Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

In memorian: Marco Simoncelli

Dit weekend was het weer zover. De 84e TT van Assen. De Tourist Trophy op de `Cathedral of speed` oftewel het TT-circuit in Assen. En uiteraard gingen ook Daphne en ik dit jaar weer naar de baan. Ivm vakantie voor het aflopen van mijn contract waren we hier dit jaar de hele week. Dus nog langer de tijd om te genieten van het festijn rondom de races op zaterdag. Helaas was er dit jaar wel een teleurstellend programma voor het TT festival. Hopelijk wordt dat volgend jaar wel weer leuker dan dit jaar. Het was daardoor waarschijnlijk zo nu en dan ook wel rustiger in het centrum. Al vond ik de motordemonstraties en natuurlijk de nightride wel weer geweldig.

De TT heeft voor ons sinds een jaar of 5 ook een andere traditie. Namelijk met een aantal vrienden lekker gaan eten bij Bella Italia in Assen. Het is daar altijd druk en men doet op de vrijdag voorafgaand aan de TT niet aan reserveren. Wanneer je daar dan wilt eten die avond, dan moet je je melden bij iemand van de security en die gaat dan kijken voor een tafel voor je. Aangezien wij met 6 personen waren, moest men wel even kijken dat twee tafels samengevoegd werden. En dat zou wel even kunnen duren aldus de security man. Maar uiteindelijk hebben we misschien of 10 minuten gewacht en was er een plek beschikbaar voor ons. En dus konden we heerlijk gaan eten en genieten van onze pizza’s, lasagne en scalloppa a la vino blanc.

Op een gegeven moment liep naar de tafel naast ons iemand met gratis t-shirts, pruiken en zonnenbrillen. De combinatie van die 3 zorgde ervoor dat mensen die dat droegen eruit gingen zien als Marco Simoncelli. Een coureur die helaas in 2011 tijdens een race overleed. Maar nog altijd leeft hij voort in de gedachten van de fans. Daarnaast leeft zijn gedachtengoed ook voort in de stichting die hij zelf heeft opgericht en wat nu door anderen voortgezet wordt. En ik vond het wel mooi om voor Bjarne ook een shirt te hebben. Dus heb ik aan die persoon gevraagd of ik voor Bjarne een shirt mocht hebben. Normaal waren die shirts alleen voor kinderen die tijdens de TT nacht rondliepen, maar ik kreeg toch een shirt met daarbij de vraag om wel een foto te sturen als we Bjarne het shirt aan hadden gedaan. Dat het shirt een maat XXXL was, mag daarbij de pret niet drukken. En dus hebben wij ons mannetje zaterdag morgen het shirt aangedaan en de foto al via de app verstuurd. De foto’s zijn voor hunzelf, maar ik ga jullie natuurlijk niet onthouden van Bjarne in “zijn” Supersic shirt.

En als hij later groot is en snapt wat de motorsport is, dan zal ik hem ook vertellen wie Marco Simoncelli was.

1 Reactie »

Nieuwe start

Tja. Morgen is het dan zover. Voordat Daphne beviel van Bjarne ging het vrij goed met hardlopen. Maar na de bevalling is het hardlopen echt op een tweede plaats gekomen en verwaterde het meer en meer. Helemaal stoppen met bewegen deed ik niet, ik ging immers een keer in de week zwemmen, dus ik deed wel iets.

En toch… Miste ik het hardlopen af en toe. Meerdere pogingen om te starten heb ik gedaan. Maar vaak bleef het bij voornemens om te gaan. Altijd was er wel een excuus. Maar nu gaat de knop weer echt om: morgen start ik weer met hardlopen en dan ga ik langzaamaan weer uitbouwen. Net zolang tot ik een waardige afstand kan lopen.

Een marathon zal ik nooit lopen maar die ambitie heb ik ook niet. Ik wil gewoon lekker kunnen bewegen, genieten van de natuur en lekker lopen.

Een reactie plaatsen »

SPORT: Прощай Сочи (vaarwel Sochi)

Helaas… De Olympische Winterspelen zitten er weer op. De sporters zijn onderweg naar Nederland, naar mijn geboorteplaats Assen voor een ongetwijfeld geweldige huldiging. Want, laten we eerlijk zijn, wat hadden we een geweldige spelen!!! Nooit werden er zoveel medailles gewonnen tijdens de Winterspelen. 24 stuks maar liefst, waarvan slechts één op het shorttrack en de rest op het langebaan schaatsen.

Foto's: Monique

Foto’s: Monique

De teller bleef hangen op 8x goud, 7x zilver en 9x brons. Een topprestatie. Helaas heb ik weinig kunnen zien van het hele gebeuren omdat een groot deel van de wedstrijden overdag, onder werktijd waren. Maar ja, dat zal straks in Pyeongchang ook wel het geval zijn. Alleen hoop ik dan stiekem wel dat de hoofdnummers van het schaatsen in het weekend zijn.

Ach en eigenlijk mag ik nog niet klagen, want ik heb toch nog wel wat van het schaatsen kunnen zien. Want dat is eigenlijk de enige sport die ik echt volg tijdens de winterspelen. En ja, dan kijk ik toch het liefst naar mijn grote favoriet Ireen Wüst. En zij heeft toch een grote bijdrage aan al het eremetaal gehad. Als meest succesvolle Olympiër op de winterspelen voor ons land. 2x goud en 3x zilver is wat zij deze keer mee naar huis mag nemen. En, zoals ze zelf zegt, ze is op waarde geklopt bij de afstanden waar ze geen goud vandaan heeft gehaald. Balen mag dan uiteraard, maar de knop moet om en de knop is om. Dat was wel duidelijk na de 1500 meter, anders had ze zich nooit weer zo kunnen opladen voor de andere wedstrijden.

Foto's: Hans en Monique

 

En natuurlijk hebben ook de mannen het geweldig gedaan. Er werd plaats gemaakt voor nieuw talent, verwachtte medailles gingen toch naar iemand anders, maar bij de ploegenachtervolging stonden alle mannen die zo graag goud hadden gehad toch echt op dat hoogste treetje van het podium. Ook daar werd gevochten voor wat de jongens waard waren. En wat waren die 0.003 seconden zuur voor Verweij!!! Wat had ik die jongen toch zijn gouden plak gegund. Want eerlijk is eerlijk, op een foto finish zal het verschil ook maar minimaal zijn. Maar het verschil is er en dan zijn er de regels die zeggen dat er maar één winnaar kan zijn.

Ik kijk nu al uit naar de spelen over 4 jaar, maar gelukkig hebben we in de tussentijd nog heel, heel veel schaatswedstrijden die we kunnen zien. En Pyeongchang… tja, dan zal ik gewoon af en toe denk ik heel vroeg mijn bed uit moeten om wat te kunnen zien…

1 Reactie »

New shoes!

Vandaag heb ik het dan eindelijk gedaan… Eind vorig jaar ben ik naar de Lopers Company in Heerlen geweest om eens een paar “echte” hardloopschoenen aan te laten meten en te kijken wat men adviseerde. Na een kort onderzoekje kwam men toen uit op de Brooks Addiction 11. Omdat we toen vlak voor de feestdagen zaten heb ik de werkelijke koop uitgeteld. Maar wel met de wetenschap dat die schoenen als sloffen zaten in de winkel en dat mijn schoenen van de Lidl toch echt aan vervanging toe waren. Zijn. Want ze zijn het natuurlijk nog steeds.

20140206-191611.jpg

Nadat ik destijds bij de lopers company was geweest, had ik mezelf voorgenomen dat ik mezelf zou belonen met die nieuwe schoenen als ik de eerste 5 kilo af zou zijn gevallen. En aangezien ik afgelopen week op een totaal verlies van 5,7 kilo zat moest ik natuurlijk de daad bij het woord voegen.

Ik weet nog dat toen ik ze destijds aan had in de winkel dat ze zaten als gegoten. Het waren net sloffen die ik aan had en de pasvorm was perfect. Een klein testloopje toen in de winkel leerde ook dat de stand van mijn been in deze schoen perfect was. En, maar dat is natuurlijk niet het belangrijkste, ik vind de doos wel heel gezellig.

20140206-194550.jpg

De doos is zoals je ziet voorzien van diverse hardlopers in allerlei stijlen. Alsof men wil uitstralen dat hardlopen voor iedereen is.

In de winkel vanavond voor de zekerheid nog maar even de schoen gepast aangezien ik dacht destijds maat 42 aan te hebben gehad. En het is maar goed dat ik ze gepast heb, want het bleek dat een half maatje groter toch beter zat qua ruimte die ik overhield. En dus heb ik maat 42,5 meegenomen.

Bij de kassa bleek ook nog eens dat ik een paar sokken er gratis bij kreeg. Dus dit werkend ga ik hardlopen met mijn nieuwe sokken en mijn nieuwe schoenen.

20140206-195659.jpg

4 reacties »

Drijven in het water

Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens gezwommen. Vooraf had ik me een doel gesteld: omdat ik zolang al niet meer had gezwommen, behalve dan recreatief met mijn nichtjes, dacht ik dat 60 baantjes al een hele uitdaging zou zijn. Voor een uur zwemmen zou dat immers één baantje per minuut zijn…

Bij het zwembad aangekomen heb ik gelijk maar een 12-strippenkaart gepakt. Ik ben immers toch van plan dit te blijven doen, dus eerst een keer om te proberen was niet nodig. Daarna was het wachten tot ik echt naar binnen kon om me om te kleden. Dat leerde me dus gelijk dat ik volgende week thuis al mijn badpak aan doe, dan gat dat al sneller en kan ik eerder in het water liggen.

Eenmaal in mijn badpak ging ik op zoek naar de kledingkluisjes. Die zijn er genoeg, maar nergens zat een sleutel op. Dus dat ga ik volgende week maar even navragen hoe dat zit. Want het is wel zo’n prettig idee als je je spullen toch een beetje afgesloten kan opruimen en niet alles in het zwembad hoeft te hebben liggen.

Eenmaal in het water was het even zoeken naar een vrij plekje en toen kon ik beginnen met zwemmen. En baantjes tellen. Één baantje was 25 meter, 40 baantjes dus een kilometer. De eerste 10 baantjes had ik vrij snel gehaald. Een kleine rekensom leerde mij dat 40 baantjes met gemak te doen moest zijn en dat ik zelfs dicht bij de 60 kon komen. Dus stug door zwemmen en tellen was de oplossing.

foto (1)

Het was af en toe een beetje slalommen tussen de andere zwemmers door, dus ik zal uiteindelijk iets meer meters hebben gezwommen dan dat ik uiteindelijk heb uitgerekend. Want bij de berekende afstand ben ik uitgegaan van de 25 meter die een rechte baan is. Overige meters zijn natuurlijk niet helemaal te meten, dus dan maar een schatting naar aanleiding van het feitelijk getelde aantal banen wat ik heb gezwommen.

En dat waren er na een uur… 64. Dus mijn doel van 60 baantjes heb ik makkelijk gered. Voor de komende tijd gaan we de lat dus maar een beetje hoger leggen. Dan ga ik maar voor 80 baantjes. Wat dus betekent dat het 2 kilometer is wat ik af leg in het water. Met 64 baantjes heb ik een afstand van 1,6 kilometer afgelegd. Niet slecht voor de eerste keer sinds lange tijd al zeg ik het zelf.

Het enige vervelende onder het zwemmen was de kramp die ik op een gegeven moment in mijn voet kreeg. Nou kwam dat vooral opzetten bij het afzetten van de kant en was het zo’n beetje halverwege de baan weer weg, maar toch, het zwemt niet echt ontspannen… Maar misschien is het ook wel gewoon mijn lichaam wat aan de nieuwe inspanning moet wennen…

6 reacties »

Banen trekken

Al vanaf dat ik klein was was ik in het water te vinden. Ook al mocht ik niet meer omdat ik geen bandjes om had, toch wilde ik het water in. Daar kunnen mijn ouders over meepraten haha.

Inmiddels ben ik vele zwemdiploma’s rijker en kan ik mij dus heel goed redden in het water.

Bovendien weet ik zoals natuurlijk vele anderen dat zwemmen goed voor je is. En dus heb ik eens gekeken naar de mogelijkheden die er zwembad hier biedt. Nou zijn de tijden om baantjes te trekken eigenlijk voornamelijk overdag, op de tijden dus dat ik aan het werk ben. Het enige mogelijke tijdstip wat voor mij uit zou komen is dinsdag avond van 21.30 tot 22.30.

Maar ja “elk nadeel heb z’n voordeel” zullen we maar zeggen. Bijvoorbeeld:

  • Ik kan’s avonds mijn haren wassen.
  • Ik kan ’s morgens iets langer blijven liggen.
  • Zwemmen is ontspannend en goed voor me.
  • En dus heb ik, na overleg met Daphne uiteraard, besloten om een 12-ritten kaart bij het zwembad te gaan halen zodat ik lekker baantjes kan trekken.

    En nu moet ik op zoek naar een manier om de gezwommen baantjes te registreren en het energie verbruik te berekenen. En in deze tijd van apps voor op de telefoon is er vast een manier om dat voor elkaar te krijgen. Maar tips zijn uiteraard meer dan welkom!!!

    20140120-215714.jpg

    6 reacties »

    En nu gaat het me lukken!!!

    Zo. Het nieuwe jaar is begonnen. Een jaar wat ons iets groots gaat brengen. Het jaar waarin we ons wondertje in onze armen mogen sluiten. En daar kijk ik nu al enorm naar uit.

    Ook het jaar waarin ik toch wat dingen wil gaan doen die ik normaal nooit deed of volhield. Over een aantal dingen laat ik me nog niet echt uit, dat komt allemaal wel als het zover is.

    Iets anders wat ik dit jaar toch echt eens door wil zetten en vol wil houden is afvallen. Ik heb genoeg pogingen gedaan, maar altijd weer gaf ik op een gegeven moment de moed op omdat het niet ging zoals ik het wilde en ik het idee had dat ik helemaal niets meer mocht of alles vast lag wat ik wel en niet mocht eten.

    Maar nu wil ik het echt vol gaan houden. Daarom heb ik enkele veranderingen aangebracht in mijn eetpatroon. Of nou ja… kleine aanpassingen om te beginnen en die kan ik gewoon steeds uitbreiden. Zo eet ik nu ’s avonds enkel nog op een boterhambordje omdat ik dan kleinere porties moet pakken en de verleiding om een tweede keer iets te pakken “iets minder erg” is. Althans, 2 keer een klein bordje is nog altijd minder dan twee keer een groot bord eten. En als ik na één klein bordje genoeg heb, dan is het ook genoeg. Pak ik toch een tweede keer iets, dan pak ik een klein schepje. Zo krijg ik dus bij het avond eten al minder binnen dan voorheen.

    Snoep en zoetigheid is niet helemaal uit den boze, maar ik ben het wel echt aan het minderen. Zo kan ik bijvoorbeeld best één plakje cake bij een kop koffie pakken als ik die samen met Daphne drink thuis, maar als zij later op de dag nog een tweede plak neemt, dan pak ik dus niets meer. Één plakje is meer dan genoeg.

    Maar met anders eten alleen kom ik er natuurlijk uiteindelijk ook niet, dus wil ik ook echt fanatieker gaan hardlopen. Om te beginnen ga ik me deze maand toch echte goede schoenen halen, waardoor het lopen ook weer beter moet gaan. Overigens zijn mijn huidige schoenen ook wel ECHT versleten nu hoor. Dus het wordt ook wel tijd voor een vervangend paar…

    Overigens… vanmorgen vertelde de weegschaal mij dat de eerste 1,4 kg zijn verdwenen 😀 Dus het begin is er 😀 .

    afvallen

    17 reacties »

    En nu gaat het me lukken!!!

    Zo. Het nieuwe jaar is begonnen. Een jaar wat ons iets groots gaat brengen. Het jaar waarin we ons wondertje in onze armen mogen sluiten. En daar kijk ik nu al enorm naar uit.

    Ook het jaar waarin ik toch wat dingen wil gaan doen die ik normaal nooit deed of volhield. Over een aantal dingen laat ik me nog niet echt uit, dat komt allemaal wel als het zover is.

    Iets anders wat ik dit jaar toch echt eens door wil zetten en vol wil houden is afvallen. Ik heb genoeg pogingen gedaan, maar altijd weer gaf ik op een gegeven moment de moed op omdat het niet ging zoals ik het wilde en ik het idee had dat ik helemaal niets meer mocht of alles vast lag wat ik wel en niet mocht eten.

    Maar nu wil ik het echt vol gaan houden. Daarom heb ik enkele veranderingen aangebracht in mijn eetpatroon. Of nou ja… kleine aanpassingen om te beginnen en die kan ik gewoon steeds uitbreiden. Zo eet ik nu ’s avonds enkel nog op een boterhambordje omdat ik dan kleinere porties moet pakken en de verleiding om een tweede keer iets te pakken “iets minder erg” is. Althans, 2 keer een klein bordje is nog altijd minder dan twee keer een groot bord eten. En als ik na één klein bordje genoeg heb, dan is het ook genoeg. Pak ik toch een tweede keer iets, dan pak ik een klein schepje. Zo krijg ik dus bij het avond eten al minder binnen dan voorheen.

    Snoep en zoetigheid is niet helemaal uit den boze, maar ik ben het wel echt aan het minderen. Zo kan ik bijvoorbeeld best één plakje cake bij een kop koffie pakken als ik die samen met Daphne drink thuis, maar als zij later op de dag nog een tweede plak neemt, dan pak ik dus niets meer. Één plakje is meer dan genoeg.

    Maar met anders eten alleen kom ik er natuurlijk uiteindelijk ook niet, dus wil ik ook echt fanatieker gaan hardlopen. Om te beginnen ga ik me deze maand toch echte goede schoenen halen, waardoor het lopen ook weer beter moet gaan. Overigens zijn mijn huidige schoenen ook wel ECHT versleten nu hoor. Dus het wordt ook wel tijd voor een vervangend paar…

    Overigens… vanmorgen vertelde de weegschaal mij dat de eerste 1,4 kg zijn verdwenen 😀 Dus het begin is er 😀 .

    afvallen

    Een reactie plaatsen »

    Jaaroverzicht 2013

    In navolging van mijn jaaroverzicht van vorig jaar schrijf ik ook dit jaar weer een jaaroverzicht. Toch wel een leuke manier om een jaar af te sluiten vind ik zelf. Waar ik vorig jaar mijn jaaroverzicht in een paar thema’s schreef, ga ik dit jaar toch maar met maanden werken.

    Januari
    Ik begon in januari met het plaatsen van mijn jaaroverzicht over 2012. Daarnaast was ik in januari nog heel actief met het Day Zero Project, waar ik met regelmaat over schreef. Thuis kregen we een nieuwe trap en o ja… ik moest aan een bril.

    Februari
    Februari was een rustige maand. Mede ook door de carnaval overigens. Maar mede door die carnaval bleef het schrijven van blogs wat achter. Wat overigens het hele jaar toch wel een tendens bleef. Februari was ook de maand van een behoorlijk schrikmoment bij het instappen in mijn auto en de maand waarin ik het hardlopen weer heel voorzichtig wilde oppakken na het horen van muziek na de verschrikkelijke sneeuw… Dat zou uiteindelijk echter nog een maand duren…

    Maart
    Maart begon voor mij met een verkoudheid en een blog over lezen en muziek. Daarnaast nam ik in maart afscheid van een “vriend” en kreeg ik een nieuwe vriend. Er kwam een nieuwe Paus en daar was dan eindelijk weer een vernieuwde start met Evy.

    April
    In april was er toch een kleine verandering te zien in de rol van het hardlopen in mijn leven. Ik stelde zo nu en dan wat vragen over dingen die ik gelezen had op het gebied van voedsel en middeltjes. Daarnaast was april ook de maand waarin ik voor het eerst echt na ging denken over een hardloopevenement. Maar ook de maand waarin ik aangaf moeite te hebben met het indelen van trainingen.

    Mei
    In mei was ik niet heel actief op mijn blog. Deze maand schreef ik eigenlijk alleen over de dodenherdenking en maakte ik mijn besluit bekend wat betreft de Heideloop.

    Juni
    Juni stond in het teken van mijn verjaardag en een heerlijk ontspannen weekendje weg samen met mijn vrouw. Tegelijkertijd stond juni ook in het teken van een nieuw begin, maar dat zouden we pas later merken.

    Juli
    In juli nam ik mij voor weer meer aandacht aan mijn blog te besteden. Daarnaast schreef ik ook weer over het hardlopen en dan met name over de temperaturen van afgelopen zomer.

    Augustus
    In augustus schreef ik veel over het hardlopen. Ik had het over het opbouwen van conditie, over vroeg opstaan om te lopen, over muziek tijdens het hardlopen.
    Ik stond stil bij het overlijden van een bakkenist tijdens de Gamma racing day in Assen, en gaf mijn blog een nieuwe look.
    Ook schreef ik over inspiratie voor mijn blog, en over extra motivatie die ik had gekregen. Motivatie die voor het grootste deel toch kwam door het mooie nieuws van het wondertje wat wij in maart 2014 mogen verwachten.

    September
    In september behaalde ik mijn eerste mijlpaal: 1km onder de 10 minuten. Hierna zouden er vele trainingen volgen waarin dat weer lukte. Ook vele waarin het niet ging trouwens. Daarnaast was er een lange blog over onze vakantie in de Ardennen en één over het hardlopen aldaar. Overigens heb ik aan deze vakantie nog altijd een herinnering op mijn knie in de vorm van een donkerdere plek op mijn huid haha.
    In september was er ook een klein feestje aangezien mijn blog al een jaar bestond.
    Ik schreef over mijn twijfel met het hardlopen en over mogelijkheden die misschien zouden kunnen helpen. En ik schreef over een aangrijpend boek wat ik gelezen heb.

    Oktober
    Oktober was de maand van de ommekeer. Ik keek naar de film de Marathon en besloot dat ik een ander programma zou gaan gebruiken voor het hardlopen. Daarnaast kwam er een dag dat ik er niet meer onderuit kon: lopen in de regen omdat tijdens een training de regenbui uit de lucht kwam vallen.
    Ook nam ik in oktober deel aan een Vredesconcert in Assen. Een mooie belevenis!

    November
    In november merkte ik dat ik toch ook steeds vaker de regen opzocht om te gaan lopen. Of opzocht… ik ging het in elk geval niet meer uit de weg. Als er een bui zou komen… Nou ja, dan kwam die maar.
    Daarnaast ging het hardlopen steeds een beetje beter met de Running Coach als trainer.

    December
    In december was ik minder actief op mijn blog. Wel heb ik nog een blog aan Sinterklaas gewijd, maar voornamelijk lag de prioriteit bij het klaarmaken van de baby kamer. Wat overigens gelukt is zoals jullie kunnen zien op enkele foto’s.

    1463587_573714486040917_784959237_n1476646_573714572707575_1404374506_n 1460265_573714629374236_1734444989_nDaarnaast heb ik nog een blog gewijd aan het woord van het jaar 2013: de selfie

     

    In de galerij hieronder enkele foto’s van blogs in het afgelopen jaar.

    4 reacties »

    Toch niet zo erg…

    Ok, ik had nooit gedacht dat ik het zou zeggen maar… Eigenlijk is hardlopen in de regen zo erg nog niet…

    Ik heb er nog wel een hekel aan om te vertrekken als het regent, maar om te gaan lopen en onderweg de regen tegen te komen daar heb ik wel meer vrede mee inmiddels. Zeker als ik maar in mijn achterhoofd houd dat het meeste water toch echt naast me neer valt.

    Bovendien… dat water is af en toe ook wel lekker verkoelend als ik behoorlijk aan het zweten ben, dus het heeft ook nog zo zijn voordelen.

    Nee, ik ben nog altijd geen regenliefhebber, maar heb er wel minder moeite mee dan toen ik begon met hardlopen 😀

    hardlopen-in-de-regen

    5 reacties »

    %d bloggers liken dit: