Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Jaaroverzicht 2013

In navolging van mijn jaaroverzicht van vorig jaar schrijf ik ook dit jaar weer een jaaroverzicht. Toch wel een leuke manier om een jaar af te sluiten vind ik zelf. Waar ik vorig jaar mijn jaaroverzicht in een paar thema’s schreef, ga ik dit jaar toch maar met maanden werken.

Januari
Ik begon in januari met het plaatsen van mijn jaaroverzicht over 2012. Daarnaast was ik in januari nog heel actief met het Day Zero Project, waar ik met regelmaat over schreef. Thuis kregen we een nieuwe trap en o ja… ik moest aan een bril.

Februari
Februari was een rustige maand. Mede ook door de carnaval overigens. Maar mede door die carnaval bleef het schrijven van blogs wat achter. Wat overigens het hele jaar toch wel een tendens bleef. Februari was ook de maand van een behoorlijk schrikmoment bij het instappen in mijn auto en de maand waarin ik het hardlopen weer heel voorzichtig wilde oppakken na het horen van muziek na de verschrikkelijke sneeuw… Dat zou uiteindelijk echter nog een maand duren…

Maart
Maart begon voor mij met een verkoudheid en een blog over lezen en muziek. Daarnaast nam ik in maart afscheid van een “vriend” en kreeg ik een nieuwe vriend. Er kwam een nieuwe Paus en daar was dan eindelijk weer een vernieuwde start met Evy.

April
In april was er toch een kleine verandering te zien in de rol van het hardlopen in mijn leven. Ik stelde zo nu en dan wat vragen over dingen die ik gelezen had op het gebied van voedsel en middeltjes. Daarnaast was april ook de maand waarin ik voor het eerst echt na ging denken over een hardloopevenement. Maar ook de maand waarin ik aangaf moeite te hebben met het indelen van trainingen.

Mei
In mei was ik niet heel actief op mijn blog. Deze maand schreef ik eigenlijk alleen over de dodenherdenking en maakte ik mijn besluit bekend wat betreft de Heideloop.

Juni
Juni stond in het teken van mijn verjaardag en een heerlijk ontspannen weekendje weg samen met mijn vrouw. Tegelijkertijd stond juni ook in het teken van een nieuw begin, maar dat zouden we pas later merken.

Juli
In juli nam ik mij voor weer meer aandacht aan mijn blog te besteden. Daarnaast schreef ik ook weer over het hardlopen en dan met name over de temperaturen van afgelopen zomer.

Augustus
In augustus schreef ik veel over het hardlopen. Ik had het over het opbouwen van conditie, over vroeg opstaan om te lopen, over muziek tijdens het hardlopen.
Ik stond stil bij het overlijden van een bakkenist tijdens de Gamma racing day in Assen, en gaf mijn blog een nieuwe look.
Ook schreef ik over inspiratie voor mijn blog, en over extra motivatie die ik had gekregen. Motivatie die voor het grootste deel toch kwam door het mooie nieuws van het wondertje wat wij in maart 2014 mogen verwachten.

September
In september behaalde ik mijn eerste mijlpaal: 1km onder de 10 minuten. Hierna zouden er vele trainingen volgen waarin dat weer lukte. Ook vele waarin het niet ging trouwens. Daarnaast was er een lange blog over onze vakantie in de Ardennen en één over het hardlopen aldaar. Overigens heb ik aan deze vakantie nog altijd een herinnering op mijn knie in de vorm van een donkerdere plek op mijn huid haha.
In september was er ook een klein feestje aangezien mijn blog al een jaar bestond.
Ik schreef over mijn twijfel met het hardlopen en over mogelijkheden die misschien zouden kunnen helpen. En ik schreef over een aangrijpend boek wat ik gelezen heb.

Oktober
Oktober was de maand van de ommekeer. Ik keek naar de film de Marathon en besloot dat ik een ander programma zou gaan gebruiken voor het hardlopen. Daarnaast kwam er een dag dat ik er niet meer onderuit kon: lopen in de regen omdat tijdens een training de regenbui uit de lucht kwam vallen.
Ook nam ik in oktober deel aan een Vredesconcert in Assen. Een mooie belevenis!

November
In november merkte ik dat ik toch ook steeds vaker de regen opzocht om te gaan lopen. Of opzocht… ik ging het in elk geval niet meer uit de weg. Als er een bui zou komen… Nou ja, dan kwam die maar.
Daarnaast ging het hardlopen steeds een beetje beter met de Running Coach als trainer.

December
In december was ik minder actief op mijn blog. Wel heb ik nog een blog aan Sinterklaas gewijd, maar voornamelijk lag de prioriteit bij het klaarmaken van de baby kamer. Wat overigens gelukt is zoals jullie kunnen zien op enkele foto’s.

1463587_573714486040917_784959237_n1476646_573714572707575_1404374506_n 1460265_573714629374236_1734444989_nDaarnaast heb ik nog een blog gewijd aan het woord van het jaar 2013: de selfie

 

In de galerij hieronder enkele foto’s van blogs in het afgelopen jaar.

4 reacties »

#62: Niet in de enveloppe kijken waar mijn kerstcadeau in zit.

Al ergens in oktober kwam mijn kerstcadeau. Per post. Ik wist dat er een enveloppe kon komen die aan Daphne gericht was waar ik niet in mocht kijken. Nou maak ik nooit de post open waar haar naam op staat, dus in dit geval ook niet. Ik heb haar wel even gevraagd of ze mijn kerstcadeau al binnen had. Nee dus, maar die dag wel.

Ik moest gelijk even de kamer uit omdat ze een foto ervan maakte om door te sturen naar een aantal mensen die nieuwsgierig waren. Daarna ging het cadeau weer terug in de enveloppe en mocht ik weer de kamer in. Daphne besloot de enveloppe in de vitrinekast te zetten, aan de zijkant, zodat hij niet in het zicht stond, maar we hem wel makkelijk weer konden pakken wanneer we vlak voor de kerst de cadeautjes in gingen pakken.

En al die tijd mocht ik natuurlijk (logisch) niet in de enveloppe kijken. Af en toe kriebelde het wel even, maar ik vind het gewoon niet leuk als ik van te voren al weet wat ik krijg, dus kon ik mezelf toch goed beheersen. En dus heb ik niet in de enveloppe gekeken en was er toch wel een verassing toen ik bij mijn ouders het kerstcadeau uit kon pakken. En dit was hem (de paarse):

kerstcadeau

Een reactie plaatsen »

#16: Een nieuwe trap gerealiseerd krijgen

10 januari was het eindelijk zover… We kregen onze nieuwe trap. Maar daarvoor moest er natuurlijk eerst nog wel wat gebeuren. Want de vloerbedekking die op de trap lag moest er af. Dat had Daphne al in oktober (!) gedaan onder het mom van je kunt niet vroeg genoeg beginnen, want straks heb ik er geen tijd meer voor. Dus, vanaf oktober zag onze trap er zo uit:

trap1

Een saai houten geval dus, waarbij je, als het donker was, het licht vanuit de kelder tussen de spleten door zag komen. Bovendien zat in de eerste bocht van de trap (hier dus op de foto) een behoorlijke kraak die je echt altijd hoorde. Stiekem hoopte ik dat die zou verdwijnen bij het renoveren van de trap, maar ik wist niet of dat zou kunnen.

Daphne had 10 en 11 januari vrij, zodat men ook echt kon komen voor de trap. Zelf ben ik gewoon gaan werken. Bij thuiskomst na dag 1 zag de trap er al als volgt uit:

trap 2

Vrij ver af dus. De zijkanten van de trap moesten nog wat bijgewerkt en de overloop moest nog doorgetrokken worden in hetzelfde laminaat als wat op de trap lag. Maar goed, men had twee hele dagen uitgetrokken voor de trap en het leek erop dat men geen hele tweede dag meer nodig had. En dat bleek ook het geval te zijn.

De tweede dag was men vrij vroeg weg en hadden wij eindelijk onze vernieuwde trap. Een gevoel van trots, want dit was waar wij de afgelopen tijd onder meer voor gewerkt hebben. We wisten natuurlijk wel ongeveer hoe het eruit zou zien, maar om dan het werkelijke einddresultaat te zien was toch wel even heel mooi:

trap 3

En… De kraak is er toch echt zo goed als helemaal uit!!! Je hoort heel zachtjes nog wel wat, maar het valt eigenlijk niet meer op. 😀

3 reacties »

#17: De hal geschilderd krijgen

Omdat we in januari een nieuwe trap zouden krijgen, moesten de gang naar boven en de hal beneden natuurlijk ook geschilderd worden. We hadden besloten deze wit te schilderen. Gelukkig hadden we bij het bespreken van de trap een staaltje van het hout van de trap mee gekregen en konden we aan de hand daarvan de bijpassende witte verf uitzoeken. Dus wij naar de Karwei gewapend met het staaltje. Komen we daar, vraagt die man of we geen kleurnummer mee hadden. Nou nee, die hadden we niet, want als we het staaltje meenamen, dan konden we daar de kleur bij zoeken aldus de man van Upstairs.

De juiste kleur bleek snel gevonden en dus gingen we met een grote emmer verf (lang leve de stickers voor extra korting) en een schilderkit (zo’n bak voor de verf, rollers en kwasten) weer naar huis zodat Daphne vervolgens de gang kon schilderen. Eerst boven en enige tijd later ook beneden.

Dus toen waren we helemaal klaar voor de nieuwe trap 😀

3 reacties »

#56: Tijdens het lopen een afstand van 3km afleggen (in combinatie van wandelen en lopen)

Lange tijd hikte ik bij het lopen tegen de 3km grens aan. Eigenlijk had ik zelf de hoop al opgegeven om in 2012 die grens nog te passeren. Maar niets bleek minder waar! Op 29 december 2012 liep ik de eerste keer meer dan 3 km op een trainingsloopje. grappig is wel dat ik dit liep met de top 2000 en dus niet zoals anders met Evy.

In 2013 hoop ik nog vaak die grens te mogen passeren want het smaakte stiekem wel naar meer.

3 reacties »

#38: een complete televisieserie volgen

Ik heb het gedaan 😀 Voor het eerst heb ik eens een serie echt van begin tot eind gevolgd. En heb ik dus het hele verhaal meegekregen. Ik heb gekeken naar “moeder, ik wil bij de revue”, een Nederlandse dramaserie, met liedjes van Wim Sonneveld, die zich afspeelt in de jaren 50, uitgezonden door omroep MAX in 2012.

Het verhaal:
Bob Somers (Egbert Jan Weeber) is als zoon van een dorpse kolenboer voorbestemd de zaak van zijn vader over te nemen. Wanneer Bob een revue bezoekt is het voor hem duidelijk: hij wil bij de Revue! Hij vertrekt naar de stad en wordt daar verliefd op Jeanne van Woerkom (Noortje Herlaar). Bob weet een baantje als toneelknecht te bemachtigen en is zo al veel betrokken bij de voorstelling. Alleen de droom om echt mee te doen met de revue blijft in zijn hoofd. Dan krijgt hij de kans om zijn talent aan Riet Hogendoorn (Gerrie van der Klei), de zangcoach van de revue, te laten zien. Als Jeanne echter zwanger blijkt te zijn moet hij kiezen: of de revue, of Jeanne.

miwbdr

5 reacties »

#59: 2000 bezoekers op mijn blog halen

Toch handig die vooruit geschreven blogs 😉

Ook al ben ik een tijdje wat minder actief geweest op mijn blog, mijn blog wordt schijnbaar nog altijd gevonden. Want zonder dat ik het gemerkt heb, zag ik net bij het bekijken van mijn statistieken dat ik de 2000-bezoekers grens ben gepasseerd!!! Wat leuk om te merken dat er toch nog altijd mensen mijn blog bezoeken!!!

Een nieuwe grens op 3000 bezoekers stellen leek me wat makkelijk, dus ik heb nu de volgende grens of mijlpaal maar op 5000 gelegd in mijn Day Zero Lijst. Dus op naar de 5000 zou ik zeggen!!!

6 reacties »

Update NaNoWriMo

November is inmiddels voorbij. Een maand waarin ik gepland had veel te kunnen gaan schrijven. Maar ook een maand die uiteindelijk zo druk is geworden dat het niet gelukt is. Ik ben er zelfs niet meer aan toegekomen om op de laatste november dag mijn verhaal te laten tellen op de site. Een snelle blik net in mijn word documentje vertelde mij dat ik ongeveer 19000 woorden heb geschreven. Dus niet die 50000. Maar wie weet haal ik die nog wel als ik verder schrijf op de momenten dat ik tijd heb…

4 reacties »

#23 Een gedicht schrijven voor een belangrijk persoon

Vrij snel na het plaatsen van mijn lijst met Day Zero Projecten, kreeg ik een what’s app berichtje van mijn zusje. Vanuit het Apostolisch Genootschap in Assen was haar gevraagd of zij tijdens het declamatorium (24 december) wilde vertellen hoe zij de doop van haar dochtertje heeft beleefd. Eigenlijk wilde ze dat niet, tenzij… ik een gedicht voor haar wilde schrijven hierover.

Een behoorlijke uitdaging natuurlijk, want ik weet wel wat er door mij als trotse tante heen ging, maar is dat voor een moeder net zo? Of is het intenser? Daarnaast vind ik het stiekem ook wel een eer dat mijn zusje wel een gedicht van mij voor wil laten dragen op dat moment. Ja, laten, want ze weet van zichzelf dat ze dat niet wil en niet kan (qua drooghouden dan). En nee, ik doe het ook niet zelf, dat zie ik dus echt niet zitten. Dus dan moeten ze maar op zoek naar iemand die het voor gaat dragen. Maar dat komt vast goed…

Het gedicht wat ik geschreven heb, dat plaats ik nog wel een keer na het declamatorium. Dan hoort iedereen het op dat moment en kunnen er geen mensen zijn die het van te voren al gelezen hebben. Althans, niet veel mensen, want er zijn er natuurlijk altijd wel een paar…

5 reacties »

#57: Een kerstcadeau voor Daphne kopen

Daphne en ik spreken eigenlijk ieder jaar weer af dat we niets kopen voor kerst voor elkaar. En ieder jaar weer hoor ik toch enige tijd voor de kerst dat Daphne een kleinigheidje voor me heeft gekocht. Heel leuk en lief natuurlijk, maar dat brengt mij altijd weer in een enorme tweestrijd. Want… wat moet ik kopen, en wanneer moet ik dat kopen? Ik bedoel, meestal als we naar een winkel gaan dan doen we dat samen. Ik ga zelden alleen naar een winkel.

Maar het is me toch gelukt. Ik heb een cadeau voor Daphne. Ik kan natuurlijk nog niet zeggen wat het is, al zegt Daphne wel een idee te hebben, maar dat komt na de kerst wel. In ieder geval moet ik nog even zorgen dat het ingepakt ligt en veilig weg ligt zodat ze het met de kerst kan openen.

4 reacties »

%d bloggers liken dit: