertrokken we richting onze bestemming in Blaimont, België.
Na de voortdurende werkzaamheden in Maastricht te hebben overleefd reden we België in. Daar kregen we eerst een enorme regenbui over ons heen. Daarna nog een behoorlijke file midden in de bergen wederom vanwege werkzaamheden.
Even later zagen we een vliegtuig wat begeleid werd door 4 straaljagers. Een heel bijzonder gezicht.

1185353_10151802124853762_1433304471_nEven later moesten we om een kerk heen en gelijk achter die kerk lag de receptie van onze vakantiebestemming Parc les etoiles. Nadat we ingecheckt hadden moesten we een berg naar beneden rijden om bij de huisjes te komen. Op ons gemak hebben we toen terwijl de koffie doorliep onze spullen uitgepakt en foto’s gemaakt van het huisje.

20130907-081126.jpgVoor Spikey is er een aparte hondenuitlaatplaats een paar meter achter ons huisje. Maar dat vindt hij toch maar niets. Plassen daar gaat nog, maar verder doet hij daar helemaal niets haha. Maar goed, wij hebben toch altijd zakjes bij ons, dus ik neem hem eerst mee daarheen en anders ruim ik het onderweg wel op. Dat doen we normaal ook, dus is het een kleine moeite.

~7 september 2013~
1237068_10151802129528762_136597541_nWe werden wakker gemaakt door Spikey die naar buiten wilde. Daarna de tafel maar gedekt voor het ontbijt. Vervolgens ging Daphne douchen en bleef ik maar peinzen of ik zou gaan lopen of niet. Aangezien bij mijn app die ik gebruik bij het lopen de week op zondag begint en ik “pas” 2 loopjes deze week op de teller had, vond ik dat ik hoe dan ook vandaag moest gaan lopen. Maar de Chocolademelk lag me wat zwaar op de maag. En dus besloot ik dag ik dan in de avond maar moest gaan.

1186241_10151802126443762_1773933993_nToen we allebei gedoucht waren zijn we in de auto gestapt. We moesten nog vlees hebben voor het avondeten, dus hadden we het adres van de Aldi in de TomTom gezet… Echter, dat bleek geen Aldi maar een Carrefour te zijn. Enfin daar de boodschapjes gehaald en vervolgens zijn we wat gaan toeren door de omgeving. En wat kwamen we een aantal meter verder tegen… Een Lidl en een Aldi.

Toen we later vanmiddag weer “thuis” waren hebben we niet heel veel meer gedaan. Ik ben met Spikey nog op zoek geweest naar de trap naar de Maas op het park. Die trap hebben we ook gevonden en zijn we een stuk afgelopen, maar er leek geen einde aan te komen… Dus maar weer naar boven gelopen en terug naar het huisje. Vervolgens heeft Spikey het grootste deel van de dag slapend doorgebracht haha.

1233499_10151802129423762_1973528320_nEn ik? Ik ben inderdaad nog gaan lopen. Nadat ik het avondeten wat had laten zakken heb ik me omgekleed en ben gaan lopen. Ik had een heel rondje uitgestippeld van te voren, maar dat bleek wel heel steil naar beneden te gaan (in de richting die ik wilde lopen) dus besloot ik dan maar een beetje heen en weer te gaan lopen en op die manier toch een beetje mijn eigen grenzen op te zoeken en te verleggen. De mooie avondlucht hielp daar wel bij moet ik zeggen. Meer daarover in mijn blog over het lopen zelf.

~8 september 2013~
We kregen vanmorgen verse broodjes bezorgd bij ons huisje. Dus toen die binnen gehaald waren hebben we de tafel gedekt en ontbeten.

1239586_10151802131383762_1168219721_nLater vanmorgen zijn we in de auto gestapt op weg naar Han-sur-Lesse. Niet voor de grotten maar omdat er een 19e eeuwse markt zou zijn. Nou ja, die markt stelde niet heel veel voor. Daarom zijn we daarna maar doorgereden naar

Givet, een plaatsje in Frankrijk. Daar waren we gisteren al langsgereden en wilden we nog eens echt kijken.

1238237_10151803779613762_58596014_n

Eenmaal weer in het huisje hebben we Spikey achtergelaten om samen gezellig uit eten te gaan bij het restaurant wat bij het park hoort. Het was ontzettend lekker en daarbij was het fijn dat het grootste deel van er personeel ook daar Nederlands sprak. Zelfs de menukaart was in het Nederlands.

~9 september 2013~
Vanmorgen hadden we wederom verse warme broodjes. Tijdens het eten hadden we op de achtergrond radio2 aanstaan wat uitgezonden werd via de televisie. Tijdens de file berichten leerden we een nieuw woord. Ergens op één van de snelwegen stond een accordeonfile… Navraag bij een Belgische vriendin leerde ons dat dit een file is nadat er verschillende auto’s tegen elkaar geschoven zijn. Eigenlijk een vrij logische verklaring dus.

1237009_10151802249003762_1372758994_nLater vandaag zijn we naar Dinant gegaan. In Dinant staat het huis van meneer Sax… Juist, de ontdekker van de saxofoon. Dus je ziet daar uiteraard heel veel saxofoons in er straatbeeld en op één brug staan diverse saxofoons als kunstwerken.

Als je Dinant in rijdt, is het eerste wat je ziet een begraafplaats gelegen op een berg. Dit is overigens een beeld wat je hier bij meerdere begraafplaatsen ziet, maar dit was wel een hele grote.

526913_10151802183283762_51947091_nNadat we vervolgens na alle wegwerkzaamheden eindelijk een parkeerplek gevonden hadden gingen we Dinant echt in. Bij de kerk, die vanaf de snelweg in een berg lijkt te zitten, zagen we dat er in Dinant een tentoonstelling zou zijn van Disney waarbij beelden van zand gemaakt waren genaamd Disney Sand Magic
Tja en een grote Disney fan als Daphne moet daar natuurlijk wel geweest zijn. Daarvoor moesten we echter wel eerst met een gondel de Citadel van Dinant zien te bereiken. Gelukkig waren die gondels er, want 408 treden zou ik toch niet beklimmen. Enig nadeel was dat je dus echt aan een kabeltje hing om naar boven te gaan. Maar het uitzicht wat je daarvoor terug kreeg als je eenmaal boven was maakte toch wel heel veel goed.

1233495_10151802177843762_232906228_nDaarna gingen we op zoek naar het Disney Sand Magic. Dat bleek ergens in een kelder ruimte van de citadel te zijn. Het was indrukwekkend hoe sommige figuren echt op het origineel leken. Waar anderen soms wat minder leken. Maar het was erg mooi om eens gezien te hebben.

Toen we eenmaal weer veilig beneden stonden hebben we nog wat door Dinant gelopen waarbij we het huis van meneer Sax tegenkwamen. Daarna hebben we nog even een supermarkt opgezocht en vervolgens gingen we weer naar het park terug.

1186735_10151802183593762_1417920507_n

~10 september 2013~
Vandaag was een dagje dat we Spikey thuis lieten. We hadden namelijk besloten om naar het domein van de Grotten van Han te gaan.

999134_10151802242208762_1167885210_nEenmaal daar kozen we ervoor om een PassHan te nemen waarmee we toegang kregen tot de Grot, het Wildpark, de PrehistoHan en Han van Weleer.

Als eerste gingen we naar de Grot. Om daar te komen moesten we vanaf het ontvangstcentrum eerst ruim 3 km met een oud treintje naar de ingang van de grot. Daar moesten de bezoekers zich verdelen in twee rijen: één voor een Frans-&Engelstalige gids en één voor een Nederlandstalige gids.

1209050_10151802242918762_150403229_nVervolgens legden we in de grot een route af van ongeveer 2 km waarbij we stalagtieten, stalagmieten, zuilen en gordijnen zagen. In één van de zalen van de grot, de koepelzaal was een licht en muziekspel.
Enkele andere delen van de grot konden vandaag wel bezocht worden. Deze delen kunnen niet altijd bezocht worden omdat bij een hoge waterstand van de rivier de Lesse (die deels door de grot stroomt) dan een deel van de grot onder water staat.

Vroeger werd het laatste stukje van de grot met een boot afgelegd, maar vanwege veiligheidseisen doet men dat nu niet meer en loopt er een brug over de rivier.

Vanaf de uitgang van de grot moet je lopend terug naar het centrum van Han sur Lesse. Onderweg kom je langs het PrehistoHan. Een klein museum waar opgegraven offers uit het verleden tentoon zijn gesteld zoals speerpunten, maar ook een gouden ketting of muntstukken. Aan het einde van de tentoonstelling was een 3D film die werd afgespeeld. In die film had je zelf ook een rol, want je ging zelf op zoek naar schatten in de grot.

1240346_10151802328183762_1810686013_nVervolgens liepen we verder terug naar het ontvangstcentrum om met de Safari naar het Wildpark mee te gaan. De chauffeuse van de safariwagen sprak enkele woorden Nederlands, maar gelukkig was er een bandje in het Nederlands ingesproken zodat alles goed te volgen was. In het Wildpark leven verschillende wilde dieren in vrijheid met elkaar. Slechts enkele dieren hadden echt een afgeschermd verblijf, maar bij grote delen kon je met de Safariwagen heel dichtbij komen.

Na de safari gingen we nog naar Han van Weleer. Daar was eigenlijk de oude kledingdracht tentoongesteld. Wanneer je de PassHan neemt kan je in elk geval met gemak de hele dag in Han doorbrengen zonder je te hoeven vervelen.

Na een dag in Han-sur-Lesse door te hebben gebracht gingen we op zoek naar een friture. Onderweg vonden we fritures genoeg… maar ze waren allemaal al dicht. Terwijl het pas half 5 was. Uiteindelijk hebben we maar besloten dat we soep met brood zouden eten.

~11 september 2013~

Vandaag zijn we een dagje gaan toeren. We wilden in eerste instantie naar een dorpje genaamd Celles omdat dit heel mooi zou zijn. Oud was het in elk geval wel en heel rustig. In het dorpje was ook een oud kerkje wat nu dienstdeed als school. Verder was er eigenlijk niet heel veel bijzonders in het dorpje.

1236788_10151802328818762_1778287376_nVervolgens zijn we doorgereden naar Veves. Hier waren we onderweg al langs gekomen en hadden we een kasteeltje zien liggen. Dus besloten we daar te gaan kijken. Eenmaal daar aangekomen bleek dat dit kasteeltje vanaf september alleen nog in de weekeinden open was. Dit kasteeltje bleek het Doornroosje kasteel te heten. In een informatieboekje hadden we gelezen dat als je hier met kinderen heen gaat, de kinderen zich mogen verkleden voor ze naar binnen gaan.

‘S avonds reden we weer naar Givet omdat daar het restaurant met de grote gele M zat. Eerst gingen we nog langs een supermarkt waar we een verse pizza kochten voor ons allebei voor slechts €1,90 per stuk. Daar hebben we ook gelijk maar afbak broden gekocht voor de laatste twee dagen.

~12 september 2013~

Dit was een lekkere luierdag. Een dag waarop niets hoefde en we gewoon lekker bij het huisje bleven en alvast wat opruimden en dergelijke.

Toen we ’s avonds naar bed gingen was het grootste deel opgeruimd en klaar voor vertrek.

~13 september 2013~
De dag om weer naar huis te gaan is aangebroken. De laatste spullen inpakken nog even met de stofzuiger door het huisje en toen begon de reis naar huis. Gelukkig heel wat minder file dan op de heenweg…

4 reacties »

10 minuten…

Jaja. Weer een mijlpaal is een feit… Gisteren heb ik tijdens het lopen voor het eerst een kilometer binnen de 10 minuten gelopen!!! In 9:58 om precies te zijn. Dus op 2 seconden na 10 minuten. Maar voor mij was dat toch al heel wat… En een duidelijk teken van vooruitgang. Want waar ik aanvankelijk toch echt 12 tot 13 minuten over een kilometer deed, heb ik daar nu toch  een dikke 3 minuten vanaf weten te halen.

En achteraf terugkijkend op het loopje had er misschien ook nog wel meer ingezeten. Ik denk dat ik uiteindelijk nog wel een stukje door had kunnen lopen. Dus dat gaan we dan morgen maar proberen. Want dan is er weer een nieuwe dag waarop ik ga lopen 😀 Ik weet dat als ik op een bepaald stukje nog iets verder had gekund, dat er daarna een stukje zou komen wat naar beneden ging, dus dat moet toch te doen zijn.

Gisteren dat niet gedaan, omdat ik persé een weg omhoog wilde lopen. Wat overigens maar heel moeizaam ging, maar dat even terzijde. Ik merk wel dat er nu echt verbetering in het lopen zit, waardoor ik ook echt weer nieuwe stimulans heb om door te gaan. Om door te gaan en uiteindelijk natuurlijk weer nieuwe mijlpalen te halen. Want ik heb er nog genoeg op het lijstje staan 😉

 

mijlpaal

1 Reactie »

%d bloggers liken dit: