Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Alsjeblieft? Dankjewel!

op 24/09/2016

Alsjeblieft en dankjewel. Twee woorden die ik meer dan normaal vind in onze Nederlandse woordenschat. Toch lijkt dat voor veel mensen een bijzonderheid te zijn als het gebruikt wordt.

Respect

Respect hebben vind ik iets heel belangrijks. Dat probeer ik Bjarne ook mee te geven in de opvoeding. Gewoon met hele kleine simpele dingetjes. Dingetjes die voor mij niet meer dan normaal zijn overigens. Nu Bjarne nog klein is, maar toch ook al wel echt begint te babbelen, vind ik dat hij ook wat “manieren” mee kan krijgen. Dat begint al met gewoon simpele begroetingen als “hallo” of “dag”, “AdiĆ« wah”of wat dan ook wanneer we ergens komen of vertrekken. Heel simpel. Iemand even groeten. En ik merk wel dat mensen daar van staan te kijken als Bjarne dan wat zegt of wanneer hij bijvoorbeeld iemand een handje geeft als we in de dienst komen.

Alsjeblieft en dankjewel

Iets wat ik zelf toch ook wel heel erg belangrijk vind is dat Bjarne mij wat vraagt wanneer hij wat wil hebben. En niet dat hij zomaar meedeelt. Zoals bijvoorbeeld wanneer hij dorst heeft. Dan heeft Bjarne nog wel eens de neiging om te zeggen “ikke drinken”. Het klinkt misschien heel gemeen, maar Bjarne weet heel goed dat hij dat gewoon netjes aan ons moet vragen en dus wacht ik tot hij dan zegt “mama, alsjeblieft drinken?” Of iets in die trant. En meestal gaat dat ook wel heel automatisch hoor. Vaak als ik dan even wacht wanneer Bjarne iets meedeelt, dan volgt al vrij snel een alsjeblieft. Sneller dan dat er een dankjewel volgt overigens, die schiet er sneller bij in. Maar op het moment dat wij Bjarne dan vragen “wat zeg je dan?” dan volgt die danke of zo heel snel meestal. En wat hij dan precies zegt vind ik niet het belangrijkste, als hij maar weet dat iemand bedanken wel netjes is.

thank-you-1434501_640

U of je en jij?

Iets waar ik het wel met Daphne over gehad heb. Ik ben opgegroeid met u zeggen tegen mijn ouders en familie, meesters en juffen, en eigenlijk iedereen die ouder dan mij was of die ik niet kon. Daphne zegt tegen haar familie je en jij. Bjarne zegt tegen Daphne en mij ook je en jij. Dat vind ik dan nog wel tot daar aan toe, al zou ik het ook echt niet erg vinden als hij “gewoon” u zou zeggen. Maar ik vind wel dat Bjarne tegen zijn opa’s en oma’s, maar ook zijn meesters en juffen u hoort te zeggen. Gewoon een kwestie van fatsoen vind ik dat. Maar daarover verschillen de meningen nog wel van verschillende kanten. Ach ja, ik blijf gewoon Bjarne stimuleren wel netjes u te zeggen tegen zijn opa’s en oma’s en dergelijke.

Hoe is dat bij jou? U of je en jij? En waarom?


One response to “Alsjeblieft? Dankjewel!

  1. Tamara TS schreef:

    Wat goed dat jullie hiermee bezig zijn! Ik vind beleefdheid heel belangrijk. Dat zie je misschien niet terug in mijn uiterlijk, maar juist daarom is het extra belangrijk. Mijn man en ik zeggen zelfs alsjeblieft en dankjewel tegen elkaar als we iets voor elkaar doen of aangeven. Oudere mensen of bijvoorbeeld mensen van het werk of in een winkel spreek ik altijd met u aan. Mijn ouders en ooms en tantes zijn altijd “dich” (jij) geweest, maar opa en oma altijd “geer” (u). Dat verdienen ze ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: