Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Music Monday |Bon Jovi | Bed of Roses

 

Dit nummer is voor ons een bijzonder nummer. Bed of roses gaat eigenlijk als een rode draad door de relatie van Daphne en mij. Het was tijdens dit nummer dat in Heerlen de stroom uitviel tijdens de profronde in 2006. Daarop besloten wij naar Daphne haar kamer te gaan om richting bed te gaan.

In 2008 vroeg Daphne me op dit nummer ten huwelijk. Dat was voor haar nog een heel gedoe omdat dit nummer eerder op de avond al regelmatig ingezet werd. Maar doordat er steeds een fanfare langskwam, werd dit nummer ook steeds weer afgebroken. En dus moest Daphne haar aanzoek, welke voor mij uiteraard geheel onverwacht kwam, steeds uitstellen. Maar uiteindelijk, laat op de avond kreeg ze alsnog haar kans. En uiteraard zei ik “ja”.

Toen wij uiteindelijk op 29 juli 2011 gingen trouwen, was dit het nummer wat uit de speakers kwam toen de ceremonie voorbij was en wij naar buiten liepen als pas getrouwd stel. En iedere keer als ik dit lied hoor, denk ik weer terug aan al die momenten waarop dit belangrijk voor ons was.

En jij? Heb jij een lied wat als een rode draad door jou leven loopt?

1 Reactie »

Sunny Sunday | Pasen 2014

20140413-205048.jpg

Pasen 2014. Een nieuw Pasen voor ons. Een jaar geleden rond Pasen waren we nog aan het balen dat er een poging niet gelukt was en nu vierden we dit als gezin met ons drietjes. Bijzonder. Net zoals alle feestdagen bijzonder zullen zijn. Want alles is op een bepaalde manier natuurlijk een eerste keer.

Pasen. Wederopstanding. Een nieuw begin. Of, zoals wij deze dag binnen het Apostolisch Genootschap ook wel noemen dag van verbondsvernieuwing. Wellicht gebruik ik overigens nu een verouderde term, maar wat ik van Pasen weet in mijn eigen directe kring is dat we ’s morgens altijd naar de dienst gingen. Daar was dan speciaal voor de Pasen door verschillende koren wat ingestudeerd. Na de dienst kwam er dan vaak een bus voor de mensen die naar Rotterdam mochten voor een landelijk samenzijn. Een aantal jaren geleden mocht ik daar ook een keer heen. Dat kwam omdat ik toen meezong in een jeugdkoor wat gevraagd was daar te zingen. En nog altijd heb ik daar herinneringen aan.

Een nieuw begin. Ook zichtbaar in de natuur. Bomen en planten bloeien weer op, dagen worden langer en nieuw leven dient zich aan in de dierenwereld. Heel de wereld ontwaakt uit een periode van donkere dagen, komt weer tot leven.

Natuurlijk hoort bij Pasen ook het beschilderen van eieren. En het zoeken van diezelfde eieren. Al zal vooral dat laatste nog wel even duren voor we dat hier thuis kunnen doen. Of we moeten ze al voor elkaar verstoppen, maar het is natuurlijk leuker als Bjarne kan gaan zoeken. Dus wat dat betreft kijk ik al uit naar een van de komende jaren.

1 Reactie »

Family Friday | MAMABLOG | Een bijzondere morgen

20140411-235226.jpg

13 april 2014. Een bijzondere morgen. Bij ons thuis werd vroeg opgestaan, althans door mij. Daphne kon nog even blijven liggen aangezien ik eerst mezelf zou verzorgen en daarna Bjarne. Daarna was de badkamer pas vrij voor Daphne. Dus die had nog even de tijd. Nadat ik mezelf verzorgd had, heb ik Bjarne een pyama aangetrokken en de fles gegeven. Vervolgens snel zelf wat gegeten (voor zover ik wat naar binnen kreeg door de spanning haha.) Nadat wij gegeten hadden kwamen de eerste gasten bij ons thuis. Die zouden achter ons aanrijden naar het gebouw. Ik ben toen snel naar boven gegaan om Bjarne zijn echte kleren voor de doop aan te doen. Uiteindelijk vertrokken we iets later dan ik gepland had naar het gebouw. Maar dit had wel weer als voordeel dat Daphne en ik nu in één auto konden en niet allebei hoefden te rijden.

Eenmaal in het gebouw heb ik Bjarne naar de jongste jeugd gebracht en heeft Daphne hem daar het jasje uitgedaan en dergelijke. Zelf ben ik gelijk met Frans-Willem naar de grote zaal gegaan om zijn keyboard op te zetten en te zorgen dat ook de microfoon aan de juiste kant van de zaal kwam te staan. Wel rekening houdend met de beamer die aanstond, zodat de microfoon en het keyboard zo min mogelijk in de weg zouden staan. Op het moment supreme zouden we alles wel bij elkaar zetten.

Stijf van de zenuwen zag ik vervolgens vrienden, buren en kennissen achter in de zaal zitten. De enigen die ik niet zag… waren mijn ouders… En het liep toch al aardig richting half 10. Maar nadat ik nog eens goed door de zaal keek, zag ik dat ze redelijk vooraan zaten. Wat een opluchting, ze waren er. Toen ik naar ze toe liep hoorde ik van mijn moeder dat ze er al even waren. Dus bij het opzetten van het keyboard ben ik continue voorbij gelopen zonder ze te zien haha.

De Eredienst ging voorbij en het werd tijd voor de doop. Wij mochten Bjarne gaan halen bij de jongste jeugd en samen met hem als eerste de zaal in lopen. En toen moest ik er toch echt aan gaan geloven. Ik mocht echt gaan doen wat ik me voorgenomen had. En daarmee gelijk mijn angsten en onzekerheden van me afgooien. Ik mocht voor ons mannetje gaan zingen. Ik heb tijdens het zingen continue in mijn boek gekeken. Nou ja, heel even keek ik op, naar het licht van de beamer. Zo zag ik uiteindelijk nog niets van de zaal en kon ik toch rustig blijven. En het zingen ging goed. De opluchting was aan het einde dan ook groot en het laatste zinnetje waar de tranen toch kwamen, is toch ook ergens wel weer mooi. Want het gevoel bij dit liedje zat heel diep.

Na het zingen wierp ik dan wel een blik in de zaal en zag ik hier en daar ook tranen. Niet dat het me daar om te doen was natuurlijk, maar het was wel heel mooi voor mij om te zien dat ik mensen geraakt had met het zingen. Uiteindelijk hoop je natuurlijk wel dat datgene wat je aanbied ook over komt. Maar dat is volgens mij wel echt gelukt. Ik ben er in elk geval trots op en kijk met een heel goed gevoel terug op de doop.

Daarna thuis hadden we met een aantal mensen die wij uitgenodigd hadden nog koffie, taart en een keine high tea. Het was super gezellig en een hele mooie dag!!! De foto’s hieronder zeggen denk ik genoeg.

2 reacties »

Working Wednesday | Award | Very Inspiring Blogger Award

 

20140409-072609.jpg

In de blogwereld zijn er veel lijstjes en dergelijke die doorgegeven kunnen worden aan andere bloggers. Naast lijstjes zijn er ook zogenoemde awards. Meestal las ik er wel over, maar tot een nominatie kwam het nooit. Tot een week of 2 geleden. Ik kreeg een reactie van Zoë dat ze mij genomineerd had voor de Very Inspiring Blogger Award. Of kortgezegd de VIB. En dit is hem dan:

20140416-110557.jpg

De regels:

1. Je bedankt de persoon die je genomineerd heeft, en linkt ook even terug naar diegene.
2. Kopieer de regels en Show off that award!
3. Deel 7 dingen of leuke feitjes over jezelf.
4. Nomineer 15 andere blogs waarvan je vindt dat zij het verdienen, en deel je blogpost met ze.
5. Laat de award duidelijk op je website zien en volg degenen die je genomineerd hebt op Bloglovin’.

Goed. Dan volgen dus nu de 7 dingen of feiten over mijzelf.

1. Ik ben behoorlijk onzeker.
2. De progressie in het hardlopen gaat niet zo hard als ik zelf zou willen.
3. Ik vind het heerlijk als ik even een moment met mijn zoon alleen ben. Alleen slaapt hij dan altijd haha.
4. Daphne en ik zijn dit jaar alweer 8 jaar samen, waarvan 3 jaar getrouwd.
5. Wanneer ik ga zwemmen (baantjes trekken) krijg ik altijd na verloop van tijd kramp in mijn voeten.
6. Ik hou enorm veel van zingen.
7. Voordat ik op zondag naar de dienst ga, luister ik altijd naar “veur de preek” op radio Drenthe. Beetje gevoel van thuis bij mijn ouders.

En dan nu het lastigste… 15 man nomineren. Waarbij ik natuurlijk niet degene kan nomineren die mij genomineerd heeft. Daarnaast ga ik proberen de nominaties aan 15 andere personen te geven dan dat Zoë had gedaan. Wat nog wel lastig is, want we hebben aardig wat zelfde volgers haha. Maar hier volgt dan het lijstje met genomineerden:

  1. Alexa’s lovely world
  2. Zonderzooi
  3. Mamaliefde
  4. Miss Sentinelli
  5. Vanessa blogt
  6. Door Mariska
  7. Little Miss Spider
  8. About Fashion
  9. Runner Jules
  10. Blogmama
  11. Lisanne
  12. Kelly
  13. Marieke
  14. Optima Vita
  15. Tiny

Dat was nog wel een opgave om echt 15 blogs te vinden zeg… Maar het is me gelukt. En nu mag ik dus alle gelukkigen gaan vertellen over hun nominatie. Eens kijken of er mensen zijn die de award over willen nemen. Ik heb in deze blog 7 weetjes over mijzelf verteld. Wat zijn weetjes die jij over jezelf kwijt wilt?

6 reacties »

Music Monday | Claudia de Breij | Jouw liedje

Als je gaat kijken op internet lees je overal dat baby’s al in de buik geluiden horen en herkennen. En dus hebben wij heel bewust bijna dagelijks “jouw liedje” aan Bjarne laten horen. Dit omdat wij de tekst erg mooi vonden en ook omdat ik al voor de zwangerschap met het idee speelde om dit tijdens een eventuele doop te gaan zingen. En Daphne stond daarvoor open.

Toen Bjarne geboren was kreeg het lied voor mij nog een extra dimensie. Normaal gesproken zou Daphne immers gelijk onze zoon in haar armen krijgen en dergelijke. Maar vanwege de volledige narcose had ik het “geluk” dat Daphne niet gelijk mee kon. Al had ik natuurlijk liever gehad dat we met zijn drietjes naar mijn schoonmoeder konden gaan, maar helaas.
Dit betekende voor mij echter wel dat ik Bjarne nu in mijn armen kreeg, lekker warm kon houden. Dus het hele tweede couplet van het lied werd nu echt van toepassing op mij.

Toen ik met Bjarne mocht gaan kangaroën was hij wat onrustig… Tot… Ik op Daphne haar telefoon dit lied opende en liet afspelen. Hij werd heel ontspannen en rustig en het was alsof hij de tekst echt kende. Want bij de zin “jij moest heel hard huilen” zette hij even een keeltje op, om vervolgens weer rustig te worden.

Dit bracht voor mij dan ook wel weer mee dat ik toch echt niet in de emotie van dat moment zou moeten schieten tijdens het zingen, maar het ging met het oefenen al steeds beter.

Gisteren was de doop van Bjarne Tim in het gebouw van het Apostolisch Genootschap in Heerlen. In het gesprek voorafgaand aan de doop had ik aangegeven dit lied graag tijdens de doop te willen zingen voor hem en dat mocht. En dus heb ik, stijf van de zenuwen het lied gezongen zoals ik al schreef in mijn blog van gisteren. In de laatste zin echter kwam bij mij toch de ontlading eruit en kwamen er enkele tranen. Maar bovenal was ik trots. Trots dat ik het had gedurfd, het had gedaan en dat het goed ging. Een snelle blik door de zaal na het zingen vertelde mij dat ik in elk geval niet de enige was met tranen. Er waren velen met tranen in de ogen, zelfs mensen waarvan ik het eerlijk gezegd niet had verwacht.

Voor een ieder die de tekst wil lezen, hij volgt hieronder.

Mijn hart sloeg even over,
toen dat van jou begon.
Ik kon het niet geloven,
niet geloven dat het kon.
Als er nu een wedstrijd was,
een wedstrijd tussen mij,
en de zon,
wie het hardste stralen kon,
dan denk ik dat ik won.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mij,
en ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

Ik kreeg je in mijn armen.
Ik hield je heel goed vast.
Ik hield je lekker warm,
je was nog in je blote bast.
Jij moest heel hard huilen,
en ik deed heel zachtjes mee.
Ik was zo blij,
met je lijfje op mijn lijf
en je hart op dat van mij.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mij,
dan ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

Jij bent van ons samen,
van allebei de helft.
En je lijkt op ons,
maar nog het meeste op jezelf.
Ik hou je in mijn armen,
nu het kan,
je bent zo klein.
Ik blijf bij jou,
ben er altijd geweest
en ik zal er altijd zijn.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mijn mij,
dan ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mij,
dan ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

4 reacties »

Sunny Sunday | Bucketlist | Een lied solo zingen

20140413-205048.jpg

Ok, heel eerlijk? Toen ik mijn bucketlist maakte was ik al druk aan het oefenen op een lied om solo te zingen. Ik had mij namelijk iets voorgenomen: dat ik zou gaan zingen op de doop van ons eigen kindje. Maar… dat voornemen is leuk, alleen moet je het dan ook nog waar maken. En dat was wel iets waar ik ook niet altijd evenveel vertrouwen in had, daar ben ik heel eerlijk in.

Maar ik wilde perse van het gevoel af dat ik het niet zou kunnen. Bovendien, als ik het niet zou proberen, dan zou ik het nooit weten, toch? En dus ben ik gaan oefenen op de vrijdagavonden in de pauze van de koorrepetitie. Want de toetsenist van het koor zou mij begeleiden, dus dit was de makkelijkste manier om te oefenen. En het ging steeds een beetje beter, steeds een beetje soepeler.

Naarmate de dag van de doop naderde werd ik toch wel nerveus en ging ik zoeken naar tips om om te gaan met zenuwen tijdens het zingen. Van Anne-Marie Jung kreeg ik de tip:

“@annemariejung: @patrician46 tekst heeeeel goed kennen en niet téveel in de emotie hangen ( anders ga je huilen!) succes!!:-)”

Nou ja, vandaag was het dan zover. Behalve dat ik stijf stond van de zenuwen, voelde ik me verder prima. Alles liep vanmorgen eigenlijk wel zoals in grote lijnen gepland, dus dat scheelt al zoveel. Toen wij Bjarne mochten gaan halen voor de doop had ik echt zoiets van ik hoef het maar een keer te doen en het gaat me lukken.

En het lukte me! Het lied wat ik gezongen heb ga ik vandaag nog niet verklappen, dat is voor mijn Music Monday blog van morgen, maar ik kan jullie wel vertellen dat het goed ging. Alleen bij de laatste twee regels kreeg de opluchting en de trots de overhand, en kwamen er wat tranen, maar het ging boven verwachting goed moet ik zeggen. Het gevoel van trots is dan ook enorm!!!

2 reacties »

Family Friday | MAMABLOG | Wat een leven

20140411-235226.jpg

Wat heeft een kind toch een ogenschijnlijk zorgeloos leven. Slapen, drinken, poepen en plassen. Dat is waar het leven om draait. Ja, en af en toe even glimlachen als je tevreden bent of huilen als het je niet snel genoeg gaat. Of kijken naar… Lampjes… Dat is wat Bjarne nu uitgevonden heeft. Lampjes die bollen met licht zijn voor een kind blijkbaar heel interessant. Het hoofd kan niet vreemd genoeg gedraaid worden om te kunnen kijken.

Nu hij alweer 6 weken is, merk je ook dat hij echt gaat reageren. Wanneer ik thuis kom van het werk en ik laat mijn stem horen in de kamer, dan zie je het hoofdje mijn kant op gaan als teken van herkenning van mijn stem. En het ontdekken begint nu langzaam. Zo heeft Bjarne afgelopen week een hele tijd een knuffel/kussen aap geaaid. En de mobile boven de box krijgt vaste aandacht zodra we meneertje in de box leggen.

Heerlijk die veranderingen al mis ik doordat ik natuurlijk werk ook wel regelmatig wat. Maar gelukkig is er dan what’s app om mij van de laatste foto’s te voorzien. Zoals bijvoorbeeld die van de eerste glimlach, waar ik overigens wel bij was.

20140412-000140.jpg

Een reactie plaatsen »

Tasty Thursday | Quinoa

20140403-102832.jpg

Quinoa. Voor veel mensen een onbekend product. Je spreekt het overigens uit als Keen-wa. Quinoa wordt door sommige mensen gezien als een van de zogenoemde Superfoods. Anderen beweren dat Superfoods niet bestaan. Hoe dan ook, ik vind het lekker en het is erg voedzaam. Op de website van het voedingscentrum staat het volgende over quinoa:

Quinoa is rijk aan eiwitten, vitamine B2, vitamine E en mineralen als ijzer, koper en magnesium.
Mensen met de aandoening coeliakie zijn allergisch voor gluten. Gluten is een eiwit dat voorkomt in bepaalde granen. Omdat quinoa geen graan is bevat het geen gluten en is dus geschikt voor coeliakiepatiënten.

Wanneer ik voor mezelf quinoa maak, heb ik aan een koffiekopje quinoa zaden genoeg. De kooktijd is een minuut of 8.

20140403-102940.jpg

Dit is de zak quinoa zoals die bij ons in de kast ligt. Deze heb ik gekocht bij de Jumbo. Bij de Plus dicht bij ons had ik al een paar keer gekeken en daar hadden ze het nooit op voorraad. En om nou echt iedere supermarkt ervoor af te rijden… Dus toen ik toevallig eens bij de gele olifant moest zijn en het daar wel zag liggen heb ik het maar meegenomen.

Quinoa kan je overal voor gebruiken. Als vervanger voor rijst of pasta, of door een salade. Koud en warm is het prima te eten. Zelf eet ik het vaak koud als een salade. En daar kan je dan van alles doorheen gooien. Precies zoals jij het lekker vindt.

20140403-103005.jpg

Quinoa nadat het gekookt is. Het kleine kopje heeft nu een behoorlijk volume gekregen. Let er trouwens wel op dat je de pan en vergiet en dergelijke goed afspoelt voor je ze in een vaatwasser zet, want anders heb je kans dat je overal quinoa zaadjes tegenkomt bij het uitruimen van de vaatwasser.

Wanneer ik een quinoa salade maak, dan maak ik hem voor mij alleen. En dat heeft, voor mij in elk geval, één groot voordeel: ik kan er alles in gooien wat Daphne niet lust. En dus gaat er bijna altijd een paprika en een blikje mais in.

20140403-103029.jpg

Naast paprika en mais gooi ik er ook vaak wat studentenhaver in. De grotere noten daarin maak ik dan altijd wat fijner. Vervolgens hussel ik dan alle ingrediënten door elkaar en
meestal laat ik het dan nog even in de koelkast staan zodat het allemaal een beetje op één temperatuur kan komen. Vooral wanneer je toch iets van gegrild vlees erin hebt ofzo.

20140403-103045.jpg

Eet smakelijk.

1 Reactie »

Working Wednesday | Change the world | Ja of nee?

20140409-072609.jpg

De change the world opdracht van deze week gaat over doneren. De slogan “ja of nee” komt natuurlijk van de campagne voor orgaan donoren. Maar er zijn meerdere manieren om te doneren. Bijvoorbeeld bloeddonatie of natuurlijk doneren tijdens een collecte of iets dergelijks.
In deze opdracht gaat het echter meer specifiek om het doneren van je organen en al het andere wat zich in je lichaam bevindt.

Vanaf je 18e mag je zelf kiezen of je orgaan donor wilt zijn. Maar heel eerlijk? Op mijn 18e was ik er totaal niet mee bezig wat ik wilde als ik dood zou gaan. Sterker nog, ik wilde daar niet eens aan denken. Vond het alleen maar stom. Ben je volwassen, wordt je gelijk met de dood geconfronteerd. Dat waren beslissingen die ik gewoon nog niet wilde maken.
Afijn, uiteindelijk heb ik toch maar ingevuld dat ik donor wilde zijn omdat ik toch een keuze moest maken. Wel alleen maar organen, geen huid en dergelijke. Want dat leek me toch maar akelig.

Toen ik een relatie kreeg met Daphne, kwam het onderwerp orgaan donatie ter sprake. Daphne is geen orgaan donor. Zij had zoiets van ik wil dat mijn nabestaanden mij compleet kunnen begraven of cremeren en niet maar een deel van mij. Waar ook wel weer wat voor te zeggen is.
Ook al heb je er zelf niets meer aan, je bent dan nog wel compleet zeg maar. Ik heb er toen voor gekozen om mijn registratie te wijzigen naar geen donor. Maar wel met het idee dat als ik van gedachten verander, ik altijd mijn keuze weer kan wijzigen.

Bloeddonor ben ik wel. Die keuze was voor mij relatief makkelijk omdat via bloeddonatie men er achter is gekomen dat er bij mijn vader iets niet goed was. Uiteindelijk bleek hij dikke darm kanker te hebben. Gelukkig is hij nu al weer een aantal jaren gezond verklaard. Maar had men aan het bloed niet ontdekt dat er wat was, dan was het misschien wel heel anders afgelopen, wie zal het weten…

En jij? Ben jij donor? En waarom wel of niet?

4 reacties »

Tag on Tuesday | Bloggers tag

20140408-203906.jpg Via verschillende blogs kwam ik deze tag tegen. Ik weet eigenlijk ook niet meer bij wie ik hem als eerste zag. Maar ik ga deze tag wel met jullie delen. Wil je hem overnemen? Ga gerust je gang!

1. Wat zou je aan je eigen blog willen verbeteren en wat wil je zeker zo houden? Ik zou mijn blog graag groter maken. Een eigen domein hebben voor mijn blog. Verder zou ik de inhoud en de indeling zoals op dit moment wel willen behouden omdat dit momenteel werkt voor mij.

2. Doe je alles voor je blog alleen? Ja, ik ben de enige die de blogs schrijft en online zet. Krijg daarbij geen hulp van anderen, behalve natuurlijk reacties van de lezers.

3. Welk cijfer zou je je eigen blog geven? Ik denk dat ik voor een 8 zou gaan. Hij is goed, maar kan natuurlijk altijd beter.

4. Verdien je geld met bloggen? Nee. Wie weet in de toekomst, maar momenteel heb ik geen inkomsten door het bloggen.

5. Wat vind je een nadeel van bloggen, als je iets zou moeten kiezen? Of: heb je wel iets minder leuks meegemaakt door je blog? Een nadeel kan ik niet echt bedenken. Heb ook nooit iets minder leuks meegemaakt. Als ik al iets zou moeten noemen, dan zou het denk ik eerder zijn dat ik vaker zou willen bloggen dan dat ik tijd heb.

6. Hoe vaak wordt je blog dagelijks bekeken? Dat is heel wisselend. Ik denk dat ik gemiddeld tussen de 25 en 35 bezoekers per dag zit. En dan spreek ik echt over een gemiddelde. Soms zijn er dagen dat ik vrijwel geen bezoekers krijg, soms ook zijn er dagen dat ik meer dan 100 bezoekers krijg.

7. Waardoor blijf jij hangen op een blog en wanneer klik je weg? Ik blijf hangen op een blog wanneer ik leuke onderwerpen zie die mij aanspreken. Daar tegenover staat dat ik weg klik wanneer ik alleen maar onderwerpen zie waar ik niets mee heb. Onderwerpen die ik leuk vind om te lezen zijn bijvoorbeeld:

  • Mama blogs
  • Voeding
  • Hardlopen

8. Heb je mensen leren kennen door het bloggen? Zo ja, wie bijvoorbeeld? Ik heb geen mensen persoonlijk leren kennen door het bloggen. Wel heb ik via de social media een aantal mensen waar ik zo nu en dan wat meer contact mee heb.

9. Hoe kijk je naar persoonlijke informatie tijdens het bloggen? Waar let jij op? Ik ben vrij open, maar zal nooit echt mij hele ziel en zaligheid blootleggen op mijn blog. Ik vertel echt wat ik vertellen wil, schrijf over wat ik schrijven wil en ik heb daar wel zo mijn grenzen in wat ik vind kunnen en wat niet. En die grenzen bewaak ik ook wel. Dus echt alles geef ik niet bloot.

10. Denk je nog lang door te gaan met bloggen en hoe zou je blog zich dan ontwikkelen, volgens jou? Wanneer zou je stoppen? Ik hoop nog lang door te kunnen gaan met bloggen. Daarbij hoop ik ook dat ik in de toekomst mijn blog op een eigen domein kan zetten en echt een eigen blog kan hebben. Maar voorlopig blijf ik lekker op deze manier bloggen en hoop ik vele lezers te mogen blijven houden en te mogen krijgen in de toekomst.

11. Zou je je blog verwijderen in ruil voor 50.000 euro? Nee, ik zou mijn blog niet verwijderen. Want ik weet dat als ik hem zou verwijderen, dat ik dan in de toekomst toch weer ergens een blog ga openen. En dat zou ik dan weer niet fair vinden.

12. Welke dingen gebruik jij om te bloggen? (Denk aan: welke laptop, gebruik je een schriftje/app op je planning bij te houden, welke programma’s gebruik je om je foto’s te editen en te schrijven?) Ik heb niet echt vaste dingen die ik gebruik bij het bloggen. Ja, de laptop zo nu en dan en mijn telefoon. Een herkenbaar iets daartussen is dat ik de foto’s op de laptop makkelijk kan centreren, maar op mijn telefoon niet. Dus, heb ik een blog geschreven met mijn telefoon, dan zie je de foto’s links op de blog staan. Op de laptop kan ik ze wel makkelijk centreren. Verder heb ik een agenda waarin ik opschrijf wanneer ik waarover heb geschreven en waar ik ook een grove planning in kan maken over dingen waar ik persé op bepaalde momenten over wil schrijven.

2 reacties »

%d bloggers liken dit: