Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Dag van Nationale Rouw

op 24/07/2014


Tja en dan wordt je wakker. Gisteren een dag van Nationale Rouw. De beelden van de Hercules die vertrok uit Charkov, de beide toestellen die aankomen in Eindhoven, de ceremonie, het dragen van de kisten, de trieste eindeloos lijkende rouwstoet naar Hilversum, ze staan allemaal nog op mijn netvlies. Het geschreeuw bij het uit het vliegtuig dragen van de eerste kist ook. Misschien niet door iedereen gehoord, maar je kon nabestaanden horen schreeuwen, huilen. En geef ze eens ongelijk. Je moet er toch niet aan denken dat iemand zo uit je leven gerukt wordt.

Voor mij gaat het leven verder. Verder zoals iedere dag. Voor de nabestaanden blijft het leven misschien nog stil staan. De nabestaanden die gisteren op vliegveld Eindhoven waren mogen daar vandaag weer heen. En alle nabestaanden die wellicht gisteren niet konden natuurlijk. Zullen zij dit doen? Zullen zij het aankunnen om nog een keer al die kisten uit de vliegtuigen te zien worden gedragen? Om nog een keer al die auto’s, waarbij de stoet vandaag bijna 2 keer zo lang zal zijn, te zien vertrekken?

Ik denk dat het misschien ook troost geeft om daarheen te gaan. Hoe gek het ook klinkt, maar misschien dat de nabestaanden dan ook zoiets hebben van, ik heb in elk geval wel mijn dierbare thuis zien komen. Ik was er wel bij. Want de grote vraag is nu natuurlijk wie er gisteren, vandaag en morgen naar huis komen of zijn gekomen. Hopelijk voor de nabestaanden gaat identificatie niet al te lang duren. Al zal voor hen iedere dag een dag te lang zijn.

Mij raakte het nummer van Joyce van den Ham. Ik hoorde het verleden week in een kort fragment voorbij komen, zojuist heb ik het eens met rust geluisterd. En ik wil jullie het niet onthouden. Een jonge singer/songwriter die haar gevoelens naar aanleiding van de vliegramp in een lied heeft geuit, waarbij ze gebruik heeft gemaakt van het gedicht “Ga nooit heen zonder te groeten” van Toon Hermans. Het gedicht, voor wie het niet kent, gaat als volgt:

Ga nooit heen zonder te groeten
ga nooit heen zonder een zoen
Wie het noodlot zal ontmoeten
kan het morgen niet meer doen
Ga nooit heen zonder te praten
dat doet soms een hart zo’n pijn
Wat je ’s morgens hebt verlaten
kan er ’s avonds niet meer zijn

Het lied wat zij daarop maakte gaat als volgt:

 



3 responses to “Dag van Nationale Rouw

  1. […] deze hele afgelopen week natuurlijk de gedachten van vele Nederlanders bezig houden. De dag van Nationale Rouw, waar ik eerder deze week ook over schreef, gaf een gevoel van saamhorigheid. Heel Nederland was […]

  2. […] kon ik ook niet voorbij gaan aan het verschrikkelijke drama rond de MH17. Wat erg toch dat dit heeft moeten gebeuren. Alle berichten rondom dit drama heb ik gevolgd, […]

  3. […] een dorpje waar ik ruim 2,5 jaar gewoond heb. En dan komt het toch wel dichtbij. Tijdens de dag van nationale rouw en de vele herdenkingsmomenten die op tv te zien waren voel je je dan toch verbonden. Ik heb ze […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: