Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Wind en regen…

De afgelopen dagen heb ik het lopen uitgesteld. Eigenlijk vanwege de extreme wind die er was, maar toch ook een beetje omdat ik weinig tijd had om te lopen en de laatste dagen ook wat minder zin had. Maar goed, vandaag heb ik mezelf maar een “trap onder mijn kont” gegeven en ben ik me om gaan kleden na het werk en gaan lopen.

Enige navraag afgelopen week op een hardloopgroep voor beginners op Facebook maakte toch ook wel een beetje dat ik zoiets had van ik ga gewoon en ik zie wel wat de afstand wordt die ik loop. Ook in de wetenschap dat training 3 van de Running Coach van Renate Wennemars “maar” iets meer dan een kwartiertje was. En dat ik dus sowieso een hoogstwaarschijnlijk toch wel kleinere afstand zou lopen dan de laatste keer. Bovendien was dit de eerste keer dat ik deze training ging lopen, dus een volgende keer kan het alleen maar beter gaan toch? Er is winst te halen.

Enfin, ik had me dus omgekleed, mijn apps opgestart, de training aangezet en toen gegaan. Achteraf terugkijkend ben ik niet helemaal tevreden en dus ga ik hem nog een keer lopen en dan wil ik de training gewoon helemaal uitlopen. En ja, dan zal ook de gelopen afstand meer zijn dan nu. Maar heel eerlijk? Met de flinke tegenwind die ik onderweg het grootste deel van de route had en de regen ben ik nu voor vandaag ook weer niet te streng voor mezelf. Ik had ruim een week niet meer gelopen en ben nu toch weer gegaan. Dat het dan even wat minder ging dan wanneer ik gewoon de trainingen door zou hebben gelopen is op zich ook wel weer een beetje logisch.

Maar nu heb ik weer gelopen, ben ik weer in beweging geweest, heb ik gemerkt dat ik EINDELIJK een blokje van 3 minuten achter elkaar heb kunnen lopen en heb ik er weer vertrouwen in dat ik die andere twee blokjes van 3 minuten ook uiteindelijk met “2 vingers in mijn neus” ga lopen.

tumblr_m7oyt2w0j31qgxuego1_500

Advertenties
1 Reactie »

Running Coach

 

 

Onlangs ben ik begonnen met het lopen van de trainingen van de Running Coach. Dit is een initiatief van de Nederlandse Atletiek Unie. Het werkt eigenlijk hetzelfde als de Start to Run lessen van Evy. Het grootste verschil is natuurlijk de persoon die de lessen inspreekt, niet Evy Gruyaert, maar Renate Wennemars praat je door de trainingen heen.

En ja, Renate bouwt de lessen sneller op. De eerste les is nog vrij rustig met 8 x 1 minuut lopen en 2 minuten wandelen. Heel eerlijk? Toen ik die training liep kon ik niet wachten om weer te gaan lopen in mijn rustminuten. In training 2 loop je afwisselend blokjes van 1 en 2 minuten, ook steeds weer met 2 minuten wandelen tussendoor. En training 3 bestaat uit 3 x 3 minuten, afgewisseld met 2 minuten wandelen. De eerste 2 trainingen heb ik inmiddels naar mijn tevredenheid afgelegd, dus training 3 is de volgende uitdaging die ik aan ga. Maar ook dat gaat me lukken!!!

c089d49e-5df4-47c0-b962-34fdfcdab461

2 reacties »

De marathon

Gisteren heb ik de film de marathon gekeken. Ik wilde deze film al langer zien, maar het kwam er maar niet van. Daphne hoefde de film niet persé te zien, dus toen ik gisteren alleen was heb ik die film opgezet. Over de film:

“De Marathon is een film vol humor in combinatie met indrukwekkend drama. De autogarage van 4 klaverjassende, rokende en bier drinkende automonteurs dreigt failliet te gaan. Het ‘geniale’ idee om gesponsord de Marathon van Rotterdam te lopen blijkt de enige oplossing. Voorwaarde van de sponsordeal; het halen van de eindstreep. Maar het trainen valt deze levensgenieters zwaar en verandert relaties, verhoudingen en zelfs hun toekomst. Zijn alle inspanningen het waard nu er meer op het spel blijkt te staan dan alleen het halen van de finish……?”

 

Ik vond het een mooie film, met een mooi verhaal. En heel eerlijk? Op het moment dat de finish in zicht was leefde ik toch echt wel met de personages mee.

85408

3 reacties »

Vredesconcert

ploa-300x157Afgelopen vrijdag zijn wij vertrokken voor een weekendje Assen. Van te voren had ik van mijn moeder een smsje gehad dat zij in het gebouw van het Apostolisch Genootschap een vredesconcert hadden in het kader van de Vredesweek. Dit werd georganiseerd onder de kap van het Platform Levensbeschouwelijke Organisaties Assen. De vraag van mijn moeder was of ik dan ook mee wilde zingen. Nou zijn het allemaal liederen die gezongen zouden worden die ik toch ken, en ook al had ik niet mee gerepeteerd, in Assen is men het gelukkig nog altijd wel gewend dat ik meezing als het kan en als ik er ben.

Dus zo kwam het dat Daphne afgelopen vrijdag naar vrienden van ons ging en ik met mijn ouders naar het gebouw voor het vredesconcert. Ik had van te voren al wel een programma gezien, maar had daar natuurlijk nog niet echt een beeld bij. Aan het einde van de avond echter wel.

Het concert begon met een optreden van de “muziekdokters”. Dit is een groep ontstaan door begeleiders en cliënten van GGZ Drenthe. Bijzonder is dat zij ook voor het Koningspaar hebben opgetreden bij hun bezoek aan Drenthe.

Daarna was er een optreden van een Vrijzinnig Protestants koor, die liederen uit hun nieuwe liedboek zongen.

Dit werd gevolgd door een in Nederland geboren en getogen man met Armeens bloed die het muziekinstrument uit zijn land heeft leren bespelen; de Duduk.

Duduk_(landscape)

 

Een instrument gemaakt van Abrikozenhout. De klanken hieruit of althans het stuk wat gespeeld werd was erg triest van klank, maar dat komt door de onderdrukking van Armenië gedurende vele jaren.

Dit optreden werd gevolgd door een Rooms-Katholiek koor, die liederen over de vrede lieten horen uit verschillende talen.

Na de pauze ging het programma verder met een groep Molukkers die op verschillende blaasinstrumenten muziek maakten waaronder een panfluit.

Het concert werd afgesloten met het jeugdkoor/projectkoor van het Apostolisch Genootschap, waar ik dus ook bij meezong. Wij zongen verschillende liederen uit onze jeugdkoorbundel (voornamelijk Engelstalig) en kregen hierop hele leuke reacties uit de zaal.

Daarna werd gezamenlijk afgesloten met het lied “We are the world”. Bij het verlaten van de zaal door de gasten hebben wij nog gezongen met de groep van het “ApGen” zodat men niet in stilte de zaal hoefde te verlaten. Echter… veel mensen bleven nog staan luisteren.

In elk geval was het wel een geslaagde avond en leuk om eens mee te maken.

 

1 Reactie »

%d bloggers liken dit: