Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Onvergetelijke babyfoto’s maken? Volg een cursus!

Foto: Daphne Schmitz-Heres

Foto: Daphne Schmitz-Heres

Altijd al willen leren hoe je de leukste babyfoto’s maakt? Dat kan nu! Zelf heb ik een tijdje geleden via een winactie op de blog van Linda kennis mogen maken met deze korte online cursus babyfotografie. Ik, die grootse moeite heeft af en toe met het maken van mooie foto’s met Daphne haar camera en met mijn eigen Iphone. Dus deze cursus is mij wel op het lijf geschreven.

Lees de rest van dit onderwerp »

1 Reactie »

Persoonlijk alfabet: J

Image1

In deze categorie neem ik steeds een letter van het alfabet en daarbij noem ik dingen waar ik van houd, die me aanspreken of wat ik graag doe. En natuurlijk ben ik heel benieuwd naar waar jullie aan denken bij de bewuste letter. In de afgelopen weken kon je de voorgaande letters van het alfabet al lezen. Wil je deze teruglezen? Kijk dan hier. Deze week de letter J.

Jam
Jam is iets at ik lekker vind op een cracker of een beschuit. Op een boterham vind ik het dan weer wat minder lekker op één of andere manier.

Jij
Dit is de titel van het eerste gedicht wat ik geschreven heb.
Dit gedicht heb ik ook hier op mijn blog gepubliceerd.

091814_1936_Persoonlijk3.jpg

Jong
Jong zou ik soms nog wel eens willen zijn. Geen beslissingen hoeven nemen, geen zorgen om geld en dergelijke. En toch… zou ik ook niet jong meer willen zijn, want het op eigen benen staan bevalt me prima eerlijk gezegd. En de problemen die je
hebt… die kunnen opgelost worden 😀

Jongen
Een jongen… Die zit hier thuis in de box lekker te spelen. Vroeger als ik vader en moedertje speelde met vriendinnen speelde ik altijd dat ik een meisje kreeg. Niet omdat ik dat zo persé wilde denk ik hoor. Misschien dat dat meer was omdat ik een meisje ben en ik alleen maar zusjes heb en dus niet weet hoe het is om een broertje te hebben. Maar nu heb ik een echte jongen in de box zitten. Een jongen die veel te hard groeit
om nog een baby genoemd te worden haha. Maar daar is hij echt niet minder lief om haha.

Jeugd
In mijn jeugd groeide ik op in Assen. Een plaats die mij toch echt nog altijd dierbaar is en waar ik nog steeds graag kom. Niet in de minste plaats natuurlijk omdat mijn familie daar woont, maar ook om gewoon even “thuis” te zijn. Ook al is er sinds ik uit Assen verhuisd ben natuurlijk wel heel veel veranderd in de stad. En toch blijft het “mijn” stad.

110914_1435_Gastbloggen1.jpg

3 reacties »

Er op uit | Den overkant

IMG_3640.PNG

Een week of twee geleden hadden we met een stuk of 20 mama’s en hun kinderen een meeting van de Facebook groep Baby’s Maart 2014. Alle kindjes waren dus bijna een half jaar oud en ook de oudere broers en zussen mochten meekomen. Het was erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

Als locatie hadden we gekozen voor eetcafé Den Overkant in Riel, bij Tilburg. De website van dit eetcafé zag er goed uit en een toch vrij grote groep als die van ons kon daar zonder problemen terecht. Een groot pluspunt was toch wel dat er een mooie speeltuin is voor de wat grotere kinderen. Deze speeltuin was helemaal rondom voorzien van een heg, waardoor de kinderen om van het terrein af te komen alleen maar langs de ouders konden. Dus eigenlijk kan je je kinderen op deze manier bijna niet uit het oog verliezen, wat natuurlijk wel een veilig gevoel geeft. Het was erg prettig voor de moeders met oudere kinderen om te weten dat hun oudere kindje in elk geval lekker kon spelen zonder zomaar het terrein af te kunnen of de straat op te gaan.

Bij aankomst konden we kiezen waar we wilden zitten en we hadden besloten dat we onder één van de overkappingen op het terras gingen zitten. Zeker gezien het weer, wat toch niet helemaal een droge dag voorspelde. De tafels hadden we aan elkaar geschoven, waardoor achter de rij met tafels en stoelen volop ruimte was voor het parkeren van alle kinderwagens, het neerleggen van wat kleden voor een groepsfoto van de baby’s en natuurlijk ruimte om te lopen.

En natuurlijk, als je bij een eetcafé rond een uur of 1 wat afspreekt, dan ga je daar ook een hapje eten. Er was een enorme bestelling natuurlijk qua eten, maar toen de gerechten geserveerd werden had ook iedereen vrijwel tegelijkertijd het bestelde eten voor zich staan. En over de presentatie hoef ik na de volgende foto van een ronde XL tosti natuurlijk niets meer te zeggen.

IMG_3647.JPG

Dit eetcafé is gewoon simpelweg een aanrader voor als je eens een keer in de buurt bent. De toiletten op deze locatie zijn heel schoon en ook de verzorgingsruimte voor baby’s is mooi, luxe en schoon. Daar is zelfs een magnetron aanwezig voor het verwarmen van flesjes en andere voeding. Dus, ben je eens in de buurt, ga dan vooral eens langs. Het adres van deze locatie is:

Dorpstraat 1
5133 AD Riel

4 reacties »

MAMABLOG | Een half jaar

26 februari 2014 om 19.18 werd ons leven verrijkt met onze prachtige zoon Bjarne Tim. Vandaag is dat alweer precies een half jaar geleden. Het blijft onvoorstelbaar dat je van het ene op het andere moment dat hele kleine mannetje (althans, voor ons was hij toen nog klein haha) in je hart sluit en hoe snel je hem ziet groeien. In vergelijking met andere baby’s is hij heel groot, zit in maat 74, waar veel baby’s die in dezelfde periode geboren zijn nog in 62 of net in 68 zitten. Maar goed, op het consultatiebureau zeggen ze dan dat hij groeit in zijn eigen lijn. En zolang gewicht en lengte in verhouding met elkaar liggen vind ik het allemaal prima.


In een half jaar tijd is Bjarne van 54 naar 71 cm gegaan en van 3600 gram naar 9925 gram. Van een klein mannetje die geheel afhankelijk was van ons is hij al uitgegroeid naar een mannetje, natuurlijk nog altijd wel afhankelijk, maar wel een mannetje wat zichzelf kan vermaken met spelen in de box. En hij heeft al hele verhalen die hij vertelt aan zijn Nijntje mobile die boven de box hangt. De ene keer vertelt hij aan de blauwe Nijn, dan aan de rode, de gele of de groene, net welk Nijntje boven zijn gezicht hangt.

Vanaf vandaag gaan we ook gelijk een hele andere fase in. Natuurlijk kreeg Bjarne al wel fruit of groenten, maar vanaf vandaag valt er een complete flesvoeding weg en mag Bjarne pap en een maaltijd. Alleen ’s morgens en ’s avonds voor het slapen gaan krijgt hij dan nog een flesje. Niet meer compleet voeden op vraag, maar langzaam moeten we toch ook een beetje een vast patroon in de maaltijden gaan brengen. En natuurlijk eten ook wij niet altijd op dezelfde tijd en zullen we ook met Bjarne wel een beetje schommelen in tijden, maar we gaan wel proberen een klein beetje regelmaat aan te brengen.

6mnd

En verder? Verder gaan we zien wat ons de komende tijd weer te wachten staat. En natuurlijk wachten tot meneer begint te kruipen of te lopen. Op de eerste tandjes en op die eerste echt overtuigende “mama”. Want verder dan het uitstoten van de klanken komt hij nu nog niet.

1 Reactie »

Persoonlijk alfabet: D

In deze categorie neem ik steeds een letter van het alfabet en daarbij noem ik dingen waar ik van houd, die me aanspreken of wat ik graag doe. En natuurlijk ben ik heel benieuwd naar waar jullie aan denken bij de bewuste letter. In de afgelopen weken kon je de eerste 3 letters van het alfabet al lezen. Wil je deze teruglezen? Kijk dan hier.

Daphne

Tja, en dan kan ik natuurlijk niet beginnen met mijn persoonlijke alfabet zonder als eerste mijn lieve vrouw Daphne te noemen. Sinds 29 juli 2006 zijn wij bij elkaar en sinds 3 jaar ook getrouwd. En natuurlijk sinds februari dit jaar allebei mama van onze prachtige zoon. Met Daphne ben ik gelukkig en ik hoop dat nog heel lang te mogen blijven.

070214_2028_Tag55random2.jpg

Doorzetten

Dit is één van mijn eigenschappen die ik nog wel wat sterker zou willen hebben. Ik merk zo nu en dan dat het lastig is om dingen vol te houden, ik laat dingen soms snel verslappen en om ze dan weer op te pakken is niet altijd even makkelijk. Ook al wil ik het dan wel heel graag. Maar goed, dat is iets om aan te werken.

Dagboek

Mijn blog is natuurlijk ook al een soort van dagboek. Eigenlijk heb ik altijd wel dingen van me afgeschreven. Soms echt in een dagboek, soms op losse blaadjes. Of gewoon op de computer of dus hier op mijn blog. Zolang ik maar kan schrijven en kwijt kan wat ik wil is het eigenlijk al goed, dan heb ik niet echt een dagboek nodig.
Al is het ook wel weer leuk om alles in een boekje vast te kunnen leggen. Momenteel ben ik aan het lezen in het dagboek van Anne Frank en dan vind ik het wel bijzonder dat je zo een kijkje krijgt in het leven van een jong meisje. Je leest over wat er in haar omgaat en, voor zover dat mogelijk was, wat er in de buitenwereld gebeurt.

Dessert

De volgende twee woorden moeten natuurlijk eigenlijk andersom staan. Maar ja, als ik niet zo gek zou zijn op desserts, dan zou het diëten ook niet persé nodig zijn. Nee, mijn overgewicht komt echt niet alleen maar door het eten van veel desserts hoor, zo is het ook weer niet. Maar een lekker dessert laat ik in elk geval niet staan als het me aangeboden wordt. Wanneer we uit eten gaan bijvoorbeeld, dan hoort een dessert er voor mij als afsluiter toch eigenlijk echt wel bij. En dat terwijl wij thuis eigenlijk nooit een dessert hebben na het eten.

tumblr_moch4eTotu1svbi6ao5_1280

Dieet

Een woord waar ik eigenlijk al jaren mee en tegen vecht. Ik heb diverse diëten geprobeerd, maar er is niets wat echt werkt (of zal ook dat voor een deel aan het doorzetten liggen?) Begin dit jaar was ik zonder diëten en dergelijke begonnen met afvallen en dat ging bijzonder goed eigenlijk. Maar na de geboorte van Bjarne moest het leven een nieuwe indeling krijgen en verslapte het weer. Maar de wil is er nog steeds. Daarom ben ik momenteel ook weer heel erg bezig met het letten op mijn gewicht en ben ik ervan overtuigd dat ik langzaam maar zeker weer gewicht verlies. (ja, dat geeft de weegschaal mij ook wekelijks aan, al zou het van mij nog wel wat sneller mogen.)

 

Een reactie plaatsen »

MAMABLOG | Leuke herinnering

Zondag middag. In tegenstelling tot, wat ik op Facebook begrijp, een groot deel van de rest van het land is het hier een druilerige middag. Ach ja, regen hadden we ja toch nog niet gehad… Hier aan de muur hadden we de kaarten nog hangen die we gekregen hadden na de geboorte van Bjarne. En op deze zondagmiddag vonden wij het dan toch maar eens tijd om de kaarten van de muur af te halen. De kaarten gaan we natuurlijk inplakken in een album, maar we vonden het leuk om er nog een herinnering mee te gaan maken. En dus werd de kamer leeggeruimd zodat we een grotere ruimte hadden voor de ruim 100(!) kaarten. Vervolgens hebben we de kaarten in een hartvorm gelegd en vervolgens gezorgd dat er zoveel mogelijk grond bedekt werd met kaarten.

 

Daarna was het tijd om Bjarne uit de box te halen. Hij was toch wakker en had al grootse praatjes dus hebben we hem gepakt en met hem een paar hele mooie foto’s gemaakt liggend op, en tussen de kaarten. We kregen alle tijd van Bjarne om de foto’s te maken en hij vond het nog leuk ook. Vooral het schuiven van zijn voetjes op de kaarten leverde bij hem groots plezier op. Na het maken van de foto’s hebben we deze weer opgeruimd en in een kartonnen doos gestopt zodat we hier binnenkort een mooi boek van kunnen maken.



5 reacties »

Persoonlijk alfabet: A

Zo nu en dan is het tijd voor een nieuwe categorie op mijn blog. En nu vind ik het daar dan tijd voor. Bij Jennn zag ik deze rubriek op haar blog en ik vond hem wel erg leuk. Vandaar dat je hem nu ook bij mij kunt vinden. In deze categorie neem ik steeds een letter van het alfabet en daarbij noem ik dingen waar ik van houd, die me aanspreken of wat ik graag doe. En natuurlijk ben ik heel benieuwd naar waar jullie aan denken bij de bewuste letter.

We beginnen natuurlijk met de letter A.

Assen

Tja en natuurlijk start ik dan met de stad waar ik geboren ben. De hoofdstad van Drenthe. De stad waar alles om draait. Want ja… alles draait om Assen.

Aardbeien

Samen met mijn vader ging ik altijd bij ons in de achtertuin aardbeien plukken zodra ze goed waren. Mijn moeder heeft hier eens een foto van gemaakt en die werd uitgekozen als foto van de week in een stadskrantje van Assen. En dus werd de foto geplaatst, in het zwart-wit, in de krant onder het kopje baby van de week. Ik was daar geloof ik een jaar of 3.

Foto: Janny Heres

Apostolisch Genootschap

Ja, ook het Apostolisch Genootschap, kort gezegd het ApGen krijgt een plaatsje op mijn blog. Deze geloofsgemeenschap, waar ik ook toe behoor, is voor mij heel belangrijk in mijn leven. Ik draag het misschien niet altijd bewust uit naar de buitenwereld, maar ik weet wel dat ik gevormd ben tot wie ik ben, mede door het kunnen opgroeien in een gemeenschap. Een plaats te hebben waar je je thuis voelt, ook als je ver bij je thuis vandaan bent.

1 Reactie »

Family Friday | Wat een rijkdom!

Gisteren hadden we alweer feest. Alweer? Ja, alweer. Gisteren was namelijk de moeder van mijn moeder jarig. Zij heeft de respectabele leeftijd van 77 bereikt.

Foto: Janny Heres

Foto: Janny Heres

 

Maar dat is één feestje zal je denken. En dat klopt.

Afgelopen zondag hadden wij namelijk ook al feest. Toen was de moeder van mijn vader jarig. Zij haalde de respectabele leeftijd van 90!

Foto: Barnessy Heres

Foto: Barnessy Heres

En afgelopen zaterdag was mijn middelste nichtje jarig. Zij behaalde de leeftijd van 2 jaar. Dus volop feest binnen onze familie deze week.

Bovendien is het vandaag PRECIES 4 maanden geleden dat onze zoon Bjarne Tim geboren is. Ongelofelijk hoe snel een kindje veranderd in zo’n korte tijd.

20140227-002709.jpg

Foto en bewerking: Daphne Schmitz-Heres

Foto: Daphne Schmitz-heres

Foto: Daphne Schmitz-heres

 

En dan is er natuurlijk nog HET volksfeest hier in Assen dit weekeinde. De TT. Helaas valt (vind ik dan) het programma van de feestavonden vies tegen en lijkt het weer voor zaterdag niet veel goeds te beloven… Het gaat zaterdag een ongetwijfeld super gezellige dag worden. Ach en één ding scheelt… Wanneer het om 14.00 uur regent… Dan is de kans heel groot dat Valentino Rossi de winst gaat pakken. In elk geval zal het aan de supporters niet liggen 😀

Foto: Daphne Schmitz-Heres

Foto: Daphne Schmitz-Heres

 

2 reacties »

Family Friday | MAMABLOG | De kracht van de herkenning

20140404-144033.jpg

Bjarne Tim is inmiddels alweer 9 weken oud. Ik blijf het zeggen… Wat gaat de tijd toch snel. En wat is hij in die 9 weken al veel veranderd. Wij zien dat natuurlijk minder snel zo op het oog, maar als ik foto’s terug kijk dan is het echt al een verschil van dag en nacht. Een overzicht in foto’s van de afgelopen weken:

20140502-114928.jpg

Lachen doet meneertje al een paar weken. Eerst vooral per ongeluk als gelaatstrekken, maar nu begint hij ook echt gericht te lachen naar ons en mensen die hij vaker ziet. Verder is heel goed te merken dat alle spieren sterker worden. Niet alleen merkbaar aan de greep van zijn handjes, maar ook aan het nekje. We merken heel goed dat hij daar steeds meer controle over krijgt.

Maar we merken ook dat Bjarne steeds meer op ontdekking gaat. Even voelen in de box naar de knuffels daar. Even spelen met wat we toevallig dichtbij leggen. Spelen is nu nog meer voelen, maar vooral lichte dingen verplaatst Bjarne al wel. Soms toch ook wel per ongeluk, of net even zo dat hij het niet leuk vindt, maar toch.

Afgelopen week konden we ook weer een stap van het lijstje afvinken. Bjarne kreeg de eerste prikjes op het consultatiebureau. Hij heeft het geweldig gedaan, heeft even gehuild bij het zetten van de injecties, maar verder ook niet meer. En ook daarna heeft hij nergens last van gehad. Dus het is prima verlopen.

Het eerste echte restaurant bezoek (de Mac drek tel ik maar even niet mee als restaurant) heeft Bjarne ook achter de rug inmiddels. Afgelopen woensdag zijn Daphne en ik met een goede vriend van ons gaan wokken en natuurlijk ging Bjarne mee. Want waar de mama’s gaan, daar gaat Bjarne. Of het moet echt niet mogelijk zijn dat hij mee gaat natuurlijk, dan is het een ander verhaal. In het wokrestaurant heet hij alleen maar om zich heen gekeken. Pas toen wij naar huis gingen, viel meneer in slaap haha.

2 reacties »

Family Friday | MAMABLOG | Een bijzondere morgen

20140411-235226.jpg

13 april 2014. Een bijzondere morgen. Bij ons thuis werd vroeg opgestaan, althans door mij. Daphne kon nog even blijven liggen aangezien ik eerst mezelf zou verzorgen en daarna Bjarne. Daarna was de badkamer pas vrij voor Daphne. Dus die had nog even de tijd. Nadat ik mezelf verzorgd had, heb ik Bjarne een pyama aangetrokken en de fles gegeven. Vervolgens snel zelf wat gegeten (voor zover ik wat naar binnen kreeg door de spanning haha.) Nadat wij gegeten hadden kwamen de eerste gasten bij ons thuis. Die zouden achter ons aanrijden naar het gebouw. Ik ben toen snel naar boven gegaan om Bjarne zijn echte kleren voor de doop aan te doen. Uiteindelijk vertrokken we iets later dan ik gepland had naar het gebouw. Maar dit had wel weer als voordeel dat Daphne en ik nu in één auto konden en niet allebei hoefden te rijden.

Eenmaal in het gebouw heb ik Bjarne naar de jongste jeugd gebracht en heeft Daphne hem daar het jasje uitgedaan en dergelijke. Zelf ben ik gelijk met Frans-Willem naar de grote zaal gegaan om zijn keyboard op te zetten en te zorgen dat ook de microfoon aan de juiste kant van de zaal kwam te staan. Wel rekening houdend met de beamer die aanstond, zodat de microfoon en het keyboard zo min mogelijk in de weg zouden staan. Op het moment supreme zouden we alles wel bij elkaar zetten.

Stijf van de zenuwen zag ik vervolgens vrienden, buren en kennissen achter in de zaal zitten. De enigen die ik niet zag… waren mijn ouders… En het liep toch al aardig richting half 10. Maar nadat ik nog eens goed door de zaal keek, zag ik dat ze redelijk vooraan zaten. Wat een opluchting, ze waren er. Toen ik naar ze toe liep hoorde ik van mijn moeder dat ze er al even waren. Dus bij het opzetten van het keyboard ben ik continue voorbij gelopen zonder ze te zien haha.

De Eredienst ging voorbij en het werd tijd voor de doop. Wij mochten Bjarne gaan halen bij de jongste jeugd en samen met hem als eerste de zaal in lopen. En toen moest ik er toch echt aan gaan geloven. Ik mocht echt gaan doen wat ik me voorgenomen had. En daarmee gelijk mijn angsten en onzekerheden van me afgooien. Ik mocht voor ons mannetje gaan zingen. Ik heb tijdens het zingen continue in mijn boek gekeken. Nou ja, heel even keek ik op, naar het licht van de beamer. Zo zag ik uiteindelijk nog niets van de zaal en kon ik toch rustig blijven. En het zingen ging goed. De opluchting was aan het einde dan ook groot en het laatste zinnetje waar de tranen toch kwamen, is toch ook ergens wel weer mooi. Want het gevoel bij dit liedje zat heel diep.

Na het zingen wierp ik dan wel een blik in de zaal en zag ik hier en daar ook tranen. Niet dat het me daar om te doen was natuurlijk, maar het was wel heel mooi voor mij om te zien dat ik mensen geraakt had met het zingen. Uiteindelijk hoop je natuurlijk wel dat datgene wat je aanbied ook over komt. Maar dat is volgens mij wel echt gelukt. Ik ben er in elk geval trots op en kijk met een heel goed gevoel terug op de doop.

Daarna thuis hadden we met een aantal mensen die wij uitgenodigd hadden nog koffie, taart en een keine high tea. Het was super gezellig en een hele mooie dag!!! De foto’s hieronder zeggen denk ik genoeg.

2 reacties »

%d bloggers liken dit: