Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

I’m dreaming of…

A white Christmas. Of nou ja, ik niet, maar zo gaat dat liedje verder. Nee, zelf ben ik absoluut geen liefhebber van sneeuw. Ik vind het mooi zolang het niet op wegen ligt en ik er niet doorheen hoef. En ja, het levert mooie plaatjes op. Maar van mij hoeft het allemaal niet zo nodig. En dus maak ik er nog wel eens van: I’m dreaming of a green Christmas. Maar die hebben we toch meestal wel haha.

Maar goed. Met kerst hoor je dus veel van die liedjes. Een witte kerst of sneeuw in het algemeen zijn thema’s die vaak naar voren komen in deze liedjes. Maar wat ik mij dan afvraag…

Er zijn landen waar het zomer is. Neem bijvoorbeeld Australië. Hieronder een foto van een weerkaart met de temperaturen van vandaag voor dat continent:

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/221/40247242/files/2014/12/img_4225.gif

Hoe groot acht je dan de kans dat er een witte kerst komt??? Die kans is dan toch echt nul. Alleen… Zingen ze daar dan wel “gewoon” over een witte kerst? Ach ja, de droom kan je houden natuurlijk. En liedjes zoals Jingle Bells, die helemaal niet over de kerst specifiek gaan, worden die daar dan in juni bijvoorbeeld gezongen? Als het daar ook echt winter is? Daar ben ik toch wel eens benieuwd naar…

2 reacties »

Muziek | top 2000

top2000

Het is weer zover. De jaarlijkse top 2000 is weer begonnen. Meestal vergeet ik te stemmen of het gebeurt echt op de laatste minuut. Dit jaar was ik iets vroeger. Mijn lijst met gestemde nummers kan je hier bekijken.

Er zijn enkele nummers waar ik op gestemd heb die wij zingen met het koor. Andere nummers staan standaard in mijn stemlijst. Of ze hebben een voor mij speciale betekenis. Ik laat mijn lijst dus heel erg beïnvloeden door wat er in het achterliggende jaar is gebeurd. En was het een rustig jaar? Ook dan krijg ik mijn lijst wel compleet.

Overigens leerde een kleine terugblik op mijn blog mij dat ik ook vorig jaar een blog gewijd heb aan de top2000. Deze vind je hier.

En jij? Heb jij gestemd? Luister je ook naar de top2000? Of geef je er juist helemaal niets om?

110914_1507_Detijdvanhe1.jpg

2 reacties »

Kinderliedjes | Uit Artis is een beer ontsnapt

IMG_3639.JPG

Tja als je mama bent, dan moet je natuurlijk ook je kinderliedjes kennen. Met mijn nichtjes zong mijn moeder altijd een liedje over een beer die bij Albert Heijn gegapt had. De tekst van dat liedje is als volgt:

Uit Artis is een beer ontsnapt
Een beer ontsnapt? Ja, een beer ontsnapt
Hij heeft bij Albert Heijn gegapt
Tjonge wat een boef!

Een honingpot en een krentencake
En zuurtjes voor een hele week
Een groot pak sprits voor bij de thee
Dat nam-ie allemaal mee

Nu ligt hij languit op zijn rug
Op zijn rug? Ja, op zijn rug
Hij wil nooit meer naar Artis terug
Tjonge wat een boef!

Tekst en melodie: C. West

Maar ja, met een moeder die bij de bewuste supermarkt werkt, vond ik de tekst niet kloppen. Zeker omdat mijn moeder die boefjes regelmatig wel pakt. Dus werd de tekst in eerste instantie alleen bij de naam van de winkel veranderd. Het werd bijvoorbeeld “hij heeft bij de Jumbo gegapt” of “hij heeft daar bij de Plus gegapt”.

Maar nee, de naam van de winkel moest blijven. Nou ja, wat doe je dan? Dan pas je de rest van het liedje gewoon aan… En dus zingen wij met Bjarne nu het volgende liedje:

In Artis is een beer ontsnapt
Een beer ontsnapt? Ja, een beer ontsnapt
Hij heeft bij Albert Heijn gejat
Tsjonge wat een boef!

Maar oma was daar aan het werk
En pakte de beer bij zijn achterwerk
De politie nam de beer toen mee
En Artis riep “Hoezee!”

Nu zit de beer weer in zijn kooi
In zijn kooi? Ja, in zijn kooi
Een winkelverbod dat is zijn prooi
Tsjonge wat een boef!

Nadat ik die tekst bedacht had hebben we het natuurlijk gelijk in een filmpje naar oma gestuurd die het heel leuk vond. En dus blijven wij vrolijk de nieuwe tekst zingen. Speciaal voor oma. En voor een ieder die het oorspronkelijke liedje niet kent:

Overigens kan de naam van de supermarkt natuurlijk altijd nog aangepast als je een oma in een andere supermarkt hebt werken. En oma kan natuurlijk ook opa worden 😉

1 Reactie »

Muziek | Als de wereld van ons is…


 

Naar aanleiding van alle verschrikkelijke berichten van gisteren kwam dit lied van Marco Borsato in mij op. Een stukje tekst:

“De hele wereld is gek,
We leven hier met miljarden”

“We slaan elkaar op de bek
Schieten mannen aan flarden
En iedere dag vallen er doden”

Zo’n realiteit op dit moment. Ik bedoel, in Frankrijk een treinongeluk waarbij doden te betreuren zijn, in de Gazastrook een grondoffensief waar men mee is begonnen en niet te vergeten dat verschrikkelijke ongeluk met het vliegtuig van Malaysian Airways.

En ja, ook ik had in eerste instantie zoiets van “alweer Malaysian Airways” en dat zullen meer mensen hebben gedacht bij het horen van eerste berichten over het vliegtuig ongeluk. Alleen zodra bekend werd dat het (inmiddels toch wel zeer waarschijnlijk) neergehaald is, dan komt het besef dat Malaysian Airways in deze waarschijnlijk net op het verkeerde moment over het luchtruim vloog…

Of een vliegtuig nou wel of niet over oorlogsgebied moet vliegen daar kan je over discussiëren. Net als over de vraag of een oorlog nodig is om conflicten op te lossen. Een uitspraak van president Poetin als “was er geen oorlog geweest, dan was deze ramp niet gebeurd” zijn natuurlijk te verwerpen. Zijn land is immers, al dan niet indirect, betrokken bij de oorlog. Evenals Ukraïne wellicht.

Maar goed, we kunnen wel gaan wijzen naar eventuele schuldigen, zolang niets zeker is heeft dat toch geen zin. En zodra er wel wat zeker is… Laat het hen zich dan maar aantrekken… Hopelijk komen er geen vergeldingsacties of weet ik het wat…

1 Reactie »

Music Monday |Bon Jovi | Bed of Roses

 

Dit nummer is voor ons een bijzonder nummer. Bed of roses gaat eigenlijk als een rode draad door de relatie van Daphne en mij. Het was tijdens dit nummer dat in Heerlen de stroom uitviel tijdens de profronde in 2006. Daarop besloten wij naar Daphne haar kamer te gaan om richting bed te gaan.

In 2008 vroeg Daphne me op dit nummer ten huwelijk. Dat was voor haar nog een heel gedoe omdat dit nummer eerder op de avond al regelmatig ingezet werd. Maar doordat er steeds een fanfare langskwam, werd dit nummer ook steeds weer afgebroken. En dus moest Daphne haar aanzoek, welke voor mij uiteraard geheel onverwacht kwam, steeds uitstellen. Maar uiteindelijk, laat op de avond kreeg ze alsnog haar kans. En uiteraard zei ik “ja”.

Toen wij uiteindelijk op 29 juli 2011 gingen trouwen, was dit het nummer wat uit de speakers kwam toen de ceremonie voorbij was en wij naar buiten liepen als pas getrouwd stel. En iedere keer als ik dit lied hoor, denk ik weer terug aan al die momenten waarop dit belangrijk voor ons was.

En jij? Heb jij een lied wat als een rode draad door jou leven loopt?

1 Reactie »

Family Friday | MAMABLOG | Een bijzondere morgen

20140411-235226.jpg

13 april 2014. Een bijzondere morgen. Bij ons thuis werd vroeg opgestaan, althans door mij. Daphne kon nog even blijven liggen aangezien ik eerst mezelf zou verzorgen en daarna Bjarne. Daarna was de badkamer pas vrij voor Daphne. Dus die had nog even de tijd. Nadat ik mezelf verzorgd had, heb ik Bjarne een pyama aangetrokken en de fles gegeven. Vervolgens snel zelf wat gegeten (voor zover ik wat naar binnen kreeg door de spanning haha.) Nadat wij gegeten hadden kwamen de eerste gasten bij ons thuis. Die zouden achter ons aanrijden naar het gebouw. Ik ben toen snel naar boven gegaan om Bjarne zijn echte kleren voor de doop aan te doen. Uiteindelijk vertrokken we iets later dan ik gepland had naar het gebouw. Maar dit had wel weer als voordeel dat Daphne en ik nu in één auto konden en niet allebei hoefden te rijden.

Eenmaal in het gebouw heb ik Bjarne naar de jongste jeugd gebracht en heeft Daphne hem daar het jasje uitgedaan en dergelijke. Zelf ben ik gelijk met Frans-Willem naar de grote zaal gegaan om zijn keyboard op te zetten en te zorgen dat ook de microfoon aan de juiste kant van de zaal kwam te staan. Wel rekening houdend met de beamer die aanstond, zodat de microfoon en het keyboard zo min mogelijk in de weg zouden staan. Op het moment supreme zouden we alles wel bij elkaar zetten.

Stijf van de zenuwen zag ik vervolgens vrienden, buren en kennissen achter in de zaal zitten. De enigen die ik niet zag… waren mijn ouders… En het liep toch al aardig richting half 10. Maar nadat ik nog eens goed door de zaal keek, zag ik dat ze redelijk vooraan zaten. Wat een opluchting, ze waren er. Toen ik naar ze toe liep hoorde ik van mijn moeder dat ze er al even waren. Dus bij het opzetten van het keyboard ben ik continue voorbij gelopen zonder ze te zien haha.

De Eredienst ging voorbij en het werd tijd voor de doop. Wij mochten Bjarne gaan halen bij de jongste jeugd en samen met hem als eerste de zaal in lopen. En toen moest ik er toch echt aan gaan geloven. Ik mocht echt gaan doen wat ik me voorgenomen had. En daarmee gelijk mijn angsten en onzekerheden van me afgooien. Ik mocht voor ons mannetje gaan zingen. Ik heb tijdens het zingen continue in mijn boek gekeken. Nou ja, heel even keek ik op, naar het licht van de beamer. Zo zag ik uiteindelijk nog niets van de zaal en kon ik toch rustig blijven. En het zingen ging goed. De opluchting was aan het einde dan ook groot en het laatste zinnetje waar de tranen toch kwamen, is toch ook ergens wel weer mooi. Want het gevoel bij dit liedje zat heel diep.

Na het zingen wierp ik dan wel een blik in de zaal en zag ik hier en daar ook tranen. Niet dat het me daar om te doen was natuurlijk, maar het was wel heel mooi voor mij om te zien dat ik mensen geraakt had met het zingen. Uiteindelijk hoop je natuurlijk wel dat datgene wat je aanbied ook over komt. Maar dat is volgens mij wel echt gelukt. Ik ben er in elk geval trots op en kijk met een heel goed gevoel terug op de doop.

Daarna thuis hadden we met een aantal mensen die wij uitgenodigd hadden nog koffie, taart en een keine high tea. Het was super gezellig en een hele mooie dag!!! De foto’s hieronder zeggen denk ik genoeg.

2 reacties »

Music Monday | Claudia de Breij | Jouw liedje

Als je gaat kijken op internet lees je overal dat baby’s al in de buik geluiden horen en herkennen. En dus hebben wij heel bewust bijna dagelijks “jouw liedje” aan Bjarne laten horen. Dit omdat wij de tekst erg mooi vonden en ook omdat ik al voor de zwangerschap met het idee speelde om dit tijdens een eventuele doop te gaan zingen. En Daphne stond daarvoor open.

Toen Bjarne geboren was kreeg het lied voor mij nog een extra dimensie. Normaal gesproken zou Daphne immers gelijk onze zoon in haar armen krijgen en dergelijke. Maar vanwege de volledige narcose had ik het “geluk” dat Daphne niet gelijk mee kon. Al had ik natuurlijk liever gehad dat we met zijn drietjes naar mijn schoonmoeder konden gaan, maar helaas.
Dit betekende voor mij echter wel dat ik Bjarne nu in mijn armen kreeg, lekker warm kon houden. Dus het hele tweede couplet van het lied werd nu echt van toepassing op mij.

Toen ik met Bjarne mocht gaan kangaroën was hij wat onrustig… Tot… Ik op Daphne haar telefoon dit lied opende en liet afspelen. Hij werd heel ontspannen en rustig en het was alsof hij de tekst echt kende. Want bij de zin “jij moest heel hard huilen” zette hij even een keeltje op, om vervolgens weer rustig te worden.

Dit bracht voor mij dan ook wel weer mee dat ik toch echt niet in de emotie van dat moment zou moeten schieten tijdens het zingen, maar het ging met het oefenen al steeds beter.

Gisteren was de doop van Bjarne Tim in het gebouw van het Apostolisch Genootschap in Heerlen. In het gesprek voorafgaand aan de doop had ik aangegeven dit lied graag tijdens de doop te willen zingen voor hem en dat mocht. En dus heb ik, stijf van de zenuwen het lied gezongen zoals ik al schreef in mijn blog van gisteren. In de laatste zin echter kwam bij mij toch de ontlading eruit en kwamen er enkele tranen. Maar bovenal was ik trots. Trots dat ik het had gedurfd, het had gedaan en dat het goed ging. Een snelle blik door de zaal na het zingen vertelde mij dat ik in elk geval niet de enige was met tranen. Er waren velen met tranen in de ogen, zelfs mensen waarvan ik het eerlijk gezegd niet had verwacht.

Voor een ieder die de tekst wil lezen, hij volgt hieronder.

Mijn hart sloeg even over,
toen dat van jou begon.
Ik kon het niet geloven,
niet geloven dat het kon.
Als er nu een wedstrijd was,
een wedstrijd tussen mij,
en de zon,
wie het hardste stralen kon,
dan denk ik dat ik won.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mij,
en ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

Ik kreeg je in mijn armen.
Ik hield je heel goed vast.
Ik hield je lekker warm,
je was nog in je blote bast.
Jij moest heel hard huilen,
en ik deed heel zachtjes mee.
Ik was zo blij,
met je lijfje op mijn lijf
en je hart op dat van mij.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mij,
dan ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

Jij bent van ons samen,
van allebei de helft.
En je lijkt op ons,
maar nog het meeste op jezelf.
Ik hou je in mijn armen,
nu het kan,
je bent zo klein.
Ik blijf bij jou,
ben er altijd geweest
en ik zal er altijd zijn.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mijn mij,
dan ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

Want als jij je hartslag voelt,
dan voel je die van mij,
dan ben ik weer dichtbij,
ik ben altijd dichtbij.

4 reacties »

Music Monday | Krezip | I would stay

I would stay van Krezip is een van mijn favoriete liedjes om te zingen. Geen idee waarom precies eigenlijk. Ik denk omdat het eigenlijk gewoon wel lekker in het gehoor ligt en ik kan hem van binnen en van buiten dromen haha.
Bovendien vind ik de tweede stem in het lied erg mooi. Het maakt een geheel van het lied, voegt echt iets toe.

Ik was dan ook blij verrast dat de toetsenist van het koor waar wij bij zingen dit lied kon spelen. EN dat hij de tweede stem kende. Of kent beter gezegd, want we zingen hem nog regelmatig samen. Sowieso bij alle koor weekeinden zingen we op de rustige momenten veel samen. Maar ook in de pauze van de repetities bijvoorbeeld. Naast I would stay zingen we ook verschillende andere liederen, die ik in de toekomst ook nog wel gebruik voor mijn blog.

Geen lang verhaal vandaag over het hoe en waarom van mijn keuze voor een liedje, maar dat hoeft volgens mij ook niet altijd. Volgende week zal de blog hoogstwaarschijnlijk wel weer langerzijn haha. Want ik weet waar ik dan over wil schrijven, maar dat is voor jullie nog een verassing.

1 Reactie »

Music Monday | Start me up | The Rolling Stones

Vandaag op mijn blog het lievelingslied van mijn vaders favoriete band. En ja, dat ik daarvoor kies heeft een reden. Mijn vader is groot fan van The Rolling Stones. Toen de geruchten dan ook gingen dat zij naar Pinkpop zouden komen belde ik hem op met de vraag of hij ook naar Pinkpop ging. “Ja” zei hij, “als ze echt komen wel.” Zeker ook omdat dit natuurlijk best eens ECHT de laatste keer zou kunnen zijn dat ze naar Nederland komen. Afijn… dat was toen er nog niets bekend was.

En toen werd op woensdag 12 maart bekend dat ze echt gaan komen. Met Daphne, mijn zusjes en mijn moeder hebben wij een groepsapp (mijn vader heeft niet zo’n “luxe” telefoon) en gelijk werd duidelijk dat wij in elk geval wilden dat mijn vader zou gaan. Unaniem hebben we toen besloten dat we voor papa een kaartje voor Pinkpop zouden proberen te bemachtigen om te geven voor zijn verjaardag. Maar goed, hoe gingen we dat doen. Het was natuurlijk zaak dat mijn vader niets zou weten. Vooral voor mijn moeder en mijn jongste zusje die nog regelmatig thuis is, een hele opgave.

Afspraak was in elk geval dat mijn beide zusjes zouden proberen om zaterdags om 10.00 via internet kaartjes te krijgen. Bovendien zou mijn jongste zusje gaan bellen om op die manier kaarten te proberen te bemachtigen. Uiteindelijk om kwart over 10 kwam op de app het verlossende woord dat we kaartjes hadden! Mijn oudste nichtje van 5 kreeg dat ook mee en haar werd verteld dat ze niets tegen opa mocht zeggen. En dat heeft ze ook niet gedaan. Zo knap van haar!

Afgelopen weekend waren we in Assen vanwege de geboorte van mijn jongste nichtje. En aangezien we toen allemaal samen waren, hebben we gelijk de verjaardag van mijn vader maar gevierd. We hadden een mooie powerpoint gemaakt met foto’s van ons allemaal en teksten van mijn zusjes en mij. Wel even opmerkend dat mijn jongste zusje de meeste credits verdiend voor de pp, wan zij heeft qua timing gekeken dat het nummer start me up gedurende de hele presentatie mee liep.

Geëmotioneerd keek mijn vader naar de pp. Maar de echte ontlading kwam pas toen hij daadwerkelijk de kaarten kreeg. Pas toen had hij ook door wat ons cadeau voor hem was. Tot die tijd had hij nog niets door. Ook niet toen alle kleinkinderen met een truitje of rompertje met de tong van de Stones binnenkwamen. Maar: mijn vader is erbij!!!

20140324-220031.jpg

1 Reactie »

MUZIEK: Every baby

Vandaag op mijn blog weer een muziek fragment wat ik met jullie wil delen. Vanaf 1993 zo’n beetje ben ik altijd fan geweest van The Kelly Family. En nog mag ik graag naar hun muziek luisteren trouwens hoor. Alleen treden ze als familie helaas niet meer op. Dagelijks draaide ik hun cd’s en de cassettebandjes die ik had helemaal grijs (tot grote ergernis van mijn ouders en zusjes af en toe) en woord voor woord kon ik ieder lied meezingen. Ja, ieder lied, ook de Spaanstalige nummers. Ook al wist ik dan niet altijd wat ik zong.

En soms paste ik de tekst van liedjes iets aan in mijn voordeel. Zoals bij het lied Every baby. Daar zingt Maite in het refrein:

Every baby needs a mama, needs a papa close at hand.
Every baby needs a mama, needs a papa to hold their hand.

Aanvankelijk zong ik braaf de tekst zoals geschreven door Maite, maar toen ik uit kwam voor mijn geaardheid paste ik zo nu en dan het woordje papa aan en verving het door mama. Het woordje every werd dan soms our of oh/yes my. Een kleine aanpassing in de tekst maar voor mij toch meer toepasselijk haha. Maar vaak zing ik ook de gewone tekst hoor! Dat is tenslotte hoe het geschreven en door Maite bedoeld is.

En jij? Pas jij wel eens teksten aan zodat ze bij jou passen?

20140315-072108.jpg

5 reacties »

%d bloggers liken dit: