Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Food | Wat zijn mijn valkuilen?

op 30/07/2015

Al vaker schreef ik op mijn blog over mijn strijd tegen de kilo’s. En ik moet heel eerlijk toegeven dat ik momenteel weer even op een stabiele schommellijn. Oftewel een bereik van ruim 3 kilo waar ik tussen heen en weer ga. Een beetje erbij, een beetje eraf. Maar ik blijf wel weer onder een psychologische grens voor mezelf. En dat is dan wel weer een heel fijn gevoel moet ik zeggen. Het gevoel dat ik mezelf toch wel enigszins in de hand heb om niet ineens weer heel erg bij te komen. En toch, om mezelf ook nog eens wat verbeterpunten aan te reiken deel ik met jullie mijn valkuilen wat eten betreft.

Lekker

Tja, een bekend “excuus” waarschijnlijk. Maar het eten is vaak zo lekker. En dan is de verleiding vaak toch wel erg groot om nog wat extra op te scheppen of nog een bord te pakken. En toch probeer ik ook vaak wel om me toch te beperken tot een normale portie en dus niet extra op te scheppen en dergelijke. Maar het is soms zo lastig…

Snoepen

Snoepen is wel iets wat ik met mate probeer te doen. Het snoepen helemaal laten doe ik niet, want dan weet ik zeker dat ik de strijd op een gegeven moment verlies. Want ik vind dat af en toe een snoepje wel moet kunnen. Zo nu en dan krijg ik van mensen uit mijn post wijk wel eens een doosje chocolade ofzo. Dat neem ik dan mee naar huis en zet ik op tafel neer. Gelijk neem ik mezelf dan ook voor dat ik maximaal één chocolaatje (of wat er dan ook op tafel staat) mag pakken. Dit lukt niet altijd, maar vaak toch ook wel.

Beweging

Toen ik begon met lopen bij de post, en later de krant ging het vrij hard met de kilo’s. En nu lijkt het wel alsof mijn lichaam aan de hoeveelheid beweging gewend is en daardoor de kilo’s er niet zo snel meer af gaan. Want eerlijk is eerlijk, heel langzaam aan gaat de weegschaal nog altijd omlaag, maar dat ligt nu niet meer voor het grootste gedeelte aan de hoeveelheid beweging meer denk ik. Nee, wat dat betreft wil ik eigenlijk toch wel weer meer gaan bewegen. Bijvoorbeeld door op de dagen dat ik vrij ben van de post (zondag en maandag) een extra wandeling te maken. En dan niet een simpel blokje om, nee echt een flinke wandeling van bijvoorbeeld een uur ofzo. Bjarne mee in de wagen, een hond mee en gaan. En ik speel al een tijdje met het idee om weer te gaan hardlopen. Want dat heb ik eigenlijk opgegeven omdat ik echt totaal geen conditie had. Maar nu met het lopen van de post bouw je ongemerkt toch wel conditie op en ik heb het idee dat mijn conditie nu een stuk beter is dan pak hem beet een haf jaar geleden. En dus wil ik het weer gaan proberen. Maar ik weet nog niet hoe. Ik weet niet of ik toch weer zal zwichten voor een programma als die van bijvoorbeeld Evy of dat ik gewoon in mijn eigen tempo het hardlopen ga opbouwen. Met zelf gekozen muziek. Ik weet het nog niet. Bij Evy en Renate weet ik waar de punten liggen waar ik altijd bleef haperen. Maar als ik het zelf moet doen is er natuurlijk een kans dat er niet echt een vooruitgang in zit… Dilemma dus.

Dit zijn toch wel enkele van mijn valkuilen. Misschien ook wel de grootsten en de belangrijksten. En het stomme is dat ik weet dat dit mijn valkuilen zijn, ik er op probeer te letten en ik er toch steeds weer in terugval. Maar de aanhouder zal uiteindelijk winnen en die strijd met de kilo’s… die ga ik winnen! Langzaam of snel, dat maakt me niet uit, maar ik zal winnen.

Zijn mijn valkuilen herkenbaar voor je? En wat doe jij ertegen? Laat het me weten in een reactie!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: