Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Mamablog: Als je kindje ziek is…

op 08/11/2016

Afgelopen weekend was Bjarne ziekjes. Dat was voor hem de eerste keer in zijn leven. En voor ons als mama’s dus ook. En wat kan je je dan onthand voelen als je dat kleine mannetje ziet… Maar had Bjarne er zelf nou ook zoveel last van?

Zaterdagochtend, 4 uur

Mijn wekker was afgegaan voor de krant en ik hoorde dat Bjarne behoorlijk lag te hoesten. Een hoestje waar hij wel vaker last van heeft. Meestal luister ik dan even en ga ik later kijken. Zo ook afgelopen zaterdag. Ik ging kijken, liet het licht natuurlijk uit en ging bij Bjarne op het bed zitten. Zijn deken afgeslagen en mijn hand zette ik over hem heen, zoals eigenlijk altijd. Normaal is er dan niets aan de hand, maar nu voelde ik dat het hoeslaken nat was. Eerst maar gevoeld of hij misschien gelekt had. Niet dus. Dan toch maar even verder voelen tot waar het nat was. Tot bij zijn hoofdje dus. En ik hoorde Bjarne zeggen “mama, pak een zakdoek”. Toen ben ik maar even opgestaan van zijn bedje en heb het licht aangedaan. Wat bleek… Hij had zijn hele bedje onder gespuugd. Zo zielig. Bjarne kwam zitten en keek naar het bedje. “Mama, bedje bah” was alles wat hij zei. En nee, dat zei hij niet echt op een normale manier, hij klonk eigenlijk best een beetje angstig. Niet gek natuurlijk, want hij had nog nooit spuug gezien. Toen ik zijn beddengoed begon af te halen zei Bjarne alleen maar “sorry mama”. Alsof ons mannetje er wat aan kon doen dat hij niet lekker was. Ik heb hem toen samen met Daphne maar lekker verschoond en in een schoon bedje teruggelegd zodat hij nog wat kon gaan slapen.

Wassen maar

Nog voor ik de krant ging bezorgen had ik de eerste was al lopen. Tijdens het lopen met de krant keek ik nog even op mijn telefoon. Een appje van Daphne: “weer gespuugd”. Arm mannetje van mij. Uitgerekend die zaterdag had ik anderhalve postwijk die ik moest lopen en daar zag ik nu toch wel tegenop. Wat wilde ik graag gewoon bij Bjarne zijn. Het speelde zelfs even door mijn hoofd om te overwegen me ziek te melden. Maar ja… Wat kon ik precies voor Bjarne doen behalve er zijn? Daar zou hij zich toch niet beter door gaan voelen. En dus ging ik maar gewoon werken. Wel met natuurlijk mijn telefoon aan, zoals altijd, maar nu toch wat sneller kijkend als ik een appje binnen hoorde komen. Gelukkig heeft Bjarne overdag niet echt meer over hoeven te geven, ja om 8 uur nog een keer een beetje, maar verder weinig. Maar toen wij ’s avonds naar bed gingen moest Bjarne weer overgeven. Gelukkig maar één keer die nacht en verder heeft hij gewoon goed geslapen. Daarna heeft hij ook niet meer overgegeven.

Ziekjes maar niet vervelend

Bjarne was dan wel wat ziekjes, maar hij was totaal niet vervelend. Iets hangeriger dan normaal misschien, maar de ondeugd en de streken waren zeer zeker nog wel aanwezig. Bovendien bleef Bjarne gewoon lekker spelen en doen. Ja, ok, hij at wel wat minder dan normaal misschien, maar dat was dan ook alles. Drinken deed hij wel heel goed, en dat vind ik dan ook belangrijker dan eten. Dus daar was ik dan ook wel weer heel erg blij om. Maar wat kan je je als moeder ellendig voelen als je kindje ziek is.

Hoe ga jij er mee om als je kindje ziek is? Laat het me weten in een reactie. Wie weet heb ik er wat aan voor een volgende keer. Als hoop ik dat die lang weg blijft natuurlijk.

Uitgelichte foto: Lyudmyla Kharlamova via Shutterstock

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: