Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Er op uit | Den overkant

IMG_3640.PNG

Een week of twee geleden hadden we met een stuk of 20 mama’s en hun kinderen een meeting van de Facebook groep Baby’s Maart 2014. Alle kindjes waren dus bijna een half jaar oud en ook de oudere broers en zussen mochten meekomen. Het was erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

Als locatie hadden we gekozen voor eetcafé Den Overkant in Riel, bij Tilburg. De website van dit eetcafé zag er goed uit en een toch vrij grote groep als die van ons kon daar zonder problemen terecht. Een groot pluspunt was toch wel dat er een mooie speeltuin is voor de wat grotere kinderen. Deze speeltuin was helemaal rondom voorzien van een heg, waardoor de kinderen om van het terrein af te komen alleen maar langs de ouders konden. Dus eigenlijk kan je je kinderen op deze manier bijna niet uit het oog verliezen, wat natuurlijk wel een veilig gevoel geeft. Het was erg prettig voor de moeders met oudere kinderen om te weten dat hun oudere kindje in elk geval lekker kon spelen zonder zomaar het terrein af te kunnen of de straat op te gaan.

Bij aankomst konden we kiezen waar we wilden zitten en we hadden besloten dat we onder één van de overkappingen op het terras gingen zitten. Zeker gezien het weer, wat toch niet helemaal een droge dag voorspelde. De tafels hadden we aan elkaar geschoven, waardoor achter de rij met tafels en stoelen volop ruimte was voor het parkeren van alle kinderwagens, het neerleggen van wat kleden voor een groepsfoto van de baby’s en natuurlijk ruimte om te lopen.

En natuurlijk, als je bij een eetcafé rond een uur of 1 wat afspreekt, dan ga je daar ook een hapje eten. Er was een enorme bestelling natuurlijk qua eten, maar toen de gerechten geserveerd werden had ook iedereen vrijwel tegelijkertijd het bestelde eten voor zich staan. En over de presentatie hoef ik na de volgende foto van een ronde XL tosti natuurlijk niets meer te zeggen.

IMG_3647.JPG

Dit eetcafé is gewoon simpelweg een aanrader voor als je eens een keer in de buurt bent. De toiletten op deze locatie zijn heel schoon en ook de verzorgingsruimte voor baby’s is mooi, luxe en schoon. Daar is zelfs een magnetron aanwezig voor het verwarmen van flesjes en andere voeding. Dus, ben je eens in de buurt, ga dan vooral eens langs. Het adres van deze locatie is:

Dorpstraat 1
5133 AD Riel

Advertenties
4 reacties »

Kinderliedjes | Uit Artis is een beer ontsnapt

IMG_3639.JPG

Tja als je mama bent, dan moet je natuurlijk ook je kinderliedjes kennen. Met mijn nichtjes zong mijn moeder altijd een liedje over een beer die bij Albert Heijn gegapt had. De tekst van dat liedje is als volgt:

Uit Artis is een beer ontsnapt
Een beer ontsnapt? Ja, een beer ontsnapt
Hij heeft bij Albert Heijn gegapt
Tjonge wat een boef!

Een honingpot en een krentencake
En zuurtjes voor een hele week
Een groot pak sprits voor bij de thee
Dat nam-ie allemaal mee

Nu ligt hij languit op zijn rug
Op zijn rug? Ja, op zijn rug
Hij wil nooit meer naar Artis terug
Tjonge wat een boef!

Tekst en melodie: C. West

Maar ja, met een moeder die bij de bewuste supermarkt werkt, vond ik de tekst niet kloppen. Zeker omdat mijn moeder die boefjes regelmatig wel pakt. Dus werd de tekst in eerste instantie alleen bij de naam van de winkel veranderd. Het werd bijvoorbeeld “hij heeft bij de Jumbo gegapt” of “hij heeft daar bij de Plus gegapt”.

Maar nee, de naam van de winkel moest blijven. Nou ja, wat doe je dan? Dan pas je de rest van het liedje gewoon aan… En dus zingen wij met Bjarne nu het volgende liedje:

In Artis is een beer ontsnapt
Een beer ontsnapt? Ja, een beer ontsnapt
Hij heeft bij Albert Heijn gejat
Tsjonge wat een boef!

Maar oma was daar aan het werk
En pakte de beer bij zijn achterwerk
De politie nam de beer toen mee
En Artis riep “Hoezee!”

Nu zit de beer weer in zijn kooi
In zijn kooi? Ja, in zijn kooi
Een winkelverbod dat is zijn prooi
Tsjonge wat een boef!

Nadat ik die tekst bedacht had hebben we het natuurlijk gelijk in een filmpje naar oma gestuurd die het heel leuk vond. En dus blijven wij vrolijk de nieuwe tekst zingen. Speciaal voor oma. En voor een ieder die het oorspronkelijke liedje niet kent:

Overigens kan de naam van de supermarkt natuurlijk altijd nog aangepast als je een oma in een andere supermarkt hebt werken. En oma kan natuurlijk ook opa worden 😉

1 Reactie »

Shoplog | Art made by Wilma

Van Daphne heb ik afgelopen week tijdens een bezoekje aan het Gaiapark een paar mooie oorbellen gekregen. Het zijn ronde glashangers met in het midden het hoofd van Mickey Mouse. Op de glashanger is nogmaals het hoofd van Mickey zichtbaar. Mijn ogen vielen gelijk op deze oorbellen en na gekeken te hebben naar de andere varianten van de Mickey hoofdjes die daar waren heb ik besloten dat ik deze het liefst wilde hebben. Wat ook wel erg fijn is, is dat aan de achterkant van het hoor de oorbel een sluitinkje heeft waardoor je de oorbel dus ook veel minder snel verliest. Hieronder uiteraard een foto van de oorbellen.

2014-08-24 20.05.11

De oorbellen zijn gemaakt door Wilma Vanderheijden van Art made by Wilma. Na een kort mailcontact met Wilma heb ik toestemming haar link hier op mijn blog te plaatsen. Wel gaf zij aan dat zij (helaas) niet verkoop via de website en dat zij geen winkel aan huis heeft, maar dat zij haar kunstwerken tentoonstelt op verschillende kunstmarkten. Deze staan dan weer wel vermeld op de website, dus via daar weet je waar je heen moet gaan. Dus als je eens in de gelegenheid bent, neem dan vooral eens een kijkje!!!

Ik houd van zelfgemaakte sieraden. Die geven je vaak net wat meer het gevoel bijzonder te zijn omdat zij zelf uniek zijn in hun soort. Ook al wordt er een tweede paar van gemaakt, ze zullen altijd iets anders zijn dan het eerste paar. Nooit zullen er twee gelijk zijn. Ieder paar is uniek. Net zoals ieder mens. nou is het niet zo dat ik alleen maar handgemaakte sieraden heb hoor, maar ik vind het wel altijd mooi als er een bepaald verhaal of een bepaalde gedachte achter een sieraad zit.

Een reactie plaatsen »

SAS | terugblik week 2

IMG_3635.JPG

Alweer twee weken zijn we bezig met Sonja Bakker. En nog altijd gaat het goed. Het hongergevoel is er nog niet echt geweest, en toch heb je ook niet het gevoel overdreven vol te zitten wat ik voorheen wel eens had.

Afgelopen week had ik me voorgenomen deze week meer te gaan bewegen. En dat is gelukt. Als ik ff naar de supermarkt moest ging ik als het ff kon te voet en ook heb ik af en toe een langere wandeling gemaakt. En natuurlijk werkt een bezoekje aan de dierentuin ook altijd mee.

Een negatieve sas dag (de sch**t aan Sonja dagen dus) hebben we nog niet gehad. Iedere dag hielden we ons aan Sonja. Ook zaterdag overdag. Alleen zaterdag avond weken we af. Toen zijn we namelijk met een paar vrienden gaan wokken. Waar ik wel bij op moet merken dat we wel anders gingen wokken dan normaal in de zin van voornamelijk groenten, vrijwel geen nasi, bami en dergelijke, vrijwel geen kant en klaar spul van het buffet en geen gefrituurde dingen. Dus we waren op een andere manier met eten bezig daar. Al eet je dan natuurlijk nog altijd meer dan de bedoeling was.

Zaterdag stond de teller in mijn afvalrace op -5,7 in totaal. Dat betekent dus een verlies van -2 kg in de afgelopen week. Komende week verwacht ik toch een minder grote gewichtsafname. Vanwege het wokken zaterdag en aanstaande vrijdag gaan wij gezellig uit eten met mijn ouders die we helaas veel te weinig zien.

Een reactie plaatsen »

MAMABLOG | Een half jaar

26 februari 2014 om 19.18 werd ons leven verrijkt met onze prachtige zoon Bjarne Tim. Vandaag is dat alweer precies een half jaar geleden. Het blijft onvoorstelbaar dat je van het ene op het andere moment dat hele kleine mannetje (althans, voor ons was hij toen nog klein haha) in je hart sluit en hoe snel je hem ziet groeien. In vergelijking met andere baby’s is hij heel groot, zit in maat 74, waar veel baby’s die in dezelfde periode geboren zijn nog in 62 of net in 68 zitten. Maar goed, op het consultatiebureau zeggen ze dan dat hij groeit in zijn eigen lijn. En zolang gewicht en lengte in verhouding met elkaar liggen vind ik het allemaal prima.


In een half jaar tijd is Bjarne van 54 naar 71 cm gegaan en van 3600 gram naar 9925 gram. Van een klein mannetje die geheel afhankelijk was van ons is hij al uitgegroeid naar een mannetje, natuurlijk nog altijd wel afhankelijk, maar wel een mannetje wat zichzelf kan vermaken met spelen in de box. En hij heeft al hele verhalen die hij vertelt aan zijn Nijntje mobile die boven de box hangt. De ene keer vertelt hij aan de blauwe Nijn, dan aan de rode, de gele of de groene, net welk Nijntje boven zijn gezicht hangt.

Vanaf vandaag gaan we ook gelijk een hele andere fase in. Natuurlijk kreeg Bjarne al wel fruit of groenten, maar vanaf vandaag valt er een complete flesvoeding weg en mag Bjarne pap en een maaltijd. Alleen ’s morgens en ’s avonds voor het slapen gaan krijgt hij dan nog een flesje. Niet meer compleet voeden op vraag, maar langzaam moeten we toch ook een beetje een vast patroon in de maaltijden gaan brengen. En natuurlijk eten ook wij niet altijd op dezelfde tijd en zullen we ook met Bjarne wel een beetje schommelen in tijden, maar we gaan wel proberen een klein beetje regelmaat aan te brengen.

6mnd

En verder? Verder gaan we zien wat ons de komende tijd weer te wachten staat. En natuurlijk wachten tot meneer begint te kruipen of te lopen. Op de eerste tandjes en op die eerste echt overtuigende “mama”. Want verder dan het uitstoten van de klanken komt hij nu nog niet.

1 Reactie »

Van de boekenplank | Het Achterhuis; Anne Frank

IMG_3584.PNG

Eindelijk heb ik hem dan helemaal gelezen. Het Achterhuis van Anne Frank. Talloze maken ben ik begonnen aan dit boek en evenzovele malen heb ik hem weggelegd. Waarom? Ik denk omdat er niet echt een verhaallijn in zit die me aan het lezen hield.
En toch won mijn interesse voor de oorlog. Wilde ik weten hoe het leven toen was en met name het leven van onderduikers, dan zou ik dit dagboek toch moeten lezen.

En nu is hij uit. Eindigend met de vreselijke afloop van Anne haar leven. Het bericht dat zij, wat iedereen natuurlijk wel weet, vlak voor de bevrijding is overleden in Bergen-Belsen. Dat alleen haar vader overleefde en de beide mannen die zorgden voor het onderkomen van onder andere de familie Frank ook de oorlog overleefden. En natuurlijk Miep Gies die na de oorlog tussen een stapel oude kranten de dagboeken van Anne terug vond om ze later weer aan vader Frank terug te geven.

Het Achterhuis wordt vrij gedetailleerd beschreven in het boek waardoor je je een voorstelling kunt maken van hoe het geweest is. De beschrijving van het eten is af en toe misselijkmakend als je weeg dat er met grote regelmaat rotte aardappelen, spinazie, sla en andere producten gegeten moesten worden. Verjaardagscadeau’s bestonden veel uit boeken en eten.
De angst is voelbaar als Anne schrijft over mensen beneden in het pakhuis. De angst voor inbrekers, politie, de Duitsers. Maar ook de ontluikende liefdesgevoelens van Anne voor medebewoner Peter van Daan zijn voelbaar.

Je bent tijdens het lezen gewoon echt even Kitty, de verzonnen vriendin aan wie alles kon vertellen. Je leest over een meisje van 12, later 15 die haar grootse angsten, diepste verlangens en haar kijk op religie, de wereld, het leven en haarzelf deelt met het papier.

Indrukwekkend en soms ook echt stilmakend…

2 reacties »

SAS | De eerste week

De eerste week Sonja Bakker zit erop. En echt een SAS dag hebben we nog niet gehad. Tenminste, geen SAS dag waarbij we ons niet aan Sonja hielden. Ja, af en toe was er een grammetje aardappelen meer op het bord omdat er dan geen aardappel te delen was of het om een heel klein stukje ging, maar over het algemeen ging het me goed af. Stand van zaken na 1 week: -3,7 kg. Dus je kan je waarschijnlijk wel voorstellen dat ik tevreden ben.

wpid-Goede-voornemens.jpg

En honger heb ik niet gehad. Het was eerder af en toe een beetje plannen dat we wel alle maaltijden en tussendoortjes zouden krijgen, maar van een hongergevoel was geen sprake. Het enige waar ik wel op moet letten is dat ik genoeg water blijf drinken. Maar goed, dat is een aandachtspuntje, dat komt wel goed. Een ander aandachtspuntje is de beweging. Een beetje meer beweging kan natuurlijk nooit kwaad en ik merk dat ik daar ook wel behoefte aan heb. Dus even samengevat mijn aandachtspunten voor week 2 met Sonja:

  • Genoeg water drinken
  • Meer bewegen. Streven naar dagelijks een wandeling of iets dergelijks
  • Blijven houden aan de weekschema’s en alleen producten vervangen met gelijkwaardige producten
  • Alvast haalbare doelen stellen bij het bereiken van bijvoorbeeld -10 kilo

 

afvallen

Ik ga er weer voor deze week!!!

1 Reactie »

Shoplog | Lampe Berger

Enige tijd geleden hebben wij van mijn schoonmoeder een Lampe Berger cadeau. Een wat denk je misschien? Een Lampe Berger. In deze blog laat ik je kennismaken met dit fijne product. Wij hebben een rode Lampe Berger, die aan de onderkant bijna transparant van kleur is. Een Lampe Berger is een product wat eerst onaangename geurtjes in je huis verwijdert en vervolgens een parfum achterlaat. Hiervoor heb je een houder nodig, zoals dus bijvoorbeeld die van ons en een geurvloeistof. Bij de houder zit een keramische brander met een lang lont, een sierdop en een afsluitdop. Voor het (bij)vullen van de vloeistof is een trechter ook een handig hulpmiddel, zo verspil je geen vloeistof.

Zelf hebben wij de geuren Vanilla Gourmet en Wild Orchid. Bij aanschaf van de Lampe Berger kon gekozen worden voor 1 grote of 2 kleine flessen vloeistof, en dus uit 1 of 2 verschillende geuren. Aangezien wij hebben gekozen voor twee geuren, kunnen we dus af en toe verwisselen voor een nieuwe geurbeleving.

De werking van het product is als volgt:

 

  • Vul met de trechter de houder met de gekozen geur.
  • Bij een eerste gebruik moet je nu de lont even 20 minuten de vloeistof laten opzuigen.
  • Je steekt de Keramische brander aan.
  • Laat de vlam 2 minuten branden in de open lucht, dus zonder de sierdop. Let erop dat je hem niet langer dan twee minuten laat branden!
  • Blaas de vlam uit en plaats de sierdop over de brander.
  • Laat de sierdop minimaal 20  minuten op de brander zitten (let op, deze wordt heet!!!). Per 8 m2 in je huis is 20 minuten voldoende.
  • Na de gewenste tijd haal je de sierdop van de brander af (Let dus op: Heet!) en plaats je de afsluitdop over de brander. Vervolgens zet je de sierdop er weer overheen en klaar is Kees.

Je kamer zal nu gevuld zijn met een heerlijk parfum wat je nog een ruime tijd blijft ruiken. En je hebt de lucht in je woning gezuiverd van onaangename geurtjes. Bovendien staat de Lampe Berger ook leuk in je kamer, badkamer, slaapkamer, toilet… Eigenlijk kan je hem gewoon overal neerzetten.

LAMPE BERGER

 

 

2 reacties »

Persoonlijk alfabet: E


In deze categorie neem ik steeds een letter van het alfabet en daarbij noem ik dingen waar ik van houd, die me aanspreken of wat ik graag doe. En natuurlijk ben ik heel benieuwd naar waar jullie aan denken bij de bewuste letter. In de afgelopen weken kon je de eerste 4 letters van het alfabet al lezen. Wil je deze teruglezen? Kijk dan hier. Deze week de letter E.

Emotie

Ik ben een echt emotiemens. Ik kan me heel snel laten gaan wanneer ik bijvoorbeeld iets zieligs hoor, lees of zie. Maar aan de andere kant weet ik, wanneer het mij uit komt, me ook wel groot te houden. Op één of andere manier kan ik me dan wel zo opladen dat ik, bijvoorbeeld bij het zingen van een solo, de solo goed kan neerzetten en pas daarna mijn emoties weer toelaat.
Een emotie eter ben ik ook overigens. Wanneer ik mij rot voelde in het verleden, dan ging ik altijd eten, eten, eten. Voelde ik me daarna beter? Nee vaak niet, maar eten had ik dan toch al gedaan, dus dat kon ik niet meer terug draaien.

Eten

Eten. Iets wat een groot deel van mijn leven toch wel beheerst heeft. Of nou ja, eerder het strijden tegen de overtollige kilo’s door het eten. Ik ben iemand die houdt van uit eten gaan, gezellig met vrienden wokken, een barbecue, ik zeg er geen nee tegen. Alleen kan je gaan wokken en wokken… Ik ging eigenlijk altijd wokken om vervolgens bijna misselijk gegeten weer naar buiten te lopen. Maar nu wij toch echt de strijd tegen de kilo’s aangaan, wil ik ook als wij gaan wokken gewoon kleine porties pakken, veel groenten, niet teveel vlees en al helemaal niet veel rijst, nasi, bami of mihoen. Een beetje kan natuurlijk wel, maar ik wil dan met name groenten gaan eten. En rustig aan, tijd tussen de gangen, zodat het eten ook kan zakken. En vol is vol.

E-book

Ik trek mij graag terug met een goed boek. Een e-book wel te verstaan. De meeste e-books heb ik op mijn e-reader en mijn telefoon staan, zo heb ik altijd wel iets bij de hand om te kunnen lezen. Op mijn blog vinden jullie natuurlijk ook met regelmaat een review van een gelezen boek terug. Voor tips van leuke boeken sta ik altijd open. Momenteel ben ik overigens nog op zoek naar de e-books van Mieke Kosters. Titels zijn met name:

~ Het geheim van slanke mensen
~ Ik ken mezelf en ben slank

 

Een reactie plaatsen »

Monumenten in Landgraaf | Familie Knieberg

Een tijd geleden las ik in het Limburgs Dagblad¹ een artikel over een monument in Landgraaf voor een Joods gezin. Ik wist wel dat er een straat naar deze mensen vernoemd was, maar dat er ook een monument voor hen was wist ik niet. En het bleek nog dicht bij ons te zijn ook. Aangezien ik een behoorlijke interesse heb in de Tweede Wereldoorlog had ik me voorgenomen dat ik eens een keer zou gaan wandelen en langs het monument zou gaan.

Geteisterd door het regenachtige weer van de laatste dagen kwam het er maar niet van, maar iedere dag weer keek ik naar wat het weer zou doen. En vandaag leek het toch echt een tijd droog te zijn, zodat ik zou kunnen gaan wandelen. En dus heb ik vandaag Bjarne in de kinderwagen gezet, Spikey aan de riem en toen… ging het natuurlijk weer regenen. Uiteindelijk werd het toch weer droog en ben ik gaan wandelen. GPS tracker aan om te kijken wat de gelopen afstand zou worden. Na een tijdje werd de lucht toch wat zwart en na een tijdje te hebben overwogen wat ik zou doen en de lucht bekeken te hebben, nam ik de gok en ging de grote ronde maken. En dus zou ik onderweg langs de Knieberglaan komen en die ook in gaan naar het monument.

Op ongeveer de helft van de ronde heb ik even een pauze gehouden om wat te drinken en uiteindelijk kwam ik in de Knieberglaan. En inderdaad, aan de rand van het bos, voor een regenwater bassin, stond een stenen zuil voor een boom. Een rode beuk om precies te zijn. Bovenop deze zuil de Davidsster en op de voorkant van de zuil de volgende tekst:

‘DEZE BOOM WERD

GEPLANT


TER HERINNERING 
AAN DEGENEN DIE
IN DE JAREN

1940 – 1945 
WERDEN AFGEVOERD 
EN OMKWAMEN

EN

ALS WAARSCHUWING 
VOOR DE GEVOLGEN
VAN ONVERSCHILLIGHEID”

 

Eenmaal thuis ben ik op zoek gegaan naar wat meer achtergrond informatie over de familie Knieberg. Want ik kan natuurlijk wel een monument voor de familie bekijken en aannemen dat zij in 1942 met het hele gezin gedeporteerd werden en daarvoor als Joods gezin in Landgraaf woonden, maar dan weet ik nog niet heel veel meer. Via de website van het Nationaal comité 4 en 5 mei, waar enige informatie over het monument zelf staat, kwam ik ook terecht bij het digitale monument voor Joodse gezinnen. Hier kon ik meer informatie vinden over de familie Knieberg. Uiteraard was er ook via Google nog wel enige informatie te vinden.

Het gezin Kniberg, waarvan de naam ook wel geschreven werd als Knieberg, was een Pools Joods gezin. In 1933 kwamen zij als vluchtelingen in Nederland wonen, in Nieuwenhagen. Een plaats die nu deel uitmaakt van Landgraaf. Het gezin bestond uit 5 personen: vader, moeder, een dochter en twee zonen. De dochter was het middelste kind van de familie. Vader Kniberg was koopman van beroep. In 1942 werden zij door de Duitsers opgepakt. Via onder andere Kamp Vught kwamen vader, moeder en hun jongste zoon terecht in Sobibor waar zij uiteindelijk op 28 mei 1943 om het leven kwamen. Vergast door de Duitsers. De oudste broer wist aanvankelijk deportatie te ontlopen en kwam vervolgens uit in Kamp Westerbork, van waaruit hij terecht kwam in vernietigingskamp Auschwitz. De dochter van het gezin lag ten tijde van de deportatie zogenaamd “ziek” in het ziekenhuis van Heerlen, maar kwam uiteindelijk ook in Auschwitz terecht. Broer en zus overleefden uiteindelijk de oorlog en bleven als enige van het gezin over.

Een trieste geschiedenis voor één van de vele gezinnen die uit elkaar gerukt werden in die verschrikkelijke oorlog. En dat zo dicht bij je eigen huis. Er zal vast nog veel meer over dit gezin te achterhalen zijn, ik kwam ergens een briefkaart tegen wat de oudste zoon ten tijde van de oorlog verstuurd zou hebben om maar wat te noemen, maar daarvoor was vandaag de tijd tekort om dat allemaal uit te gaan zoeken. In elk geval vond ik het wel heel interessant om zo toch iets meer over de geschiedenis van je woonplaats en de mensen daarin te weten te komen. Er zijn nog 3 andere monumenten in Landgraaf, die zal ik ook zeker gaan bezoeken. Wellicht zit daar ook een verhaal achter. Want ik ben van mening dat de verhalen gedeeld moeten blijven. De verschrikkingen van toen mogen niet vergeten worden.


¹ Limburgs Dagblad; 16 juli 2014; ‘Verhaal leeft niet’

2 reacties »

%d bloggers liken dit: