Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

HAPPY CHALLENGE #6: positieve gewoontes

De 6e opdracht van de Happy Challenge alweer. Deze keer gaat hij over positieve gewoontes. De bedoeling is te bedenken welke positieve gewoontes al deel uitmaken van mijn ik. En dat is nog best lastig. Zoals veel mensen heb ik ook de neiging om vooral de minder positieve dingen te zien. Maar goed. De bedoeling is dus om je positieve gewoontes op een rijtje te zetten.

Een gewoonte van mij is dat ik erg zorgzaam ben. Daarbij moet ik wel opmerken dat ik meer zorgzaam en voor anderen als voor mezelf. Maar ik vind het fijn als het goed gaat met mensen en ik ze daarbij kan helpen. Zorgzaam zijn wil overigens niet zeggen dat ik de zorg overneem van mensen ofzo. Dat zou TE zijn, mensen kunnen ook nog wat zelf. De enige die nog niet zoveel kan waar ik uiteraard wel voor zorg is onze zoon maar dat is dan ook wel weer logisch natuurlijk.

Een andere positieve gewoonte van mij is dat ik wel een doorzetter ben. Dat was ik nooit echt, maar de laatste jaren ben ik dat wel steeds meer geworden en merk ik ook dat dat me steeds meer brengt. En me dat al heel wat gebracht heeft.

Tja… En dan… Heb ik er nog meer? Ongetwijfeld. Maar die komen niet gelijk in me op. Pas na lang peinzen en piekeren en mezelf vanuit een ander proberen te bekijken, komen er nog wel wat dingen:

# liefdevol
# geduldig
# respectvol
# kan me goed uitten op papier
# muzikaal

Heb jij nog positieve eigenschappen voor mij?

20140227-065550.jpg

Advertenties
1 Reactie »

MAMABLOG: Daar is hij eindelijk!!!

Even snel een foto van onze zoon. Hij heet Bjarne Tim, is geboren op 26 februari 2014, 54 cm en 3600. Deze week even 2 mamablogs haha. Maar deze wilde ik jullie niet onthouden.

20140227-002709.jpg

20140227-002722.jpg

10 reacties »

TAG: Let’s get Personal

Via de blogs van Marieke, Jennn en Kelly kwam ik afgelopen week deze tag tegen. Een lijst met persoonlijke vragen die door heel blogland gaat. En dus besloot ik hem ook in te vullen aangezien ik mijn blog toch ook een beetje persoonlijk wil houden.

Wat hoor je op het moment van schrijven?

Het nieuws

Heb je ergens trek in op dit moment?

Ik heb trek in een boterham en koffie wat ik me ze ook ga maken.

Zou je liever tien kinderen hebben of geen kinderen?

Geen kinderen is natuurlijk geen optie aangezien wij ons eerste kindje verwachten. Tien daarentegen is wel erg veel. Maar als ik dan echt moet kiezen tussen die twee opties, dan inderdaad liever tien kinderen dan geen kinderen.

Denk je dat je teveel aandacht aan je uiterlijk besteedt?

Nee absoluut niet. Sterker nog… Ik denk dat ik daar wel meer aandacht aan mag besteden af en toe.

Wat doe jij altijd als je nerveus bent?
Als ik nerveus ben merk ik dat ik mijn aandacht vaak moeilijker kan houden bij datgene wat ik aan het doen ben. Mijn gedachten dwalen af of ik ga heel erg stotteren tijdens een gesprek. Ook kan ik dan heel snel in tranen uitbarsten omdat ik me dan aan mezelf erger als ik stotter of niet uit mijn woorden kom.

Heb je op dit moment een reden om te lachen?

Er is altijd wel een reden om te lachen volgens mij. Alleen is het meer de vraag of je die reden altijd ziet.

Zou je gelukkiger zijn als het leven een “rewind”-knop zou hebben?

Nee dat denk ik niet. Sommige dingen kan je dan overnieuw en beter doen maar dat is ook niet altijd goed omdat je ook van dingen moet leren die gebeuren.

Denk je meer aan het verleden, het heden of aan de toekomst?
Ik denk voornamelijk aan het heden en toch ook wel regelmatig aan de toekomst en het verleden. Waar ik voorheen heel sterk aan en in het verleden dacht, merk ik dat ik nu steeds meer in het “nu” denk en leef en mijn blik ook richt op de toekomst.

Wat heb je voor het laatst gedronken?
Koffie met 2 zoetjes.

Zien mensen jou als optimist of pessimist?
Geen idee. Dat heb ik eigenlijk nooit gevraagd. Dus ik zou zeggen laat het even achter in een reactie haha.

Wat zijn jouw guilty pleasures qua eten?
Chocolade blijft toch iets waar ik een zwak voor houd. En de bruine bonensoep van mijn vader! Heerlijk!!! Daarvan eet ik altijd net zoveel tot ik buikpijn heb haha.

Wat doe je morgen?
Geen idee. Ik zie wel wat morgen mij brengen mag.

Wat is je stemming op dit moment?
Goed, ontspannen. Ik heb niets te klagen.

Tot zover de tag. Zin om hem over ge nemen? Ga je gang!!! Ik zou het leuk vinden als je dan even een reactie achter laat 🙂

Een reactie plaatsen »

SPORT: Прощай Сочи (vaarwel Sochi)

Helaas… De Olympische Winterspelen zitten er weer op. De sporters zijn onderweg naar Nederland, naar mijn geboorteplaats Assen voor een ongetwijfeld geweldige huldiging. Want, laten we eerlijk zijn, wat hadden we een geweldige spelen!!! Nooit werden er zoveel medailles gewonnen tijdens de Winterspelen. 24 stuks maar liefst, waarvan slechts één op het shorttrack en de rest op het langebaan schaatsen.

Foto's: Monique

Foto’s: Monique

De teller bleef hangen op 8x goud, 7x zilver en 9x brons. Een topprestatie. Helaas heb ik weinig kunnen zien van het hele gebeuren omdat een groot deel van de wedstrijden overdag, onder werktijd waren. Maar ja, dat zal straks in Pyeongchang ook wel het geval zijn. Alleen hoop ik dan stiekem wel dat de hoofdnummers van het schaatsen in het weekend zijn.

Ach en eigenlijk mag ik nog niet klagen, want ik heb toch nog wel wat van het schaatsen kunnen zien. Want dat is eigenlijk de enige sport die ik echt volg tijdens de winterspelen. En ja, dan kijk ik toch het liefst naar mijn grote favoriet Ireen Wüst. En zij heeft toch een grote bijdrage aan al het eremetaal gehad. Als meest succesvolle Olympiër op de winterspelen voor ons land. 2x goud en 3x zilver is wat zij deze keer mee naar huis mag nemen. En, zoals ze zelf zegt, ze is op waarde geklopt bij de afstanden waar ze geen goud vandaan heeft gehaald. Balen mag dan uiteraard, maar de knop moet om en de knop is om. Dat was wel duidelijk na de 1500 meter, anders had ze zich nooit weer zo kunnen opladen voor de andere wedstrijden.

Foto's: Hans en Monique

 

En natuurlijk hebben ook de mannen het geweldig gedaan. Er werd plaats gemaakt voor nieuw talent, verwachtte medailles gingen toch naar iemand anders, maar bij de ploegenachtervolging stonden alle mannen die zo graag goud hadden gehad toch echt op dat hoogste treetje van het podium. Ook daar werd gevochten voor wat de jongens waard waren. En wat waren die 0.003 seconden zuur voor Verweij!!! Wat had ik die jongen toch zijn gouden plak gegund. Want eerlijk is eerlijk, op een foto finish zal het verschil ook maar minimaal zijn. Maar het verschil is er en dan zijn er de regels die zeggen dat er maar één winnaar kan zijn.

Ik kijk nu al uit naar de spelen over 4 jaar, maar gelukkig hebben we in de tussentijd nog heel, heel veel schaatswedstrijden die we kunnen zien. En Pyeongchang… tja, dan zal ik gewoon af en toe denk ik heel vroeg mijn bed uit moeten om wat te kunnen zien…

1 Reactie »

BLOG: Plannen en terugkijken

Blog 23febNa weer een week van dagelijkse blogs, vandaag weer een moment om te kijken naar hoe ik het allemaal doe met de blog. Waar haal ik mijn inspiratie vandaan? Hoe houdt ik bij dat ik niet iets dubbel post? Waar wil ik zelf nog meer aandacht aan besteden?

Plannen en terugkijken
Ik heb naast de laptop een agenda en een kladblokje liggen. In de agenda schrijf ik dagelijks de blog die ik heb geplaatst en op het kladblokken maak ik een grove planning voor de week die voor ligt. Zo heb ik altijd een paar onderwerpen liggen waar ik over kan schrijven. En heb ik te veel liggen of schrijf ik over iets anders dan bedacht? Dan schuif ik wat anders door naar de week erna.

Inspiratie
Maar waar haal ik mijn inspiratie vandaan? De tags haal ik van verschillende blogs die ik lees. Nee, ik vind ze niet altijd even makkelijk, maar tot nu toe heb ik er altijd wel een weten te vinden. En wie weet maak ik er zelf wel een keer een waarvan ik dan hoop dat die overgenomen wordt. Maar daar miet ik dan even een keer voor gaan zitten. Voor de muziek blogs laat ik mijn gevoel afgaan op muziek waar ik een speciaal gevoel bij heb, wat gedachten oproept of gewoon wat ik mooi vind. En verder schrijf ik zoveel mogelijk over datgene wat ik wil delen.

Aandacht
Het schrijven op zich gaat me wel goed af. Maar toch zijn er natuurlijk ook wel aandachtspunten. Dingen waar ik nog wat meer mee wil doen. Een voorbeeld is het gebruiken van foto’s en andere afbeeldingen om mijn blog niet alleen een lap tekst te laten zijn, maar een beetje op te fleuren met iets wat bij de tekst past. Op mijn telefoon heb ik wat dat betreft verschillende apps waarmee ik foto’s kan bundelen en achtergronden en dergelijke toe kan voegen. Op de laptop werk ik zo nu en dan met het bewerkingsprogramma Gimp. Maar daar deed ik nog niet zo heel veel mee. Afgelopen week echter kwam ik bij een van de blogs die ik volg een freebie tegen voor foto’s. Die heb ik dus gedownload om te kijken of het in Gimp werkte aangezien de freebie voor Photoshop zou zijn. Maar hij werkt zoals jullie kunnen zien in de afbeelding bovenaan de blog. Dus de andere freebies ga ik ook downloaden zodra ik weer achter de laptop zit. Zo heb ik weer iets meer om afbeeldingen mooier te maken voor mijn blog. En voor andere doeleinden is het natuurlijk ook wel handig haha.

5 reacties »

PERSONAL: Me-time

Op verschillende blogs die ik volg lees ik vaak iets over meer tijd nemen voor jezelf; de zogenoemde me-time. Veel mensen nemen te weinig of geen tijd voor zichzelf. Terwijl een beetje tijd voor jezelf toch eigenlijk best belangrijk is. Even een momentje in de week voor jou, voor jou alleen. Doen wat je zelf wilt, waar je je goed bij voelt, wat je doet ontspannen.

En die me-time… Die neem ik eigenlijk ook te weinig… Dus dat is ook voor mij een puntje om meer aandacht aan te schenken. Om even iets te doen wat IK echt leuk vind. Wat ik graag doe. Wat mij ontspanning brengt. Of gewoon simpel weg waar ik me goed bij voel, of me goed erbij voel nadat ik het gedaan heb. Maar wat zijn dan van die dingen? Ik zet er een paar op een rijtje:

  • Hardlopen
  • Zwemmen
  • Kijken naar mooie sportmomenten zoals schaatsen, formule 1 en MotoGP
  • Boeken lezen
  • Wat meer aandacht besteden aan mijn uiterlijk
  • Merken dat iets heel goed gaat (zoals het afvallen bijvoorbeeld)
  • Samen met mijn vrouw rustig een filmpje kijken op de bank

En zo zijn er vast nog veel meer dingen waar ik nu even niet op kom. Maar ik wil meer aandacht gaan leggen op af en toe die momentjes voor mezelf.

En jij? Besteed jij veel aandacht aan me-time?

photo

 

2 reacties »

DIARY: Bijna weekend

Vandaag op mijn blog weer een diary dag. Ik neem je dus vandaag weer mee op sleeptouw door mijn dag.

5.30: De wekker gaat. Zoals altijd verzet ik mijn wekker naar 6 uur zodat ik nog even kan doezelen voor ik echt op moet.

6.00: Ik moet er nu toch echt aan geloven. Weer gaat die wekker. Ik zet de wekker helemaal uit en stap dan maar uit bed. Vervolgens is het tijd om te gaan douchen en aankleden.

6.30: Tijd voor het ontbijt. Ik eet een schaaltje yoghurt met wat schuddebuikjes (eens een keer wat anders dan altijd maar muesli). Verder maak ik het eten klaar om mee te nemen naar mijn werk en kijk ik het RTL ontbijtnieuws. Daardoor werd ik gelijk klaar wakker, want het bleek dat er een woningbrand met dodelijke afloop geweest was bij ons in Landgraaf. Op notabene een kleine 200 meter hemelsbreed vanaf ons huis. En wij hebben niets gehoord. Normaal hoort Daphne de hulpdiensten bijna uitrukken vanaf hun basis. Bovendien heb ik tot half 12 spelletjes liggen spelen op mijn telefoon. En om 0.15 ongeveer is de brand uitgebroken. Dus blijkbaar waren wij allebei heel snel in een diepe slaap.

7.00: Tijd om te vertrekken naar mijn werk.

7.30: Nadat ik aangekomen ben op mijn werk even voor half 8 is het nu tijd om echt te beginnen. Dus de computer wordt aangezet,  spullen op het bureau gezet en het werk voor mijn neus gepakt.

9.30:De eerste pauze van vandaag. Dus tijd voor een kop koffie en een pakje hartige sultana’s.

9.45: En terug an die Arbeit.

12.00: Wederom pauze. Deze keer eet ik crackers en heb ik weer een kop koffie voor me staan. (Ja, ik ben een koffieleut)

12.30: Tijd om weer te gaan werken. Het laatste blokje voor vandaag.

14.15: Ik ga mijn spullen opruimen en haal langzaam mijn jas om rustig naar huis te kunnen gaan.

14.30: Weekend!!! Dus terug naar de auto en snel richting huis. Eerst nog even naar de supermarkt om leverworst te halen voor één van de honden en wasmiddel. Bovendien lagen er nog een paar zakken Thaise roerbakmix die tegen de houdbaarheidsdatum aanliepen. Die mogen dan gratis meegenomen worden. Dus heb ik een zak meegenomen. Vervolgens snel naar huis en de tas voor Daphne, de baby en de maxi-cosi in de auto leggen. Stel je voor…

16.00: Controle bij de gynaecoloog. Gelukkig is alles goed met de baby en met Daphne. Dus volgende week maar weer terug. En dus konden we even later weer naar huis en kunnen de tassen en maxi-cosi uit de auto gehaald worden. Maar goed, we kunnen nu maar beter alles meenemen zodat als het nodig geacht wordt alles erbij is, dan wanneer we niets bij ons hebben. Ach, en in het ziekenhuis ligt het in de auto en daar ligt het goed haha. Zodra het nodig is heb ik het snel genoeg gepakt.

16.45: We stappen uit bij de Chinees om tomatensoep en een loempia voor ons allebei te bestellen. Even bijgekletst met de eigenaresse van de Chinees en toen onze bestelling klaar was naar huis om te eten.

17.30: Eten. Wat hoef ik je niet meer te vertellen neem ik aan. Normaal onder het eten zit ik gewoon recht aan tafel, maar nu met de Spelen zit ik toch zo nu en dan wel eens iets gedraaid om onze Nederlanders in actie te kunnen zien. De rit van mijn favoriet en haar 2 ploeggenoten in de achtervolging heb ik in herhaling kunnen zien bij het wachten op de gynaecoloog, de andere ritten van het Shorttrack heb ik live gezien.

19.00: Tijd om te vertrekken naar het koor. Eerst nog even gezellig zitten met de andere koorleden die er al zijn en daarna lekker zingen.

20.00: Start van de repetitie. Een kleine pauze om 21.00 uur en dan door tot ongeveer 22.15. Daarna misschien nog even nazitten en lekker naar huis en slapen.

Clip logo

Niet veel foto’s vandaag. Dat is iets waar ik toch wat meer aan moet werken. Maar dat komt helemaal goed.

Wat heb jij gedaan vandaag?

3 reacties »

HAPPY CHALLENGE #5: Do it! Just do it!

happychallenge-achtergrond-transparant

Week 5 alweer van de Happy Challenge. Dat betekent ook dat we inmiddels op de helft zitten. Althans, wanneer je uit gaat van de oorspronkelijke 10 weken dan. Want het zal me niets verbazen als er uit deze Happy Challenge nog een vervolg gaat komen. In elk geval hebben Marieke, Kelly en Lisanne ook voor deze week weer een vervolg op de Challenge voor ons in petto. De voorgaande opdrachten kan je overigens nog altijd hier terug lezen. Of neem een kijkje op de Facebook groep van de Happy Challenge.

Maar goed. De opdracht van deze week gaat erom dat je je dromen gaat naleven. Dat hoeft niet in één keer behaald te worden, maar kleine stapjes kan je wel al zetten. Daarvoor was de opdracht van vorige week een handige leidraad.

Waar ik toch wel het hardst aan aan het werken ben is het verhogen van mijn zelfvertrouwen. Aangezien het hebben van zelfvertrouwen voor mij ook een extra iets is om de rest van mijn veranderpunten ook aan te pakken. En, zoals ik vorige week al schreef merk ik wel dat mijn zelfvertrouwen langzaam aan het groeien is.

20140112-212937.jpgIk merk bijvoorbeeld dat,  nu het gewichtsverlies inmiddels op iets meer dan 7 kilo zit, ik steeds meer het vertrouwen erin krijg dat ik het ook echt ga volhouden. En dat het steeds beter gaat. Ik merk steeds meer aan mezelf dat ik geniet van datgene wat ik eet, of het nu een bakje yoghurt is, een boterham, een cracker of een stukje chocolade. Want ja, af en toe een snoepje pak ik echt wel. Alleen heeft het snoepen niet meer de overhand, zoals het eerder wel had. Dan was na één snoepje de rem eraf, nu kan ik het bij één snoepje laten.

Bovendien helpen alle likes en reacties op mijn wekelijkse updates op Facebook mij ook enorm om door te gaan en echt te veranderen. Dus ik zou ook aan iedereen die dit leest willen zeggen: Blijf doorgaan met de reacties op Facebook!!! Die helpen mij enorm!!!

sidebarhappy-350

2 reacties »

MAMABLOG: Buikschildering

 

Vandaag kregen we van een vriendin van ons een buikschildering cadeau. Zij heeft een eigen salon als nagelstyliste en masseuse en doet dus ook buikschilderingen en verschillende andere behandelingen op gebied van persoonlijke verzorging. Normaal gaan wij altijd naar haar toe in Sittard voor onze nagels, deze keer kwam ze naar ons om Daphne dus te voorzien van een mooie buikschildering. Van te voren hadden Daphne en ik samen al een buikschildering uitgezocht en via what’s app naar Maureen gestuurd. Zo kon zij kijken naar de schildering en kon ze alle materialen bestellen en klaar zetten die ze nodig zou hebben om de schildering te maken.

Aangezien ik nog moest werken tot 4 uur kwam ik binnen toen de dames al een tijdje bezig waren. Dus een deel van de basis zat al op Daphne haar buik. Verder was het daarna nog heel veel werken aan details voordat er een pracht van een schildering op haar buik zat. Overigens vond de baby het helemaal geweldig, want er werd druk bewogen in de buik (wat het misschien voor Maureen wat lastiger maakte) In elk geval leverde het wel grappige momenten op. Het me 2 you beertje lag in elk geval geen minuut stil.

BuikrondWe hadden gekozen voor een afbeelding waarbij het beertje door een soort van ritssluiting uit de buik leek te komen. Daarbij konden we natuurlijk nadat de schildering af was leuke foto’s maken door te doen alsof we de ritssluiting vast hadden en zo ruimte maakten voor het beertje om eruit te komen. (En wat zou ik dat graag in het echt doen om ons wondertje te begroeten. Maar ja, nog een paar (lange) weekjes geduld en dan kan ik ons wondertje in mijn armen sluiten.)

Toen de schildering eenmaal klaar was werd ook mijn onderarmm en hand nog beschilderd. Dit, omdat dat voor de foto’s nou eenmaal mooier zou zijn dan enkel een blanke arm. En daar had ze ook zeer zeker gelijk in! Voor het maken van de foto’s stonden Maureen en ik allebei klaar met de telefoons en met de camera van ons. Verschillende poses werden ingenomen, vooral door mij haha. Eerst opende ik de rits, vervolgens gaf ik de buik een kus. En ja, natuurlijk moesten er ook foto’s met de honden gemaakt worden. Niet dat ze het hier altijd mee eens waren, maar toch zijn er wel wat leuke foto’s bij gekomen.

En jullie? Hebben jullie ook een buikschildering gehad tijdens jullie zwangerschap? Of willen jullie een buikschildering als jullie zwanger zijn?

4 reacties »

MUZIEK: Tears in Heaven

Tears in heaven van Eric Clapton is een lied wat mij altijd kippenvel bezorgd. Ik weet niet wat het is wat daarvoor zorgt. Of het het verhaal van het lied is of eigen herinneringen. Maar regelmatig heb ik het kippenvel groot op de armen staan of moet ik een traantje wegpinken als ik alleen ben.

Aanleiding tot het schrijven van dit lied is natuurlijk de tragische dood van het zoontje van Eric Clapton, die op zijn 4e van de 53e verdieping van een wolkenkrabber viel. In het lied heeft Eric Clapton enkele vragen aan zijn zoontje. Vragen over hoe het zou zijn, wanneer zij elkaar weer zouden zien in de hemel. Vragen als:

  • Zou je mijn naam nog weten?
  • Zou jij nog dezelfde zijn?
  • Zou je mijn hand vasthouden?

m1cysa6wa41x

Eigenlijk zijn dat natuurlijk hele normale vragen wanneer je denkt aan een overledene en aan hoe het zou zijn als je die persoon eens zou zien. Ik heb ook wel eens van die vragen. Dit nummer is gedraaid op de crematie van mijn opa van vaders kant. De opa waar ik veel, heel veel, te vinden was. De opa die een week voor mijn verjaardag overleed en 2 dagen voor mijn verjaardag werd gecremeerd (mijn andere opa overleed overigens 2 jaar later; 6 dagen voor mijn verjaardag en werd, hoe wrang eigenlijk, precies 2 jaar na mijn eerste opa gecremeerd)

Ik zou bijvoorbeeld van mijn opa willen weten hoe hij over mij denkt. Of hij trots op me is, wat hij me nog zou willen of kunnen leren. Ik zou mijn opa vragen of we nog eens samen naar het bos gaan, lekker wandelen. Dat deed ik vroeger heel veel met mijn opa en oma. Opa gooide dan regelmatig bladeren over mij heen. Of we gingen eikels en kastanjes zoeken. Of bladeren en die dan drogen tussen oma haar boeken. En dat werd altijd afgesloten met hetzelfde menu:

  1. Rijst met boter, suiker en kaneel
  2. Kip drumsticks gebakken in de oven
  3. Appelmoes

Soms kan ik heel goed naar Tears in heaven luisteren, soms ook niet. Dan pink ik echt een traantje weg en denk gewoon even terug aan alle mooie momenten die ik met mijn opa heb gehad. Aan hoe trots ik op hem was en hoe ik naar hem op keek. En naar hoe bang mijn zusjes en ik waren toen opa eens door de politie werd opgehaald omdat hij een verklaring af moest leggen. En dan denk ik aan die foto (die ik helaas niet meer heb) waar ik in de box zat in de achtertuin van opa en oma en opa een kip boven de box hield.

I’ll find my way
Through night and day,
Because I know I just can’t stay
Here in heaven.

3 reacties »

%d bloggers liken dit: