Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Maatschappij | Parijs: Het blijft me achtervolgen

op 16/11/2015

Parijs

Afgelopen zaterdag benoemde ik het al even op mijn blog. De aanslagen in Parijs. Ik dacht dat ik gewoon door kon gaan met mijn leven. Het nieuws wel volgend, maar dat het verder geen invloed zou hebben. Maar toch…

Waar was jij?

Waar was jij? Dat zal de meest gestelde vraag zijn wanneer je het hebt over de aanslagen in Parijs. Evenals de vraag “waar was jij op 11 september 2001?” Iedereen weet daar waarschijnlijk het antwoord nog op. Of “waar was jij toen Pim Fortuyn vermoord werd?” Vragen waarop het antwoord je bij zal blijven. Waar was ik toen ik hoorde over de aanslagen in Parijs?

Ik kwam thuis van de repetitie van het koor. Toen ik de woonkamer in liep zei Daphne me: “Er is weer geschoten in Parijs” de nieuwsberichten druppelden op dat moment nog binnen, dus we hadden er nog geen flauw benul van wat er precies aan de hand was. Doordat één van de honden in eerste instantie nogal druk was, kregen we ook niet alles mee. Maar na het gebruikelijke snoepje voor de honden werd het rustiger thuis en konden we het nieuws kijken. Schietpartijen op meerdere plaatsen, explosies buiten het voetbalstadion, een gijzeling, 18 doden. Dat waren de feiten op het eerste moment dat wij het nieuws opzetten. CNN was nog niet live, dus hadden we dan toch maar RTLZ opgezet om de laatste verschrikkingen mee te krijgen. 

Het bleek nog erger

Ja, we weten het allemaal. Het bleek allemaal nog erger dan die eerste feiten. Inmiddels staat de trieste teller met slachtoffers die het niet overleefden al op 132. Daarnaast zijn er honderden slachtoffers die gewond zijn en misschien wel moeten vechten voor hun leven. Schokkende beelden kwamen de woonkamer binnen, het gevoel van onmacht en angst werd steeds groter. Het leek allemaal zo ver weg, maar toch ook zo dichtbij. Want, laten we eerlijk zijn in een uur of vier ben je vanuit Limburg in Parijs met de trein. 

Zaterdag ben ik maar wat later opgestaan. Natuurlijk heb ik lang het nieuws gekeken. Tegen één uur probeerde ik toch mijn ogen maar dicht te doen. De wekker dus iets later gezet, ervan uitgaande dat de kranten die ochtend later zouden komen om te zorgen dat zoveel mogelijk nieuws feiten gedrukt konden worden. En inderdaad, de kranten waren ook later. Begrijpelijk natuurlijk. Op iedere voorpagina verschrikkelijke beelden en koppen.

12249639_10153703543353762_2154116883651977291_n

Voorzichtig

En nu? We leven nu een paar dagen na de aanslagen in Parijs. En ik merk aan mezelf wel dat er wat veranderd is. Ik wil niet leven met angst voor mijn medemens. Ik wil niet continue over mijn schouder willen kijken naar wat er om me heen gebeurt. Maar toch merk ik dat ik dat zo nu en dan wel doe. Bijvoorbeeld vanmorgen. Ik ging broodjes halen bij een supermarkt en parkeerde mijn auto. Toen ik naast me keek zag ik dat de auto naast mij een Frans kenteken had. En heel even schrok ik. Terwijl een seconde later ik toch echt niet de illusie had dat dit iets met de aanslagen te maken had. Maar je denkt gelijk wel weer even terug. Raar is dat eigenlijk hoe ons brein werkt. Aan de ene kant schrik je van iets, maar ook vrijwel gelijk kan je relativeren.

Afgelopen zaterdag was ik aan het werk. Op zaterdag loop ik eigenlijk altijd dezelfde wijk en eigenlijk ken je dus ook veel mensen in je wijk wel van gezicht. Mensen die op bezoek komen bij bewoners in je wijk ken je natuurlijk niet van gezicht. En dus merkte ik aan me dat ik af en toe toch iemand een beetje probeerde te volgen onder mijn werk door. Maar tegelijkertijd had ik natuurlijk maar één doel en dat was zo snel mogelijk mijn post en huis aan huis bezorgen zodat ik zo snel mogelijk weer lekker naar huis kon. ’s avonds gingen we naar Grease in het theater in Heerlen. Een vriendin van ons zou op Bjarne passen. Wel heb ik hem zelf in bed gelegd, maar toch voelde het raar. Stel je voor dat er nou wat zou gebeuren? Het liefste was ik samen met Daphne lekker thuis gebleven. Maar aan de andere kant, ik wil mijn leven echt niet laten leiden door angst. En dus zijn we gewoon gegaan. Trouwens, zou iedereen niet wat oplettender zijn? Al was het maar onbewust? En hoe groot zou de kans zijn dat precies 24 uur na de aanslagen in Parijs hetzelfde nog eens zou gebeuren maar dan in Nederland? Ik parkeerde het angstgevoel opzij en genoot van een geweldige voorstelling (hierover later een verslag).

Stil

En ja, vanmiddag was ik één minuut stil. Bewust zette ik de televisie even voor twaalf uur aan zodat ik de klok van twaalf niet zou missen. Toen vervolgens de dam in Franse kleuren op tv kwam was ik één minuut stil. Ook toen Daphne, die op dat moment net onder de douche vandaan kwam en geen idee had dat het twaalf uur was, me wat vroeg. Ik ben enkel de gang op gelopen en heb bevestigend geknikt waardoor zij haar antwoord had. Even later kwam ze de kamer in en keen geschrokken. “Was het twaalf uur toen ik je dat vroeg?” “Ja” “Oh sorry, dat wist ik niet.” maakt op k niet uit, die minuut hebben we later nog eens ingehaald. Maar ik vind het wel belangrijk om voor jezelf even stil te staan bij de drama’s die gebeuren. En dan niet alleen het drama in Parijs, maar ook zeker alle andere slachtoffers van terreur. Want laten we eerlijk zijn, aanslagen als in Parijs gebeuren (bijna) dagelijks alleen bereiken die ons dan niet altijd. Tenzij het onverwacht of heel dichtbij gebeurt blijkbaar.

Dit artikel sluit ik af met het lied wat inmiddels bij de aanslagen in Parijs lijkt te horen en waar veel mensen toch van dromen.

Waar was jij toen je hoorde van de aanslagen?


2 responses to “Maatschappij | Parijs: Het blijft me achtervolgen

  1. Veel emoties en heel mooi beschreven. Wij hebben gisteren ook stil gestaan bij de slachtoffers maar ik ben het eens met wat je zegt, deze dingen gebeuren dagelijks in andere werelddelen en dan komt het niet dichtbij, nu wel. Ik relativeer het zo en laat me niet leiden door angst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: