Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Overdenking | cultuur van herdenken

op 09/05/2015

Cultuur van herdenken

Afgelopen week stonden we uitgebreid stil bij het feit dat wij al 70 jaar in vrijheid mogen leven. Vrijheid, een kostbaar geschenk. Een geschenk voor onze generaties waar zovelen voor ons voor hebben moeten strijden. Hun namen zijn vaak onbekend, gezichten al helemaal. En toch is het goed om hen te gedenken, opdat zij niet vergeten worden.

Om dit te onderstrepen én om de cultuur van herdenken in ere te houden is namens het Apostolisch Genootschap onder andere bij het monument op de Dam een bloemstuk gelegd.

Cultuur van herdenken

Binnen het Apostolisch Genootschap hebben wij een heel mooi lied genaamd erfenis wat eigenlijk heel toepasselijk is bij het bovenstaande. In het volgende YouTube filmpje zijn muziek, tekst en beeld heel mooi samengepakt om het lied nog meer te laten spreken.

Denken wij in vrijheidsbeperkende hokjes?

Maar kunnen we wel echt in vrijheid leven? Natuurlijk, we zijn vrij van oorlogen en onderdrukking. Maar zijn we in ons persoonlijke leven ook echt vrij? Of worden we ook deels gevormd door de hokjes cultuur die er toch ook is? Want, als je iemand voor het eerst ontmoet, koppel je daar dan niet gelijk een hokje aan? Hokjes als bijvoorbeeld:

  • Homo/lesbienne
  • Egoïstisch
  • Buitenlander
  • Dik
  • Zigeuner
  • Jood
  • Moslim

En dit zijn er slechts een paar. Waarschijnlijk kan je er zelf ook nog wel een aantal bedenken. En geef eens toe? Ben jij niet ook geneigd om snel een stempel op iemand te duwen? Hem of haar in een hokje te duwen? Ik denk dat dat iets menselijks is. Maar waarom? Is het zo soms gemakkelijker om in te schatten wat je aan iemand hebt? Is het makkelijker om een oordeel over iemand te hebben? Op die manier ontneem je iemand dus een stukje vrijheid omdat hij of zij op dat moment niet kan zijn wie hij of zij wil zijn. Of ze worden juist buitengesloten. En ja, ik betrap mij er zelf ook wel eens op. Zo eerlijk ben ik dan ook wel weer. Als ik op tv bijvoorbeeld in het programma opsporing verzocht een overval zie denk ik ook vrij snel “ja hoor, weer Marokkanen”. Waarbij je dus geneigd bent om alle Marokkanen gelijk over één kam te scheren en dus de meerderheid toedeelt aan een hokje waar ze niet in thuis horen.

Loslaten

Ik wil die hokjes cultuur loslaten. Wil niet automatisch iedereen maar in een hokje duwen. Nee, ik wil juist ieder mens die ik in mijn omgeving ontmoet waarderen zoals hij of zij is. In de eigen omgeving, met het eigen karakter en alle eigenschappen die daar bij horen. Zonder op voorhand al een oordeel te hebben over hoe iemand waarschijnlijk toch wel zal zijn.

Zo kan ik mensen ook gedenken die voor mij hebben geleefd. Hun in hun waarde latend. Niet denkend hij of zij was een landverrader, hij of zij vocht voor onze vrijheid. Nee, gewoon denkend aan een mens die voor mij heeft geleefd op zijn of haar manier. Opdat zij niet vergeten worden.

Dit artikel is geïnspireerd op: Weekbrief nr. 15 d.d. 4 en 5 mei 2015, A. Wiegman, © Het Apostolisch Genootschap.

2 responses to “Overdenking | cultuur van herdenken

  1. Jenn schreef:

    Mooi geschreven!

  2. […] Deze keer heb ik gekozen voor het lied “erfenis”. Een lied waar ik onlangs ook al aandacht aan besteedde, maar nu neem ik hem toch even apart. Waarom? Omdat ik dit één van de mooiste […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: