Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Persoonlijk | De worsteling rondom mijn coming out

op 22/02/2016

coming out

In mijn artikel van gisteren schreef ik over de worsteling met mijn gevoelens omtrent het ontdekken dat ik lesbisch ben. Heb je het nog niet gelezen, dan zou ik dat zeker even doen, dan snap je misschien ook meer van dit artikel. Geen zin om het artikel van gisteren te lezen? Ook goed hoor!

Accepteren

Goed, ik wist dus inmiddels dat ik lesbisch ben. Maar dat wil nog niet zeggen dat het worstelen met gevoelens daarmee klaar was. Nee, na het ontdekken dat het zo was werd het in eerste instantie erger. Want, was het ook echt wel zo? En wat als het zo was? Was dat erg? In het begin durfde (en wilde) ik er met niemand over praten, want wat als het toch niet zo zou zijn? En dus ging ik zelf op zoek naar informatie. Maar wonend bij mijn ouders was dat toch af en toe wat lastig. Niet omdat zij me in de gaten hielden, nee, omdat ik bang was dat ze wat zouden ontdekken.

Ik keek de opname van de voorrondes van het Duitse songfestival veelvuldig terug en mistte (uiteraard) geen enkel tv-programma waar de Kelly’s ook maar een seconde in verschenen. Dat mijn huiswerk op zo’n moment even moest wachten, dat kon me niet zoveel schelen. Ik zat in die tijd toch heel veel op mijn kamer, dus dan deed ik het huiswerk maar wat later, af kwam het toch wel.

Tijdschriften

Ik kwam er achter dat er tijdschriften waren speciaal voor homoseksuelen en lesbiennes. Natuurlijk, van de GayKrant had ik al wel eens gehoord, maar dat er bijvoorbeeld ook een ExpresZo of een Zij aan Zij waren, dat wist ik niet. Ik besloot een tijdschrift te kopen. Voor ik hem echt kocht ging hier wel een hele tijd aan vooraf hoor. Heel veel bezoekjes aan de boekhandel gingen eraan vooraf, want ik moest eerst precies weten waar die tijdschriften lagen. Vervolgens moest ik ook even kijken waar andere tijdschriften lagen die ik wel eens las en het moest natuurlijk wel rustig zijn in de winkel. Ik pakte dan eerst het tijdschrift wat ik vaker las en dan schoof ik daar heel snel één van beide tijdschriften onder om naar de kassa te lopen. En o wee als de medewerker achter de kassa het vaak gelezen tijdschrift onderop legde, dan veranderde ik dat heel snel weer. Veel te bang dat ik gezien zou worden.

Eenmaal thuis ging ik dan meestal gelijk naar boven om mijn schooltas weg te brengen. Het tijdschrift wat ik vaker las verdween dan naast mijn bed, het andere tijdschrift onder mijn matras, zodat ik dat kon lezen wanneer ik alleen was. En zodra hij uit was, dan ging hij bij de eerste de beste ophaalronde van het oud papier mee. Ik legde hem dan zelf tussen het oud papier zodat het niet op zou vallen. Of als ik hem persé wilde bewaren, dan verdween hij in een lade van mijn bureau. Daar lag vaak zoveel rotzooi in dat het toch niet op zou vallen. Hoopte ik dan.

coming out

Foto: Jackmac34

Coming out

Na ruim een half jaar heb ik een eerste stap genomen in het vertellen aan anderen. Ik had ooit eens een artikeltje gelezen in “De Stroom” van het Apostolisch Genootschap over de projectgroep homoseksualiteit (wat een naam eigenlijk haha) met contact gegevens van twee mensen. Eind 2002 had ik een lange brief geschreven in word (ik woonde toen in een “zusterflat” in Harmelen en had nog geen internet) en ging ik met mijn USB stickje met daarop die brief naar de bibliotheek. Daar verstuurde ik de brief in een mailtje naar de persoon die genoemd was in het artikel. Zo. Dat was voor mij een hele stap, maar ik ging er niet echt vanuit antwoord te krijgen. Echter, een paar dagen later kreeg ik een mailtje terug dat mijn brief doorgestuurd was naar het vrouwelijke contactpersoon dat in dat artikeltje genoemd was en dat zij vast wel zou reageren.

En inderdaad, ik kreeg een kaartje met de post die helemaal volgeschreven was en waarin stond dat als ik wilde ik altijd een persoonlijk gesprek kon krijgen. Bij haar en haar vrouw thuis, op neutraal gebied of bij mij thuis. Na lang twijfelen besloot ik hen te vragen om een avond naar mij toe te komen. Op de dag dat ze zouden komen was heel toevallig ook de 100%Gay nacht op Nederland 3, alsof het zou moest zijn, want daar kwam ik pas later achter. Ik vond het wel heel eng hoor, want ik kende die dames natuurlijk niet. Stel je voor dat ze hand in hand aan zouden komen lopen? Dan wist iedereen het meteen… Maar gelukkig liepen ze “los” van elkaar naar de flat toe en kwamen ze heel spontaan over toen ze binnen kwamen. Op mijn kamertje hebben we toen een tijdje over koetjes en kalfjes zitten kletsen en daarna vertelden zij allebei over hun coming out. Allebei hadden ze hele verschillende ervaringen hiermee, wat natuurlijk triest is, maar ook wel weer mooi om te horen hoe ze hier samen mee om gingen. Ook gaven ze tips over hoe ik zelf met mijn eigen coming out om kon gaan en zeiden ze me dat ik hun moest bellen als ik het gedaan had omdat ze wel nieuwsgierig zouden zijn hoe het zo zijn gegaan. En het leuke is, ik heb nog steeds contact met hen.

Omdat dit artikel toch nu al iets langer is dan ik had gedacht, komt er morgen een derde (en echt laatste) deel.

One response to “Persoonlijk | De worsteling rondom mijn coming out

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: