Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Nieuwe start

Tja. Morgen is het dan zover. Voordat Daphne beviel van Bjarne ging het vrij goed met hardlopen. Maar na de bevalling is het hardlopen echt op een tweede plaats gekomen en verwaterde het meer en meer. Helemaal stoppen met bewegen deed ik niet, ik ging immers een keer in de week zwemmen, dus ik deed wel iets.

En toch… Miste ik het hardlopen af en toe. Meerdere pogingen om te starten heb ik gedaan. Maar vaak bleef het bij voornemens om te gaan. Altijd was er wel een excuus. Maar nu gaat de knop weer echt om: morgen start ik weer met hardlopen en dan ga ik langzaamaan weer uitbouwen. Net zolang tot ik een waardige afstand kan lopen.

Een marathon zal ik nooit lopen maar die ambitie heb ik ook niet. Ik wil gewoon lekker kunnen bewegen, genieten van de natuur en lekker lopen.

Advertenties
Een reactie plaatsen »

Handcreme: welke gebruik jij?

Ik gebruik de laatste tijd steeds meer handcreme. Gewoon omdat het lekker is en de handen goed verzorgd zijn.

Hiervoor gebruik ik een wintereditie van Yves Rocher. Waarom? Hij ruikt lekker, smeert goed uit en wort snel opgenomen door de huid.

20140522-231712-83832108.jpg

Maar mijn handcreme is bijna op ūüė¶ en dus moet ik gaan kijken naar een nieuwe. Daarom mijn vraag aan jullie? Gebruiken jullie handcreme en zo ja welke?

5 reacties »

Herdenken in stilte

20140413-205048.jpg

Vanmorgen hadden wij tijdens de Eredienst in Assen dopen van mijn nichtje Celesta Romee. Het was een mooie dienst, die natuurlijk in het teken stond van die doop, waar helaas ook een overlijden medegedeeld moest worden en waarbij ook stil gestaan werd bij 4 mei.

Wat mij heel erg aansprak tijdens de dienst was dat er een nieuw lied is binnen het Apostolisch Genootschap, waarbij de tekst ge√Įnspireerd is op de toespraak van generaal b.d. Peter van Uhm tijdens de dodenherdenking op 4 mei 2013. De tekst van het lied is als volgt:

 

Vrijheid

Als het stil wordt op straat, twee minuten, elk jaar
en we allen gedenken, bewust, met elkaar,
die door uitputting of onderdrukking, geweld,
in een oorlogsgebied, waar dan ook, zijn geveld,
dan voel ik de kracht die de mensen verbindt,
dan ruist er een lied in de wind:

Niet ik en zij,
want daar begint de onmin,
ook tussen jou en mij.
Niet ik en zij, maar wij.
Dat is wat doet herdenken,
dat maakt ons waarlijk vrij.

Als het vlagt in de straat voor de vrijheid, elk jaar
en we feest kunnen vieren, bewust, met elkaar,
voor de ruimte bij al wat je denkt, spreekt of doet,
voor de afspraak: de vrijheid blijft ons hoogste goed,
dan voel ik de kracht die de mensen verbindt,
dan ruist er een lied in de wind:

Niet ik en zij,
want daar begint de onmin,
ook tussen jou en mij.
Niet ik en zij, maar wij.
Dat is wat doet herdenken,
dat maakt ons waarlijk vrij.

Tekstschrijver(s):
H. Reinold
Copyright:
Het Apostolisch Genootschap
Componist(en):
R. Stoop
Buma Stemra:
Eigendom

Toen ik zojuist mijn blogpost van vorig jaar opzocht, zag ik, dat ik de woorden die ook in de bovenstaande tekst steeds terug komen,  ook heb uitgelicht in die blogpost. Treffend vind ik dat. Maar dat was denk ik ook de belangrijkste boodschap van de toespraak.

2 reacties »

Family Friday | MAMABLOG | De kracht van de herkenning

20140404-144033.jpg

Bjarne Tim is inmiddels alweer 9 weken oud. Ik blijf het zeggen… Wat gaat de tijd toch snel. En wat is hij in die 9 weken al veel veranderd. Wij zien dat natuurlijk minder snel zo op het oog, maar als ik foto’s terug kijk dan is het echt al een verschil van dag en nacht. Een overzicht in foto’s van de afgelopen weken:

20140502-114928.jpg

Lachen doet meneertje al een paar weken. Eerst vooral per ongeluk als gelaatstrekken, maar nu begint hij ook echt gericht te lachen naar ons en mensen die hij vaker ziet. Verder is heel goed te merken dat alle spieren sterker worden. Niet alleen merkbaar aan de greep van zijn handjes, maar ook aan het nekje. We merken heel goed dat hij daar steeds meer controle over krijgt.

Maar we merken ook dat Bjarne steeds meer op ontdekking gaat. Even voelen in de box naar de knuffels daar. Even spelen met wat we toevallig dichtbij leggen. Spelen is nu nog meer voelen, maar vooral lichte dingen verplaatst Bjarne al wel. Soms toch ook wel per ongeluk, of net even zo dat hij het niet leuk vindt, maar toch.

Afgelopen week konden we ook weer een stap van het lijstje afvinken. Bjarne kreeg de eerste prikjes op het consultatiebureau. Hij heeft het geweldig gedaan, heeft even gehuild bij het zetten van de injecties, maar verder ook niet meer. En ook daarna heeft hij nergens last van gehad. Dus het is prima verlopen.

Het eerste echte restaurant bezoek (de Mac drek tel ik maar even niet mee als restaurant) heeft Bjarne ook achter de rug inmiddels. Afgelopen woensdag zijn Daphne en ik met een goede vriend van ons gaan wokken en natuurlijk ging Bjarne mee. Want waar de mama’s gaan, daar gaat Bjarne. Of het moet echt niet mogelijk zijn dat hij mee gaat natuurlijk, dan is het een ander verhaal. In het wokrestaurant heet hij alleen maar om zich heen gekeken. Pas toen wij naar huis gingen, viel meneer in slaap haha.

2 reacties »

%d bloggers liken dit: