Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Overdenking | Vrijheid en verantwoordelijkheid

op 26/04/2015

Vrijheid en verantwoordelijkheid… Wauw wat een mooie begrippen. Maar wat hebben zij mij te zeggen? Wat kan ik hiermee in mijn dagelijkse leven? Daar wil ik in dit artikel over nadenken.

Een volk dat voor tirannen zwicht

Allen, die hier tesamen zijn,
de levenden, de doden,
de handbreed, die ons scheidt, is klein,
wij zijn tesamen ontboden
voor het gericht …

Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:

Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.

© H.M. van Randwijk

Aan bovenstaand gedicht wordt gerefereerd in de Weekbrief voor deze week. De laatste drie regels van het gedicht staan op een muur van een bekende gedenkplaats aan het Weteringplantsoen in Amsterdam.

Gedenken. Gedenken is wat we komende week doen. De reclame boodschappen van de Rijksoverheid zijn alweer een paar weken op tv om ons alert te maken op 4 en 5 mei. 4 mei herdenken we en 5 mei vieren we dat we vrij zijn. Ook op mijn blog heb je hier al vaker wat over kunnen lezen, zoals bijvoorbeeld vorige week nog. Waarom? Omdat ik het belangrijk vind dat wij beseffen dat we in vrijheid mogen leven. Dat we het wat dat betreft heel goed hebben hier. Geen onderdrukking, niet één persoon die bepaalt wat wij allemaal wel en niet mogen doen.

Hoe beleef ik vrijheid?

Tja. Hoe beleef je dat? Hoe bewust ben ik van mijn vrijheid. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik niet altijd erbij stil sta dat wij in vrijheid kunnen leven. En toch misschien ook wel. Misschien sta ik er niet altijd bewust bij stil, maar besef ik me wel degelijk dat ik in vrijheid mag leven. Ik kan naar buiten wanneer ik wil, kan zijn wie ik wil zijn. De enige beperking van vrijheid die wij hebben zijn de regels uit het wetboek en dat is toch eigenlijk maar goed ook. Want als er helemaal geen regels waren, dan weet ik niet of ons land, ons leven er precies hetzelfde uit zou zien als nu.

Maar hoe beleef ik verder dan de vrijheid als ik er WEL bij stil sta? Dan ben ik dankbaar. Dankbaar voor wat de mensen die voor mij leefden hebben gedaan om dit land zo te maken als het nu is. Natuurlijk is een land, net als een leven, continue aan het veranderen. En dus zal Nederland er nu ook echt niet meer uitzien zoals bijvoorbeeld mijn opa en oma het kennen van toen zij begin 30 waren. En over 30 jaar, als Bjarne mijn leeftijd heeft, dan zal het land er weer heel anders uit zien. Maar ook dan hoop ik dat hij zich wel beseft dat hij mag leven in vrijheid en dat vele generaties voor hem daaraan mee gewerkt hebben. Daarom vind ik het ook belangrijk om te gedenken. Even een moment te nemen om stil te staan bij wat we hebben en wat daarvoor is gedaan. En natuurlijk ook bij een ieder die daarvoor zijn of haar leven heeft moeten laten.

Verantwoordelijkheid

En daar ligt nou ook mijn verantwoordelijkheid. Het doorgeven van het besef dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Dat je dankbaar mag zijn voor wat generaties voor jou hebben gedaan. Zoals zo mooi in de Weekbrief wordt geschreven:

Opdat vrede en vrijheid als hoogste goed bewaard, beschermd en behouden zullen blijven, voor nu en voor later.

Dit artikel is geïnspireerd op: Weekbrief nr. 14 d.d. 26 april 2015, J. Zwart, © Het Apostolisch Genootschap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: