Patricia neemt je mee

Ga met me mee en neem een kijkje in mijn leven.

Sunny Sunday | Speciale momenten

20140330-184932.jpg

Tja… Sunny sunday. Schrijven over wat mij gelukkig maakt, waar ik vrolijk van wordt of waar ik trots op ben… Ik kan het natuurlijk niet altijd over mijn zoontje hebben haha. Dat komt wel weer in de Family friday blog.  Maar ach… ik heb hem nu toch al genoemd… Gisteren zijn we met zijn drietjes wezen shoppen voor de kleertjes die Bjarne tijdens de doop gaat dragen. En ik moet zeggen, we waren heel snel geslaagd. De kleertjes die we gekocht hebben staan hem super mooi! Een sneakpreview krijgen jullie niet, want de kleertjes voor de doop houden we echt een verassing tot 13 april, de dag van de doop. Maar daarna zal ik ongetwijfeld een foto van hem in zijn doopkleertjes plaatsen.

De doop wordt sowieso als alles goed gaat een mooie bijzondere dienst. Maar ook daar ga ik nog niet teveel over uitwijden. Er zijn een aantal mensen die weten wat er allemaal gaat gebeuren, maar ik ga het nog niet helemaal groots uit de doeken doen. Wat dat betreft vind ik dat de doop een bijzonder en speciaal moment moet zijn waarover je op voorhand niet alles uit de doeken moet doen. Het moet een mooie herinnering blijven en niet al boordevol verwachtingen zitten.

Vandaag kregen we bezoek van een hele dierbare vriendin van mij. Zij woont met haar man en hun twee tweelingen in Hoorn. Dit weekend waren ze in Brabant en dus kwamen ze even op kraamvisite om ons mannetje te bewonderen. Hun twee meiden hebben wij in 2011 voor het laatst gezien, de jongste dochter en zoon hadden we nog helemaal niet gezien. Ja, via Facebook, maar dat is toch altijd weer anders dan in het echt. Maar het zijn echt, alle vier, schatten van kinderen. Bjarne kreeg mooie cadeautjes en wij hebben hele mooie tulpen gekregen. Komt goed uit, want het werd wel weer tijd voor nieuwe snijbloemen op tafel. En nu zijn het zoveel tulpen dat we 2 gevulde vazen hebben 🙂

Daarnaast ben ik door een andere vriendin (die ik veel vaker zie) gevraagd voor iets heel bijzonders waar ik ook nog niet heel veel over uit ga wijden. Enerzijds omdat ik nog niet weet of het definitief doorgaat, maar ook omdat ik denk, of bijna wel zeker weet dat zij het ook niet leuk zou vinden als ik me daar nu al over uit laat. Maar goed, wie weet dat ik daar ter zijner tijd wel meer over kan vertellen. Maar dat laat ik helemaal aan haar over.

En zo zijn er genoeg dingen waar ik trots op ben en een goed gevoel aan over houd. Genoeg dingen die me blij maken zal ik maar zeggen. Bovendien ben ik ook blij met mijn blog die ik inmiddels ruim anderhaf jaar heb en met alle bezoekers die ik steeds mag verwelkomen.

1 Reactie »

Secret Saturday | Afvallen | Weer volop ertegenaan!

20140329-140707.jpg Eerder schreef ik al over het afvallen. Vanaf begin dit jaar tot aan de week van de bevalling van Daphne ging het eerlijk gezegd boven verwachting goed. Ik was bijna 10 kilo kwijt. Direct na de bevalling verslapte het even. Veel bezoek en ja, die beschuitjes met muisjes zijn wel erg lekker!!!

Onlangs kreeg ik van iemand de vraag hoe het ging met lijnen. Toen ik aangaf dat dat even op een lager pitje stond, heb ik ook wel gelijk weer aangegeven daar weer mee verder te gaan. Afgelopen week heb ik daarom wel weer meer op mijn eetpatroon gelet en ik merkte dat het langzaam weer terug ging naar het oude. Vanmorgen ben ik daarom met enige vrees maar op de weegschaal gaan staan… Tot mijn grote verassing bleek ik “maar” 2 kilo te zijn bijgekomen. Ik had gedacht dat het er meer waren geweest. Vol vertrouwen ga ik nu eerst deze 2 kilo’s weer uit mijn leven bannen. En daarna pak ik de rest van de kilo’s weer aan. En ja, IK KAN DAT!!!

5 reacties »

Family Friday | Mamablog | Consultatiebureau

20140321-190307.jpg

Family friday. Dat betekent dus dat ik een blog schrijf over mij en/of mijn familie. Ons ventje is nu alweer 3 weken oud. Wat gaat de tijd toch snel… Vandaag hebben we de eerste controle gehad op het consultatiebureau. (ik gebruik in de rest van deze blogpost voor het gemak even de afkorting CB.) Waar je vaak toch hoort dat men daar heel erg zeurt moet ik zeggen dat wij vandaag nog niets te klagen hebben gehad. Het enige was dat wij een paar minuutjes later op de afspraak waren omdat we toch een klein stukje moesten lopen van de parkeerplaats naar het CB (wisten wij veel dat op het terrein van het CB ook een parkeerplaats is haha.) En we moesten de ingang even zoeken, die schijnbaar aan de achterkant van het pand is. De voorkant van het pand waar het CB in zit, is van de GGD voor kinderen van 5 tot en met 19 jaar. En voor de kindjes van 0 tot 4 jaar is de ingang dus aan de achterkant. Wel fijn, want aan de voorkant van het pand zat een trappetje.

Eenmaal binnen bij het CB moest de wandelwagen in de hal geparkeerd worden. Vervolgens werden we door een medewerkster begroet en vertelde zij dat we Bjarne op een aankleedkussen uit konden kleden tot op zijn luier. Daarna konden we naar haar toekomen om Bjarne te wegen en te meten. Dus zo gezegd, zo gedaan. Eerst werd de hoofdomtrek van Bjarne gemeten. Deze is van 37 cm naar 37.9 cm gegaan. Zijn lengte van 54 cm naar 54.5, waarbij men vermoed dat de meting na de geboorte met een meetlint minder secuur is geweest dan het meten in een meetbak wat bij het CB wordt gedaan. Gewicht: van 3600 gram nadat hij na de geboorte aardig wat afgevallen was, nu 4040 gram. Dus dat was allemaal al prima.

Vervolgens werden we door de arts van het CB naar binnen geroepen voor het consult. Na wat gepraat te hebben over hoe het met Bjarne en met ons gaat ging ze het onderzoek starten. Alles was helemaal prima. Bjarne heeft zelfs nog een stukje gelopen om het loopreflex te testen. Zo leuk om te zien!!!! Daarna weer lekker naar huis voor een flesje. En hoe kan dat beter dan met een stoere jas aan? Volgende keer bij het CB krijgt Bjarne zijn eerste prikje…

20140321-190319.jpg

Een reactie plaatsen »

MAMABLOG: Geen aandacht tekort

Inmiddels is onze bink alweer bijna 3 weken oud. En aan aandacht hebben we geen gebrek. Er is al veel visite geweest en er hangen al veel kaarten in de kamer. Aanvankelijk hadden we de kaarten die we kregen op onze tv kast staan, maar de stapel met kaarten die er niet meer op konden staan groeide en groeide. En dus hebben we nu een lint gespannen door de kamer waar de kaarten aan hangen. Maar nog lang niet alle kaarten hangen. We moeten eigenlijk nog een lint spannen omdat we nog een stapeltje kaarten hebben liggen die niet meer op het eerte lint passen. Dus moeten we maar eens even gaan bedenken waar we dat lint langs gaan spannen.

Wanneer de kaarten dan een tijdje opgehangen hebben en het meeste bezoek geweest is, dan zullen we een schetsblok of iets dergelijks gaan kopen om daar alle kaarten in te plakken. Voor Bjarne is dat leuk om later terug te lezen en vooral ook om te kijken wie hij allemaal kent. Want, ik heb van mijn geboorte ook zo’n schetsblok met kaarten en een groot deel van de mensen ken ik wel van naam, een flink aantal ook van gezicht, maar er zitten ook kaarten bij (voornamelijk van collega’s van mijn ouders en dergelijke) van mensen die ik helemaal niet ken. En toch is het leuk om af en toe eens door die boeken heen te bladeren. Zeker als je de kaarten van toen naast de kaarten van nu legt. Dan zie je eigenlijk pas goed hoeveel er in 30 jaar is veranderd.

20140315-165052.jpg

Zelf heb ik een dergelijke kaart even niet bij de hand, dan zou ik de zolder op moeten, maar kijk maar eens bij de kaarten die je ouders kregen naar aanleiding van je geboorte. Als je die vergelijkt met de kaarten die momenteel in de winkels liggen, dan zal je ook al een behoorlijk verschil zien. Daar hoef je nog geen 30 voor te zijn haha.
Trouwens, wij krijgen niet alleen kaarten. Wij hebben ook diverse cadeautjes via de post gekregen van familie en kennissen van ver. Kleertjes, sokjes, een speenketting van Woezel en Pip en zelfs verse snijbloemen. De verbazing was groot toen wij die in de brievenbus vonden, want wij hadden echt niet verwacht dat wij van iemand bloemen zouden krijgen. En al helemaal niet per post haha. Ze werden verzonden in een kartonnen verpakking. Nadat ik die geopend had, haalde ik een plastic gesealde zak uit de doos met daarin 10 rozen tussen 2 hardplastic bakjes. Je kon de condens zien zitten en dus moesten het inderdaad wel verse rozen zijn.

verpakking rozen

Ik heb dus gelijk de rozen maar uit de verpakking gehaald, een beetje bijgesneden en vervolgens een vaas gezocht waar ze leuk in konden staan. Vervolgens heb ik ze op de salon tafel in de kamer gezet. De rozen die daar stonden waren toch al ver heen, dus die konden wel weg. Wel hebben we daar de betere rozen uitgehaald om nog in een aparte vaas te zetten. Maar een nieuwe vrolijke verzameling rozen stond nu op de salontafel.

rozen

We kregen ze op 4 maart. En vandaag… staan ze nog steeds. Inmiddels hebben ze wel hun beste tijd gehad, maar ze zien er nog altijd toonbaar uit en dus laten we ze nog maar even staan tot ze echt de blaadjes laten vallen. En als ze echt hun beste tijd gehad hebben, ergens eind deze week vermoed ik, dan wordt het tijd om te gaan kijken naar een paar nieuwe bloemen voor op de tafel, want ik vind het wel een heel gezellig gezicht. Waar we eerder eigenlijk bijna nooit verse bloemen op tafel hadden, heeft het toch wel iets gezelligs moet ik zeggen. Dus is dat toch eigenlijk wel iets wat ik wil blijven doen.

Wat een onverwachte postzending al niet kan doen… Heb jij wel eens iets per post gekregen wat je niet verwachtte? Of heb jij iets verzonden naar iemand die dat niet verwachtte?

2 reacties »

MUZIEK: Every baby

Vandaag op mijn blog weer een muziek fragment wat ik met jullie wil delen. Vanaf 1993 zo’n beetje ben ik altijd fan geweest van The Kelly Family. En nog mag ik graag naar hun muziek luisteren trouwens hoor. Alleen treden ze als familie helaas niet meer op. Dagelijks draaide ik hun cd’s en de cassettebandjes die ik had helemaal grijs (tot grote ergernis van mijn ouders en zusjes af en toe) en woord voor woord kon ik ieder lied meezingen. Ja, ieder lied, ook de Spaanstalige nummers. Ook al wist ik dan niet altijd wat ik zong.

En soms paste ik de tekst van liedjes iets aan in mijn voordeel. Zoals bij het lied Every baby. Daar zingt Maite in het refrein:

Every baby needs a mama, needs a papa close at hand.
Every baby needs a mama, needs a papa to hold their hand.

Aanvankelijk zong ik braaf de tekst zoals geschreven door Maite, maar toen ik uit kwam voor mijn geaardheid paste ik zo nu en dan het woordje papa aan en verving het door mama. Het woordje every werd dan soms our of oh/yes my. Een kleine aanpassing in de tekst maar voor mij toch meer toepasselijk haha. Maar vaak zing ik ook de gewone tekst hoor! Dat is tenslotte hoe het geschreven en door Maite bedoeld is.

En jij? Pas jij wel eens teksten aan zodat ze bij jou passen?

20140315-072108.jpg

6 reacties »

HAPPY CHALLENGE #7: dankbaarheid

Challenge nummer 7 alweer. Ik weet dat deze vrij snel na nummer 6 online komt, maar dat komt omdat dit een blog is waar ik minder over na hoef te denken en dus sneller tussendoor kan schrijven haha. Overigens schrijf ik dit nu met een heerlijk slapende zoon op mijn arm die zo nog even zijn eigen bedje in gaat.

20140301-072749.jpg

De opdracht van deze week is om elke dag 5 tot 10 dingen op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Uiteraard mogen dit niet iedere dag dezelfde dingen zijn, want dat zou te makkelijk zijn. Dankbaar kan je natuurlijk voor zoveel dingen zijn in je leven. Voor grote dingen, maar ook voor hele kleine dingen. Ik weet nog niet precies hoe ik dit in ga vullen, of ik iedere dag een kort lijstje plaats naast een blog, of iedere dag het lijstje aan het einde van een blog. Of ik plaats aan het einde van de week alle dingen achter elkaar in een blog. Maar goed dat zie ik wel.

De happy challenge opdrachten beginnen altijd op vrijdag. Daarom plaats ik nu het lijstje met dankbare punten van gisteren. De overige lijstjes komen dus ook mogelijk steeds met een dag vertraging. Immers, ik weet ’s morgens nog niet waar ik die dag dankbaar voor ga zijn.

Gisteren was ik in elk geval dankbaar voor:

💙 De ondersteuning van het geweldige personeel van het Orbis Medisch Centrum in Sittard die ons eigenlijk heel erg onze eigen gang lieten gaan en af en toe eens kwamen kijken of alles goed ging met ons en Bjarne.
💙 Het om me heen hebben van mijn familie die uiteraard de jongste aanwinst in de familie kwamen bewonderen.
💙 Het herstel van Daphne wat eigenlijk heel goed gaat.
💙 Onze huisvriend Ron, die zo lief was om de hele week dat wij in het OMC waren, bij ons thuis te verblijven om voor de honden te zorgen.
💙 Het vast kunnen houden van, en knuffelen met mijn zoon.
💙 Dat we na 2 dagen als gezin kan het ziekenhuis, gisteren lekker naar huis mochten.

Tja… Ik weet het… Er was vast ook genoeg om dankbaar voor te zijn buiten onze zoon om, maar dit waren toch wel de grootste dingen waar ik gisteren dankbaar voor was. Maar wees niet bang… De rest van de week zal ik niet alleen baby dingen plaatsen om dankbaar voor te zijn haha.

2 reacties »

MAMABLOG: Daar is hij eindelijk!!!

Even snel een foto van onze zoon. Hij heet Bjarne Tim, is geboren op 26 februari 2014, 54 cm en 3600. Deze week even 2 mamablogs haha. Maar deze wilde ik jullie niet onthouden.

20140227-002709.jpg

20140227-002722.jpg

10 reacties »

DIARY: Bijna weekend

Vandaag op mijn blog weer een diary dag. Ik neem je dus vandaag weer mee op sleeptouw door mijn dag.

5.30: De wekker gaat. Zoals altijd verzet ik mijn wekker naar 6 uur zodat ik nog even kan doezelen voor ik echt op moet.

6.00: Ik moet er nu toch echt aan geloven. Weer gaat die wekker. Ik zet de wekker helemaal uit en stap dan maar uit bed. Vervolgens is het tijd om te gaan douchen en aankleden.

6.30: Tijd voor het ontbijt. Ik eet een schaaltje yoghurt met wat schuddebuikjes (eens een keer wat anders dan altijd maar muesli). Verder maak ik het eten klaar om mee te nemen naar mijn werk en kijk ik het RTL ontbijtnieuws. Daardoor werd ik gelijk klaar wakker, want het bleek dat er een woningbrand met dodelijke afloop geweest was bij ons in Landgraaf. Op notabene een kleine 200 meter hemelsbreed vanaf ons huis. En wij hebben niets gehoord. Normaal hoort Daphne de hulpdiensten bijna uitrukken vanaf hun basis. Bovendien heb ik tot half 12 spelletjes liggen spelen op mijn telefoon. En om 0.15 ongeveer is de brand uitgebroken. Dus blijkbaar waren wij allebei heel snel in een diepe slaap.

7.00: Tijd om te vertrekken naar mijn werk.

7.30: Nadat ik aangekomen ben op mijn werk even voor half 8 is het nu tijd om echt te beginnen. Dus de computer wordt aangezet,  spullen op het bureau gezet en het werk voor mijn neus gepakt.

9.30:De eerste pauze van vandaag. Dus tijd voor een kop koffie en een pakje hartige sultana’s.

9.45: En terug an die Arbeit.

12.00: Wederom pauze. Deze keer eet ik crackers en heb ik weer een kop koffie voor me staan. (Ja, ik ben een koffieleut)

12.30: Tijd om weer te gaan werken. Het laatste blokje voor vandaag.

14.15: Ik ga mijn spullen opruimen en haal langzaam mijn jas om rustig naar huis te kunnen gaan.

14.30: Weekend!!! Dus terug naar de auto en snel richting huis. Eerst nog even naar de supermarkt om leverworst te halen voor één van de honden en wasmiddel. Bovendien lagen er nog een paar zakken Thaise roerbakmix die tegen de houdbaarheidsdatum aanliepen. Die mogen dan gratis meegenomen worden. Dus heb ik een zak meegenomen. Vervolgens snel naar huis en de tas voor Daphne, de baby en de maxi-cosi in de auto leggen. Stel je voor…

16.00: Controle bij de gynaecoloog. Gelukkig is alles goed met de baby en met Daphne. Dus volgende week maar weer terug. En dus konden we even later weer naar huis en kunnen de tassen en maxi-cosi uit de auto gehaald worden. Maar goed, we kunnen nu maar beter alles meenemen zodat als het nodig geacht wordt alles erbij is, dan wanneer we niets bij ons hebben. Ach, en in het ziekenhuis ligt het in de auto en daar ligt het goed haha. Zodra het nodig is heb ik het snel genoeg gepakt.

16.45: We stappen uit bij de Chinees om tomatensoep en een loempia voor ons allebei te bestellen. Even bijgekletst met de eigenaresse van de Chinees en toen onze bestelling klaar was naar huis om te eten.

17.30: Eten. Wat hoef ik je niet meer te vertellen neem ik aan. Normaal onder het eten zit ik gewoon recht aan tafel, maar nu met de Spelen zit ik toch zo nu en dan wel eens iets gedraaid om onze Nederlanders in actie te kunnen zien. De rit van mijn favoriet en haar 2 ploeggenoten in de achtervolging heb ik in herhaling kunnen zien bij het wachten op de gynaecoloog, de andere ritten van het Shorttrack heb ik live gezien.

19.00: Tijd om te vertrekken naar het koor. Eerst nog even gezellig zitten met de andere koorleden die er al zijn en daarna lekker zingen.

20.00: Start van de repetitie. Een kleine pauze om 21.00 uur en dan door tot ongeveer 22.15. Daarna misschien nog even nazitten en lekker naar huis en slapen.

Clip logo

Niet veel foto’s vandaag. Dat is iets waar ik toch wat meer aan moet werken. Maar dat komt helemaal goed.

Wat heb jij gedaan vandaag?

3 reacties »

MAMABLOG: Buikschildering

 

Vandaag kregen we van een vriendin van ons een buikschildering cadeau. Zij heeft een eigen salon als nagelstyliste en masseuse en doet dus ook buikschilderingen en verschillende andere behandelingen op gebied van persoonlijke verzorging. Normaal gaan wij altijd naar haar toe in Sittard voor onze nagels, deze keer kwam ze naar ons om Daphne dus te voorzien van een mooie buikschildering. Van te voren hadden Daphne en ik samen al een buikschildering uitgezocht en via what’s app naar Maureen gestuurd. Zo kon zij kijken naar de schildering en kon ze alle materialen bestellen en klaar zetten die ze nodig zou hebben om de schildering te maken.

Aangezien ik nog moest werken tot 4 uur kwam ik binnen toen de dames al een tijdje bezig waren. Dus een deel van de basis zat al op Daphne haar buik. Verder was het daarna nog heel veel werken aan details voordat er een pracht van een schildering op haar buik zat. Overigens vond de baby het helemaal geweldig, want er werd druk bewogen in de buik (wat het misschien voor Maureen wat lastiger maakte) In elk geval leverde het wel grappige momenten op. Het me 2 you beertje lag in elk geval geen minuut stil.

BuikrondWe hadden gekozen voor een afbeelding waarbij het beertje door een soort van ritssluiting uit de buik leek te komen. Daarbij konden we natuurlijk nadat de schildering af was leuke foto’s maken door te doen alsof we de ritssluiting vast hadden en zo ruimte maakten voor het beertje om eruit te komen. (En wat zou ik dat graag in het echt doen om ons wondertje te begroeten. Maar ja, nog een paar (lange) weekjes geduld en dan kan ik ons wondertje in mijn armen sluiten.)

Toen de schildering eenmaal klaar was werd ook mijn onderarmm en hand nog beschilderd. Dit, omdat dat voor de foto’s nou eenmaal mooier zou zijn dan enkel een blanke arm. En daar had ze ook zeer zeker gelijk in! Voor het maken van de foto’s stonden Maureen en ik allebei klaar met de telefoons en met de camera van ons. Verschillende poses werden ingenomen, vooral door mij haha. Eerst opende ik de rits, vervolgens gaf ik de buik een kus. En ja, natuurlijk moesten er ook foto’s met de honden gemaakt worden. Niet dat ze het hier altijd mee eens waren, maar toch zijn er wel wat leuke foto’s bij gekomen.

En jullie? Hebben jullie ook een buikschildering gehad tijdens jullie zwangerschap? Of willen jullie een buikschildering als jullie zwanger zijn?

4 reacties »

DIY: Lijkt het jullie wat?

1459746_573714919374207_631139838_nVoor ons aankomende kindje zijn wij druk bezig geweest. Er zijn muurschilderingen gemaakt, de naam staat op canvas doeken, het geboortebord is klaar, het kaartje hebben wij na toevoeging van de naam bij de drukker liggen, de bedankjes zijn besteld en het is slechts nog een kwestie van ophangen, opdracht doorgeven en neerzetten en dan is alles klaar. O ja, dan is er nog één ding wat wel moest gebeuren…

Gedurende de zwangerschap hebben wij eigenlijk altijd gekeken naar boeken voor de baby waarin papa niet gemeld wordt. Maar alle boeken over zwangerschap, geboorte, kraambezoek en dergelijke hebben eigenlijk allemaal naast mama ook papa erin staan. Er is geen enkel boek wat zich richt op 2 mama’s.

1472761_573714602707572_1273428199_nEn dus… heb ik zelf met fotoshop wat zitten maken. Het resultaat kan ik jullie nog niet laten zien, maar ik vroeg me af of het leuk is om eens in de zoveel tijd op mijn blog een “do it yourself” te plaatsen met iets waar ik bij uitleg wat ik heb gedaan en hoe ik dat heb gedaan? En wat zou dan leuk zijn om op mijn blog uit te werken?

4 reacties »

%d bloggers liken dit: